Με μαζική συμμετοχή και έντονο ενδιαφέρον πραγματοποιήθηκε στη Λήμνο η εκδήλωση του ΚΚΕ με θέμα τη λειψυδρία, τη διαχείριση των υδάτων και την πολιτική προστασία, αναδεικνύοντας ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα νησιά του Βορείου Αιγαίου.

  Στην εκδήλωση συμμετείχαν και παρενέβησαν εκπρόσωποι αγροτών, εργαζομένων, εκπαιδευτικών, φορέων και αιρετών της Τοπικής Διοίκησης Α’ και Β’ βαθμού, καταθέτοντας πολύτιμες εμπειρίες και αναδεικνύοντας την οξύτητα των προβλημάτων που βιώνουν καθημερινά οι κάτοικοι.

Κεντρικοί εισηγητές ήταν ο Αντώνης Ραλλάτος, μέλος της ΚΕΟΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Περιβάλλοντος του κόμματος, και η Αγλαΐα Κυρίτση, περιφερειακή σύμβουλος Βορείου Αιγαίου με τη Λαϊκή Συσπείρωση.

Αναδείχθηκε ότι η λειψυδρία δεν αποτελεί «φυσική καταστροφή», αλλά αποτέλεσμα διαχρονικής πολιτικής που αντιμετωπίζει το νερό ως εμπόρευμα και όχι ως κοινωνικό αγαθό. Τονίστηκε ότι, παρά τον πλούτο υδάτινων πόρων σε πολλά νησιά, αυτοί παραμένουν αναξιοποίητοι, ενώ την ίδια στιγμή οι κάτοικοι βιώνουν διακοπές υδροδότησης, ακατάλληλο νερό και πανάκριβα τιμολόγια.

  Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν όλα τα νησιά της Περιφέρειας:

• Στη Λήμνο, με τα διαλυμένα δίκτυα και τα έργα που παραμένουν για χρόνια στα χαρτιά.
• Στη Λέσβο, όπου ενώ υπάρχει υδάτινος πλούτος, καταγράφονται σοβαρά προβλήματα επάρκειας και διαχείρισης.
• Στη Χίο, με τα ημιτελή έργα και τις συχνές διακοπές νερού.
• Στη Σάμο και την Ικαρία, όπου η κατάσταση επιβαρύνεται από την παλαιότητα των υποδομών και την απουσία ολοκληρωμένου σχεδιασμού.

  Η Λήμνος όπως τονίστηκε χαρακτηριστικά, είναι το παράδειγμα που αποτυπώνει το μέγεθος της πολιτικής ευθύνης. Σε ένα νησί όπου πέφτουν ετησίως πάνω από 226 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού, αξιοποιείται μόλις το 0,52% για όλες τις χρήσεις, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται «άνυδρο». Πρόκειται για μια κραυγαλέα αντίφαση που δεν οφείλεται σε φυσικούς περιορισμούς, αλλά στην απουσία έργων υποδομής και ολοκληρωμένου σχεδιασμού για τη συγκράτηση και αξιοποίηση των υδάτων.

  Η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που αντιμετωπίζει το νερό ως εμπόρευμα, με βάση τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αρχή της «ανάκτησης κόστους», οδηγώντας σε ακριβότερα τιμολόγια αντί για ουσιαστικές επενδύσεις. Την ίδια στιγμή, η αντιπλημμυρική προστασία και η διαχείριση των υδάτων παραμένουν αποσπασματικές, ενώ υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για έναν ενιαίο σχεδιασμό που θα εξασφαλίζει επάρκεια νερού και προστασία του περιβάλλοντος, με κριτήριο τις ανάγκες του λαού.

  Η κυβέρνηση, όπως επεσήμανε ο Αντώνης Ραλλάτος, προβάλλει την αρχή της ανθεκτικότητας και εντάσσει τη νέα δομή της Πολίτικης Προστασίας, στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως αναπόσπαστο στοιχείο της στρατηγικής της λεγόμενης «Εσωτερικής και Εξωτερικής ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης» και του ΝΑΤΟ, με τις ένοπλες δυνάμεις ως εργαλείο υλοποίησης της σύνδεσης με την πολιτική προστασία στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας.

  Η αντιπλημμυρική προστασία, είπε χαρακτηριστικά, πρέπει να εξετάζεται στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης πολιτικής για τα νερά, που θα ξεκινά από την πρόβλεψη, τη διαχείριση των υδάτων κατά υδρολογική λεκάνη απορροής των υδατορεμμάτων, χειμάρρων, ποταμών, μέχρι την εκβολή τους. Αφορά στην έρευνα, στην προστασία, στις χρήσεις και στην ορθολογική αξιοποίηση των υδάτινων πόρων συνολικά στην Ελλάδα. Αυτό δεν μπορεί ούτε θέλει να εξασφαλίσει ο σημερινός δρόμος ανάπτυξης, που υπηρετεί τα μονοπώλια και όχι τις λαϊκές ανάγκες.

  Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στην ανάγκη ολοκληρωμένου σχεδιασμού διαχείρισης των υδάτινων πόρων, αξιοποίηση της επιστημονικής έρευνας για ολοκληρωμένη διαχείριση του νερού με έργα υποδομής όπως φράγματα, λιμνοδεξαμενές, με πλήρη προστασία των δασών και των υδροφορέων, δίκτυα μεταφοράς και συντήρηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων, που θα καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες ύδρευσης και άρδευσης.

  Παράλληλα, αναδείχθηκε η άμεση σύνδεση του ζητήματος του νερού με την επιβίωση του πρωτογενούς τομέα και την παραμονή του πληθυσμού στα νησιά, την ώρα που αγρότες και κτηνοτρόφοι βρίσκονται αντιμέτωποι με πολλαπλά αδιέξοδα.

  Συνολικά, η εκδήλωση ανέδειξε ότι η σημερινή κατάσταση δεν είναι «αναπόφευκτη», αλλά αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών, και ότι υπάρχουν δυνατότητες για ουσιαστικές λύσεις, εφόσον το νερό αντιμετωπιστεί ως κοινωνικό αγαθό και όχι ως πεδίο κερδοφορίας.

  Μπορούμε, είπαν οι ομιλητές, να διασφαλίσουμε ασφαλή και προσιτή σε όλους ύδρευση, αποτελεσματική άρδευση, αντιπλημμυρική προστασία, παραγωγή φθηνής εγχώριας ηλεκτρικής ενέργειας, προστασία του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, ισόρροπη ανάπτυξη περιοχών και κλάδων με την ανατρεπτική διέξοδο του Σοσιαλισμού όπως φωτίζει το Πρόγραμμα του ΚΚΕ.

 Κάλεσαν τον λαό των νησιών, τους εργαζόμενους, τους αγρότες και τη νεολαία να δυναμώσουν τον αγώνα τους, διεκδικώντας σύγχρονες υποδομές, επαρκές και ποιοτικό νερό για όλους, χωρίς ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση.