Με ένα βαθιά συγκινητικό κείμενο ο Μανώλης Χατζηχαλκιάς αποχαιρετά τον φίλο του, Νίκο Τσαμουρά, έναν εξαίρετο γιατρό και επιστήμονα, μα πάνω απ’ όλα, όπως σημειώνει, «έναν Άνθρωπο με το Α κεφαλαίο».

Ο Νίκος Τσαμουράς έφυγε από τη ζωή έπειτα από μια δύσκολη και πολύμηνη μάχη για να κρατηθεί στη ζωή. Παραμονές της Πρωτοχρονιάς του 2025 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και για επτάμισι μήνες νοσηλευόταν στην εντατική, παλεύοντας, σύμφωνα με τον Μανώλη Χατζηχαλκιά, «σαν λιοντάρι».

Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του, ο κ. Χατζηχαλκιάς αναφέρεται με θερμά λόγια τόσο στην επιστημονική διαδρομή όσο και στην ανθρωπιά του Νίκου Τσαμουρά. Όπως τονίζει, δεν αντιμετώπιζε τους ασθενείς του απλώς ως περιστατικά, αλλά τους «αγκάλιαζε» με ενδιαφέρον, κατανόηση και αξιοπρέπεια.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην ανιδιοτελή προσφορά του, επισημαίνοντας ότι ήταν αμέτρητες οι φορές κατά τις οποίες περιέθαλψε αφιλοκερδώς ανθρώπους που βρίσκονταν σε ανάγκη. Η ιατρική, για εκείνον, δεν ήταν μόνο επιστήμη και επάγγελμα, αλλά πρωτίστως πράξη προσφοράς προς τον συνάνθρωπο.

Παράλληλα, ο Μανώλης Χατζηχαλκιάς σκιαγραφεί έναν αφοσιωμένο οικογενειάρχη. Μαζί με την αγαπημένη του σύζυγο, Ελένη, εργάστηκαν και αγωνίστηκαν για να δημιουργήσουν μια όμορφη και δεμένη οικογένεια, την οποία χαρακτηρίζει «πρότυπο, μοναδική, ιδιαίτερα για τα χρόνια που ζούμε».

«Τελικά δεν άντεξε και το λιοντάρι πέταξε ψηλά στον φωτεινό ουρανό», γράφει στο συγκινητικό αντίο του, εκφράζοντας παράλληλα τη συμπαράστασή του στη σύζυγο του εκλιπόντος, Ελένη, και στις κόρες τους, Άννα και Αγγελική.

«Καλό ταξίδι Νίκο μου και καλό κουράγιο στην Ελένη, στην Άννα και στην Αγγελική», καταλήγει ο Μανώλης Χατζηχαλκιάς.