Η 3η Δεκέμβρη αποτελεί ορόσημο προβληματισμού και αγώνα για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες. Στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, η Περιφερειακή Ομοσπονδία ΑμεΑ καλεί τα μέλη και τις οικογένειές τους να συμμετάσχουν ενεργά στις δράσεις, φέρνοντας στο προσκήνιο κρίσιμα αιτήματα.

Σύμφωνα με στοιχεία, το Βόρειο Αιγαίο καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού για άτομα με σοβαρή αναπηρία (71,6%). Σοβαρές ελλείψεις καταγράφονται στην υγεία, την ειδική αγωγή, την προσβασιμότητα και την απασχόληση, ενώ τα νοσοκομεία και οι δομές παραμένουν υποστελεχωμένες.

Η Ομοσπονδία διεκδικεί άμεσες λύσεις: αναβάθμιση νοσοκομείων, σύγχρονες υποδομές ειδικής αγωγής, αυξήσεις στα επιδόματα, μέτρα για εργασία, και δικαιώματα για αξιοπρεπή διαβίωση. Οι διεκδικήσεις αυτές δεν αφορούν μόνο τα ΑμεΑ, αλλά ολόκληρη την κοινωνία:

«3 Δεκέμβρη Πανελλαδική και Παγκόσμια Ημέρας Ατόμων με Αναπηρίες, Μέρα διεκδίκησης και αγώνα για Υγεία – Παιδεία και Ειδική Αγωγή, ζωή με δικαιώματα

Όχι στους πολέμους που αναπαράγουν τη φρίκη, την ψυχική και σωματική αναπηρία!

Η 3η Δεκέμβρη είναι ακόμα μια ευκαιρία προβληματισμού και αγώνα για ό,τι μας αφορά. Η Περιφερειακή Ομοσπονδία Β. Αιγαίου ΑμεΑ καλεί τα μέλη και τις οικογένειές μας να πάρουν δυναμικά μέρος στις δράσεις στις 3 Δεκέμβρη Παγκόσμια και Εθνική ημέρα αναπηρίας. Να οργανωθούν συγκεντρώσεις με άλλα Σωματεία και φορείς αφού η υγεία και η αναπηρία, μας αφορούν όλους!

Συνεχίζουμε να δίνουμε το παρόν για όλα όσα μας αφορούν. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΣΑμεΑ για το Β. Αιγαίο, το βιοτικό επίπεδο αποτελεί την πρώτη Περιφέρεια στο δείκτη φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού των ατόμων με σοβαρή αναπηρία με το ποσοστό των φτωχών και αποκλεισμένων πολιτών ανέρχεται στο τρομακτικό ποσοστό του 71,6% (Ελλάδα: 54%).

Στην Υγεία, το ποσοστό των κατοίκων με σοβαρή αναπηρία, που δεν ικανοποίησε ανάγκες σε ιατρική εξέταση ή θεραπεία τους τελευταίους 12 μήνες (λόγω οικονομικής δυσκολίας, μεγάλης λίστας αναμονής ή μεγάλης απόστασης /έλλειψη τρόπου μετακίνησης) είναι το 2ο υψηλότερο στην επικράτεια και ανέρχεται σε 35,6%.

Η στήριξη των ΑμεΑ αποτελεί βασική ευθύνη μιας οργανωμένης κοινωνίας, είναι ζήτημα κρατικής στήριξης και όχι ατομικής και οικογενειακής ευθύνης των αναπήρων και των χρονίως πασχόντων, των οικογενειών φορέων τους, που γονατίζουν και ήδη καλύπτουν μια σειρά αναγκών χωρίς ουσιαστική βοήθεια! Οι ανάγκες μας δεν είναι “κόστος” όπως τις θεωρούν διαχρονικά. Χρήματα υπάρχουν αλλά δεν κατευθύνονται στις ανάγκες μας, για να κερδίσουμε εμείς πρέπει να χάσουν όσοι μας φέρνουν ως εδώ!

Δεν θα συμβιβαστούμε! Φέρνουμε στο προσκήνιο βασικά αιτήματα από την πρόσφατη επιστολή μας προς την Περιφέρεια, που υπέγραψαν 49 φορείς και για την οποία δεν έχουμε πάρει ακόμη απάντηση, μαζί με άλλα φλέγοντα σχετικά με τι ζωές μας:

1. Απογραφή όλων των ΑμεΑ και χρονίως πασχόντων στα νησιά. 

2. Άμεσος συνολικός σχεδιασμός για την προσβασιμότητα σε Δημόσια κτίρια και υπηρεσίες, στις πόλεις, τα χωριά, τα Σχολεία, το Πανεπιστήμιο, τις δομές υγείας και Παιδείας, τις συγκοινωνίες για τα ΑμεΑ, τις τράπεζες.

3. Διεκδίκηση κονδυλίων για να αναβαθμιστούν όλα τα Νοσοκομεία με όλες τις ειδικότητες (παιδοψυχίατρου, ορθοδοντικού, οδοντιάτρου για ΑμεΑ, ογκολόγων, ακτινοδιαγνώστη, ψυχολόγων, νευρολόγων κλπ), με ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό, με μόνιμη και σταθερή δουλειά και ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό.  Να στελεχωθούν με βάση τις ανάγκες τα Κέντρα Υγείας, τα Περιφερειακά και αγροτικά Ιατρεία, το ΕΚΑΒ.

4. Δημιουργία σύγχρονων υποδομών δημοσίων – δωρεάν ογκολογικών κλινικών ή τμημάτων στα Νοσοκομεία με όλο το απαιτούμενο ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό (ακτινοθεραπείες, χημειοθεραπείες κλπ).

5. Ειδική Αγωγή και εκπαίδευση δωρεάν, στο ύψος των αναγκών για όλα τα παιδιά. Κανένα παιδί εκτός Ειδικής Αγωγής με πλήρη κάλυψη σε προσωπικό (Λογοθεραπευτές, Εργοθεραπευτές, Φυσικοθεραπευτές, Ψυχιάτρους, ψυχολόγους κλπ). Σχεδιασμός για ανέγερση σύγχρονων και ασφαλών Ειδικών Σχολείων στη Λέσβο, τη Λήμνο και τη Σάμο με κρατική ευθύνη. Όχι στις συστεγάσεις και τα κοντέινερ! Να εξασφαλιστεί η μεταφορά των μαθητών με αναπηρία στα σχολεία τους με ασφαλή τρόπο. Μια παράλληλη στήριξη για κάθε παιδί με ανάλογες προσλήψεις.

6. Μέτρα για προσλήψεις ΑμεΑ ικανών προς εργασία, αποφοίτων ΕΕΕΕΚ με σταθερή δουλειά και συλλογικές συμβάσεις για ΑμεΑ και γονείς (μειωμένα ωράρια, πρόσθετες άδειες, ασφάλεια κλπ).  Να μην απολύονται ΑμεΑ, γονείς και κηδεμόνες ΑμεΑ. 

7. Ουσιαστικές αυξήσεις στα αναπηρικά επιδόματα, τις αναπηρικές συντάξεις. Άμεση απαλλαγή των ΑμεΑ και των χρονίως πασχόντων, από τα ανταποδοτικά τέλη στους Δήμους, ανεξαρτήτως ποσοστού αναπηρίας. Αύξηση όλων των επιδομάτων τουλάχιστον 100€ από 01/01/2024. Κανένα επίδομα αναπηρίας και καμία σύνταξη κάτω από 600€. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, φορολόγητο όριο 12.000 ευρώ, προσαυξημένο κατά 3.000 ευρώ για κάθε παιδί. Κατάργηση των τεκμηρίων διαβίωσης.

8. Θεσμοθέτηση δικαιώματος πλήρους σύνταξης στα 55 έτη χωρίς όρους και προϋποθέσεις (περιουσιακά κριτήρια κλπ) σε γονείς παιδιών με βαριά αναπηρία (νοητική υστέρηση, αυτισμό, σύνδρομο down, πολλαπλές βαριές αναπηρίες, κινητική αναπηρία, ψυχικές διαταραχές κ.α) ακόμα κι αν δεν θεμελιώνει η ίδια συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Να αναγνωριστεί έτσι ως ελάχιστο ότι η μητέρα ή/και ο πατέρας στερήθηκε τη δυνατότητα να μετέχει στην εργασία, όπως άλλοι πολίτες λόγω της αναπηρίας του παιδιού τους.

9. Πλήρης κάλυψη από τον κρατικό προϋπολογισμό σε τεχνολογικά βοηθήματα και τεχνητά μέλη, ορθοπεδικά είδη (αμαξίδια, ορθοστάτες κ.α), σύγχρονα θεραπευτικά μέσα (πχ. αντλίες μέτρησης σακχάρου), που αποτελούν καθημερινό, αναγκαίο και βασικό κομμάτι ζωής των ΑμεΑ. Επίσης πλήρης κάλυψη σε εξετάσεις και φάρμακα για τα ΑμεΑ. Να πάψουν τα συμβεβλημένα με ΕΟΠΥΥ απεικονιστικά ιατρεία να μην εκτελούν πέρα της μιας (1) απεικονιστικής εξέτασης/μήνα επιβαρύνοντας αυθαίρετα τους ασθενείς.

10.  50% έκπτωση στα ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια για ΑμεΑ και τις οικογένειές τους, με οποιοδήποτε ποσοστό αναπηρίας από τα ΚΕΠΑ. Δωρεάν μετακινήσεις για ΑμεΑ και τις οικογένειές τους με ποσοστό αναπηρίας μεγαλύτερο από 67%. Δωρεάν μετακίνηση εκτός νησιών για ΑμεΑ και για συνοδό για απαραίτητες ιατρικές πράξεις με βεβαίωση γιατρού και ανεξαρτήτως ποσοστού. Αναβάθμιση των υποδομών στα πλοία (σύγχρονα αμαξίδια, αύξηση καμπινών ΑμεΑ, αναβατόρια, εξειδικευμένο προσωπικό).

11.  Δημόσιες δομές, με υψηλής ποιότητας δωρεάν υπηρεσίες για ανοιχτή ή κλειστή φιλοξενία, μόνιμη ή προσωρινή των βαριά αναπήρων, όπως Σ.Υ.Δ, οικοτροφεία και ξενώνες. Επιτέλους να αναλάβει το κράτος τις ευθύνες του! Κέντρα αποκατάστασης, σε όλα τα νησιά, ανέγερση νέων όπου δεν υπάρχουν με κρατική ευθύνη, επαρκή χρηματοδότηση και πλήρη στελέχωση (πχ ΚΔΑΠ-ΑμεΑ στη Λήμνο). 

12.  Να λειτουργήσουν και να αναβαθμιστούν άμεσα τα Κ.Ε.Φ.Ι.Α.Π. (πρώην Κ.Ε.Κ.Υ.Κ.Α.μεΑ.), που «φυτοζωούν». Ένα στελεχωμένο τέτοιο κέντρο, θα αποφορτίσει την αναμονή των τακτικών ιατρείων, τις πολυέξοδες μετακινήσεις στην Αθήνα και Λάρισα, ασθενών που έχουν την ανάγκη αποκατάστασης.

13.  Να ενισχυθεί η χρηματοδότηση των πιστοποιημένων Φορέων ΑμεΑ από την Περιφέρεια, για να καλυφθούν οι αυξημένες ανάγκες που επωμίζονται οι ίδιοι οι φορείς ΑμεΑ με την κάλυψη υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας, (Μ.Κ.Δ.Η.Φ. Μυτιλήνης, Μ.Κ.Δ.Η.Φ στη Χίο, Σ.Υ.Δ., «ΜΕΛΙΣΣΑΣ» με δυνατότητα διεύρυνσης των ωφελούμενων που σε αρκετές περιπτώσεις υπερβαίνουν τις δυνατότητες των δομών αυτών. Τα ΕΣΠΑ, δίνονται με όρους «ελάχιστης λειτουργίας» χωρίς να εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη και ολοκληρωμένη λειτουργία τους με επιπλέον προσωπικό και μέριμνα στο διηνεκές. 

14.  Δημιουργία ΚΕΠΑ στα νησιά της Λήμνου και της Ικαρίας, που τουλάχιστον θα απαλλάξουν τα Α.μεΑ. και τις οικογένειές μας από ταλαιπωρία, των μετακινήσεων και των καθυστερήσεων. Να πάψουν οι περικοπές!

15.  Όχι στη λεγόμενη «αποασυλοποίηση» που διαλύει τις δομές «ψυχικής υγείας». Άμεσος σχεδιασμός για την ψυχική αναπηρία στα νησιά με πλήρη στελέχωση των Ψυχιατρικών μονάδων, δημιουργία νέων όπου χρειάζεται και διασφάλιση της λειτουργίας τους. Ενίσχυση των Κοινωνικών Μονάδων Ψυχικής Υγείας (όπως Κέντρα ψυχικής Υγείας, Κέντρα Ημέρας, Κινητές μονάδες, Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα κ.α.).

16.  Μέτρα στήριξης των προσφύγων ΑμεΑ, χρονίως πασχόντων και ευάλωτων ομάδων πληθυσμού που φθάνουν στα νησιά.»