Συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το πολύνεκρο ναυάγιο στη Χίο πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου 7 Φεβρουαρίου στην Πλατεία Σαπφούς της Μυτιλήνη, με τη συμμετοχή πολιτών, συλλογικοτήτων και φορέων. Οι συγκεντρωμένοι εξέφρασαν την οργή και τη θλίψη τους για τον χαμό ανθρώπινων ζωών στο Αιγαίο και έστειλαν μήνυμα ότι τέτοιες τραγωδίες δεν μπορούν να γίνονται ανεκτές. Η πλατεία μετατράπηκε σε χώρο μνήμης και διεκδίκησης. Η θάλασσα, λίγα μέτρα πιο πέρα, έμοιαζε να βαραίνει ακόμη περισσότερο τις σκέψεις όλων.Μετά τη συγκέντρωση ακολούθησε πορεία στην προκυμαία και στην αγορά της πόλης.

«Δεν πρέπει να το συνηθίσουμε»

Στην κάμερα του «Ν» μίλησαν εκπρόσωποι κινημάτων και φορέων, τονίζοντας ότι οι θάνατοι στη θάλασσα δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως «κανονικότητα». Η Τζώρτζια Ρασβίτσου από την Κίνηση Μνήμη και Δράση σημείωσε ότι «η δολοφονική αποτροπή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή» και ότι η κοινωνία οφείλει να αντιδρά κάθε φορά που παραβιάζεται το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία.
Στην κάμερα του «Ν» μίλησαν εκπρόσωποι συλλογικοτήτων και φορέων, μεταφέροντας την αγωνία και την οργή τους για όσα επαναλαμβάνονται στο Αιγαίο.

Η Έφη Γκίκα από την ΕΛΜΕ Λέσβου στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τέτοιες τραγωδίες δεν πρέπει να γίνονται ανεκτές ούτε να περνούν στη σφαίρα της συνήθειας. Τόνισε ότι οι εκπαιδευτικοί θα βρίσκονται σε κάθε κινητοποίηση που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών και δήλωσε αποτροπιασμένη από όσα συνέβησαν στη Χίο. Όπως ανέφερε, τέτοια εγκλήματα πρέπει να καταδικάζονται από όλους τους συλλογικούς φορείς και τα σωματεία και η κοινωνία οφείλει να στέκεται ενωμένη και αλληλέγγυα.Με λόγο ανθρώπινο και βιωματικό, η Έφη Γκίκα υπογράμμισε ότι η υπεράσπιση της ζωής και της αξιοπρέπειας δεν είναι απλώς πολιτική θέση αλλά καθημερινό καθήκον, ειδικά απέναντι σε ανθρώπους που φτάνουν στη χώρα κυνηγημένοι από τον πόλεμο και τη φτώχεια.

«Κανείς δεν μπαίνει σε μια βάρκα ελαφρά τη καρδία»

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η τοποθέτηση του Μιχάλη Μπάκα, ο οποίος μίλησε για τις προσωπικές του επαφές με πρόσφυγες και για τις ιστορίες που κουβαλούν.Όπως ανέφερε, κανείς δεν μπαίνει σε μια βάρκα χωρίς λόγο και χωρίς φόβο. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους, όπως είπε, δεν έχουν δει ποτέ στη ζωή τους θάλασσα και ξαφνικά καλούνται να τη διασχίσουν μέσα στη νύχτα, με κίνδυνο τη ζωή τους.

Ο ίδιος στάθηκε στις οικογένειες που μένουν πίσω και στα παιδιά που δεν τολμούν να φέρουν μαζί τους οι πρόσφυγες, επειδή φοβούνται ότι δεν θα αντέξουν αυτό το ταξίδι. Μετέφερε μαρτυρίες ανθρώπων που του είπαν ότι δεν μπορούν να ρισκάρουν τη ζωή των παιδιών τους, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα μείνουν χωρισμένοι.

Ο Μιχάλης Μπάκας μίλησε επίσης για τις παράνομες επαναπροωθήσεις, τονίζοντας ότι εδώ και χρόνια συντελούνται εγκλήματα που συχνά μένουν στο σκοτάδι. Υπογράμμισε πως όσο δεν υπάρχουν νόμιμες και ασφαλείς δίοδοι, οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να ρισκάρουν τη ζωή τους και να πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης.

Ο αγώνας ως μέρος ενός ευρύτερου κόσμου

Στη δική του παρέμβαση, ο Ραφαήλ Ασπρολούπος από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη του Πανεπιστήμιο Αιγαίου ανέδειξε τη σύνδεση του μεταναστευτικού με ευρύτερες πολιτικές και διεθνείς εξελίξεις.Όπως ανέφερε, η πρωτοβουλία στην οποία συμμετέχει έχει ιδιαίτερη ευαισθησία στο παλαιστινιακό ζήτημα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι περιορίζεται σε ένα μόνο θέμα. Αντίθετα, αυτή η εμπειρία τους επιτρέπει να βλέπουν τις κοινές γραμμές που συνδέουν διαφορετικές μορφές καταπίεσης και βίας.

Ο Ραφαήλ Ασπρολούπος μίλησε για πρακτικές που παγιώνονται διεθνώς και στη συνέχεια υιοθετούνται και αλλού, τονίζοντας ότι πολλές από αυτές δοκιμάζονται πρώτα πάνω σε ευάλωτους πληθυσμούς. Υπογράμμισε ότι ο αγώνας για τα δικαιώματα των προσφύγων δεν είναι απομονωμένος, αλλά μέρος ενός ευρύτερου αγώνα για ελευθερία, αξιοπρέπεια και ειρήνη.
Με έμφαση δήλωσε ότι κανείς δεν περισσεύει σε αυτή τη μάχη και ότι κάθε φωνή που προστίθεται κάνει το μήνυμα πιο δυνατό.

Ο συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ Στρατής Μπουλμπούλης στάθηκε στα σοβαρά ερωτήματα που γεννά το ναυάγιο στη Χίο και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες χάθηκαν ανθρώπινες ζωές.
Όπως σημείωσε, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός ότι τα θύματα δεν φέρουν χαρακτηριστικά πνιγμού αλλά τραυματισμών, στοιχείο που, όπως τόνισε, πρέπει να προβληματίσει την κοινωνία και τις αρμόδιες αρχές.

Παράλληλα έκανε λόγο για μια αδιέξοδη πολιτική στο μεταναστευτικό, επισημαίνοντας ότι θα μπορούσε να υπάρξει διαφορετική διαχείριση με υποδοχή καταγραφή και νόμιμες διαδικασίες, χωρίς να οδηγούνται άνθρωποι στον θάνατο.Ο ίδιος κάλεσε τους πολίτες να συμμετέχουν ενεργά στις κινητοποιήσεις ώστε να εκφραστεί έμπρακτα η αντίθεση σε αυτές τις πολιτικές.

Αμέσως μετά, ο γραμματέας της Νέα Αριστερά Λέσβου Στράτος Μαρινάτος χαρακτήρισε το ναυάγιο «τεράστια τραγωδία και φοβερό έγκλημα».
Τόνισε ότι κανένας δεν βρίσκεται υπεράνω του νόμου, ούτε οι κρατικές αρχές, και ότι η ελληνική δικαιοσύνη έχει υποχρέωση να διερευνήσει πλήρως τις συνθήκες του περιστατικού.Όπως ανέφερε, μόνο μέσα από διαφάνεια και απόδοση ευθυνών μπορεί να αποτραπεί η επανάληψη παρόμοιων τραγωδιών στο μέλλον.

Η συγκέντρωση στη Μυτιλήνη δεν έμοιαζε με μια απλή διαμαρτυρία. Έμοιαζε με συλλογικό μνημόσυνο και ταυτόχρονα με μια υπόσχεση. Ότι οι ζωες που χάθηκαν δεν θα ξεχαστούν. Ότι η φωνή της κοινωνίας δεν θα σωπάσει.
Και όσο η θάλασσα συνεχίζει να γίνεται σύνορο ζωής και θανάτου, η Λέσβος δηλώνει πως θα συνεχίσει να στέκεται απέναντι στη λήθη, διεκδικώντας δικαιοσύνη, ανθρωπιά και σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή.