Σε μια όμορφη εκδήλωση στο πλαίσιο της 6ης έκθεσης βιβλίου είχαμε την τύχη να βρεθούμε χθες το βράδυ εκεί στην πλατεία της Ολυμπιονίκης μας Μηλένας Κοντού.

Κεντρικά πρόσωπα, αγαπημένοι συνάδελφοι που διακόνησαν την εκπαίδευση. Τη Δημόσια εκπαίδευση. Αυτήν που όλοι εμείς οι παλιότεροι αγαπήσαμε, υπηρετήσαμε και στο τέλος απογοητευτήκαμε.

Παλιοί συνάδελφοι, φιλόλογοι εκπαιδευτικοί με παράλληλη δραστηριότητα την έρευνα και τη συγγραφή. Έρευνα σε ιστορικά στοιχεία και ντοκουμέντα, έρευνα στους αρχαίους συγγραφείς, έρευνα σε νεότερους συγγραφείς και ποιητές, στην λαϊκή παράδοση, με αποτέλεσμα βιβλία. Βιβλία ατομικά ή σε συλλογικούς τόμους, που αφήνουν τη σφραγίδα των δημιουργών στο διηνεκές.

Απόδοση τιμής σε ανθρώπους που έζησαν το σχολείο, το υπηρέτησαν από πολλές θέσεις και με διαφορετικές ιδιότητες, όμως μια είναι αυτή που τους καθιστά μοναδικούς. Δάσκαλος. Τί πιο όμορφη προσφώνηση από το «δάσκαλε!». Δεν αφορούσε όμως αυτήν την ιδιότητα…
Απόδοση τιμής όμως και σε έναν σημαντικό, τον σημαντικότερο ίσως των σύγχρονων  Λέσβιων φιλολόγων που πρόσφατα έφυγε από τη ζωή, τον Παναγιώτη Παρασκευαϊδη, αφού στη μνήμη του  ήταν αφιερωμένη η εκδήλωση.

Δάσκαλοι λοιπόν που εκτός από την εκπαίδευση, αγάπησαν τον τόπο και τους ανθρώπους και έδωσαν ζωή σε άψυχα κτίρια, ζωντάνεψαν παλιά και ξεχασμένα παιχνίδια κι επαγγέλματα, ανέδειξαν την ιστορία του χωριού τους και του νησιού μας.

Συνδιοργανωτές της εκδήλωσης ο Δήμος Μυτιλήνης, η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της πόλης μας και το βιβλιοπωλείο Χατζηδανιήλ. Ναι καλά το διαβάσατε. Δεν μας έκανε όμως εντύπωση. Απούσα η διοίκηση της δημόσιας εκπαίδευσης. Που έπρεπε να είναι μπροστά και να δείχνει ουσιαστικά τη δική της εκτίμηση στους εκπαιδευτικούς που δημιούργησαν και συνεχίζουν να δημιουργούν πολιτισμό. Αλλά πού να τα σκεφτούν αυτά!!!

Και δεν είναι η «πλακέτα», που σε κάποια γωνιά ενός παλιού σερβάν ή μιας βιβλιοθήκης θα μένει και θα θέλει ξεσκόνισμα κάθε τόσο, είναι η κίνηση, είναι ο συμβολισμός, είναι η εκτίμηση… που ευτυχώς βρέθηκε ο Σύνδεσμος Φιλολόγων να αναλάβει την ευθύνη και την πραγματοποίηση. Για τα μέλη του. Την πολυπληθέστερη ειδικότητα στη Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευση.

Στην ουσία της εκδήλωσης δεν θα μπω. Ίσως αργότερα. Αν και πιστεύω πως θα το κάνουν  οι διοργανωτές. Θα μείνω σ αυτό που απόλαυσα κι εγώ σαν παλιό στέλεχος της εκπαίδευσης αλλά και απλός παρατηρητής, όπως φαντάζομαι και ο κάθε επισκέπτης που παρακολούθησε την εκδήλωση. Την άψογη οργάνωση από το προεδρείο του Συνδέσμου, τη συγκίνηση από τους τιμώμενους, το χειροκρότημα από τους παρευρισκόμενους.

Συγχαρητήρια λοιπόν στους διοργανωτές αυτής της εκδήλωσης. Ας παραδειγματιστούν όμως κι άλλοι κι ας τιμήσουν τους πολλούς εκπαιδευτικούς, που έχουν τη δική τους προσφορά τόσο στην εκπαίδευση όσο και στον πολιτισμό. Γιατί το αξίζουν.

*Ο Μιχάλης Καπιωτάς είναι πρώην Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου και Σάμου