Στις 2 Μαρτίου μπαίνει στην τελική φάση η δίκη, σε δεύτερο βαθμό, για της υπόθεσης «Μπεμπεδέλλη». Πρόκειται για το πρώτο μεγάλο σκάνδαλο της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λέσβου – Λήμνου που απασχόλησε την δικαιοσύνη μετά από μήνυση είχε καταθέσει η ίδια η Τράπεζα, όταν ακόμη βρίσκονταν σε λειτουργία. Ο Εισαγγελέας της έδρας αναμένεται να παρουσίασει την πρόταση του για το αν οι κατηγορούμενοι είναι ένοχοι οι αθώοι. Λίγα 24ώρα αργότερα αναμένεται να εκδοθεί η απόφαση του δικαστηρίου. Θα είναι η πρώτη απόφαση σε δεύτερο βαθμό.

Στις 12 Ιανουαρίου είχε προηγηθεί η απόφαση του δικαστηρίου για τους κατηγορουμένους της «μεγάλης» δίκης, όπου καταδικάστηκαν 10 κατηγορούμενοι (σε πρώτο βαθμό), κι άλλοι 37 κρίθηκαν αθώοι. Οι καταδικασθέντες ήταν 5 μέλη του Δ.Σ. της περιόδου 2004 – 2005, ο τότε διευθυντής και τέσσερις πελάτες – δανειολήπτες της τράπεζας. Στην υπόθεση «Μπεμπεδέλλη» καταδικάστηκαν πρωτόδικα πέντε μέλη του Δ.Σ. ο διευθυντής και ο δανειολήπτης.

Οι πρωτόδικες αποφάσεις των δικαστών και στις δύο υποθέσεις έχουν ομοειδές σκεπτικό. Οι πελάτες της Τράπεζας παρέδιδαν ακάλυπτες επιταγές οι οποίες πληρώνονταν από τα διαθέσιμα της. Οι επιταγές πληρώνονταν και κάποια στιγμή αποφασίσθηκε να γίνουν δανειακές συμβάσεις προκειμένου να σημαζευτεί ότι μπορούσε να συμαζευτεί. Και στις δύο υποθέσεις καταδικάστηκαν οι πελάτες της τράπεζας για ηθική αυτουργία σε απιστία και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι για απιστία σε βαθμό κακουργήματος.

Πέρα από τις δύο προαναφερόμενες δίκες έχουν εκδικαστεί και άλλες υποθέσεις σκανδαλωδών χορηγήσεων της Τράπεζας σε πελάτες. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, σε καμία από τις δίκες δεν έχουν απαντηθεί τα βασικά ερωτήματα που απασχολούν τους περίπου 6.000 μεριδιούχους της Τράπεζας. Πρόκειται για τους ανθρώπους που επένδυσαν για να δημιουργηθεί ένα σημαντικό χρηματοδοτικό εργαλείο που θα στηρίζει τις τοπικές επιχειρήσεις και σήμερα έχουν χάσει τα κεφάλαια που επένδυσαν και κινδυνεύουν να πληρώσουν άλλα τόσα για να καλύψουν τις ζημιές της Τράπεζας.

Ορισμένα από τα κρίσιμα ερωτήματα που πρέπει να διερευνηθούν και να απαντηθούν στις δικαστικές αίθουσες, για να μπορέσουν οι δικαστές να αποδώσουν δικαιοσύνη, αλλά και για να κατανοήσουν οι κοινωνίες της Λέσβου, της Λήμνου και τις Χίου τι συνέβη στην Τράπεζα τα αναδείξαμε στις 15 Ιανουαρίου στο άρθρο με τίτλο: Αναπάντητα ερωτήματα στη δίκη της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λέσβου – Λήμνου. Ωστόσο είναι αναγκαίο να θέσουμε κι ορισμένα ακόμη κρίσιμα ερωτήματα:

1. Σε όλες τις δίκες ήταν σαφής η προσπάθεια να καταδειχθεί ως υπεύθυνος όσων έγιναν ο διευθυντής της περιόδου 2004 – 2005. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που σίγουρα έχει μεγάλες ευθύνες. Αλλά είναι πολύ δύσκολο να πιστέψουμε πως είναι ο μόνος που έχει ευθύνες. Άλλωστε κάποιος ή κάποιοι τον επέλεξαν για να διοικήσει την Τράπεζα. Ποιοί ήταν αυτοί; Αυτοί οι άνθρωποι των εμπιστεύτηκαν σχεδόν τυφλά. Μάλιστα όταν το 2005 ζητήθηκε από τον Επίτροπο να απομακρυνθεί από την θέση του διευθυντή υπήρξαν έντονες αντιδράσεις μέσα από το Δ.Σ. της Τράπεζας. Γιατί; Συνεπώς υπήρχαν άνθρωποι που τον στήριζαν μέσα στο Δ.Σ. της Τράπεζας. Κι αυτό συνέβαινε σε μια περίοδο που η οργάνωση και η λειτουργία της Τράπεζα έμοιαζε περισσότερο με μπακαλοταβέρνα παρά με Τράπεζα. Αυτοί που τον επέλεξαν, τον επέβαλαν και στήριζαν τις εισηγήσεις του είναι ή όχι συνυπεύθυνοι;

   ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

2. Ο τότε διευθυντής της Τράπεζας ήρθε στην Μυτιλήνη από την Αθήνα. Κατά συνέπεια υπήρχαν κάποια μέλη του Δ.Σ. που ήταν οι άμεσοι συνεργάτες του. Ποιοί ήταν αυτοί και τι ρόλο έπαιζαν στις αποφάσεις του και τις αποφάσεις της Τράπεζας;

3. Υπήρξαν στελέχη ή συνεργάτες της Τράπεζας που συμμετείχαν στις συνεδριάσεις των Διοικητικών Συμβουλίων την περίοδο 2004 – 2005 και συνέβαλαν καθοριστικά στην λήψη αποφάσεων χωρίς οι ίδιοι να έχουν δικαίωμα ψήφου στα Συμβούλια; Μια προσεκτική μελέτη των κρίσιμων συνεδριάσεων των Δ.Σ. ίσως να δώσει ενδιαφέρουσες απαντήσεις.

4. Κεφαλαιώδες θέμα ήταν ποιός ή ποιοί αποφάσισαν να μοιράζουν τις καταθέσεις και τα κεφάλαια της Τράπεζας σε επιχειρηματίες χωρίς καμία εξασφάλιση; Η πληρωμή ακάλυπτων επιταγών από τα διαθέσιμα της Τράπεζας μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί. Ωστόσο το συγκεκριμένο ζήτημα γεννά και ένα ακόμη ερώτημα ποιός ή ποιοί έφερναν σε επαφή αυτούς τους επιχειρηματίες με την Τράπεζα; Δεν μπορούμε να διανοηθούμε πως στη νεοσύστατη Συνεταιριστική, άνοιγε την πόρτα ένας επιχειρηματίας, έμπαινε μέσα και λίγο αργότερα έβγαινε με ένα μπλοκ επιταγών. Ιδιαίτερα στην περίπτωση που ο επιχειρηματίας είχε όλες του τις δραστηριότητες στην Αθήνα και ήταν εντελώς άγνωστος στη Μυτιλήνη. Ακούγεται πως μια τέτοια περίπτωση επιχειρηματία φιλοξενήθηκε σε σπίτι στελέχους της Τράπεζας αληθεύει αυτό;

5. Ποιός ή ποιοί ήταν αυτοί που έκαναν ότι μπορούσαν για να μην πάει η υπόθεση Μπεμπεδέλλη στη δικαιοσύνη; Ή έστω να πάει όσο γίνεται πιο αργά; Είναι βέβαιο πως το ζήτημα αυτό συζητήθηκε ξανά και ξανά στο Δ.Σ. της Τράπεζας. Είναι επίσης βεβαίο πως υπάρχουν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις των μελών του Δ.Σ.

6. Όταν τα Δ.Σ. της Συνεταιριστικής συζητούσαν τις χορηγήσεις μεγάλων «δανείων» και τις αναχρηματοδοτήσεις απλήρωτων δανείων οι αποφάσεις ήταν ομόφωνες ή όχι; Υπήρχαν κάποιοι που πίεζαν στην λήψη θετικών αποφάσεων; Υπήρχαν κάποιοι που αντιδρούσαν σημειώνοντας τους κινδύνους; Υπήρχαν κάποιοι που δεν ήταν πιεστικοί αλλά υποστήριζαν στο τέλος την λήψη θετικών αποφάσεων; Οι δύο βασικές αντιτιθέμενες «ομάδες» εντός του Δ.Σ. της Τράπεζας εμφανίζονταν ξανά και ξανά (αποτελούμενες από τα ίδια πρόσωπα) στις συζητήσεις για τις χορηγήσεις; Δηλαδή υπήρχε μια ομάδα ανθρώπων που με συστηματικό τρόπο προωθούσε το μοίρασμα κεφαλαίων σε επιχειρηματίες ή όχι;

Αυτά είναι ορισμένα από τα κρίσιμα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν στις δικαστικές αίθουσες. Για να κατανοήσουν οι μεριδιούχοι και όλοι οι κάτοικοι των νησιών μας τι ήταν αυτό που συνέβη στην περίοδο 2004 – 2005 στην Συνεταιριστική Τράπεζα Λέσβου – Λήμνου.

Δεν ξεχνάμε πως η Τράπεζα έκλεισε το Μάρτιο του 2012. Υπάρχουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα και για την περίοδο 2005 – 2012 για τα οποία θα επανέλθουμε.