Στην Βουλή τοποθετήθηκε ο Βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ–Κινήματος Αλλαγής και Διδάκτωρ Συνταγματικού Δικαίου, Παναγιώτης Δουδωνής, με αφορμή τη σημερινή απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου για την υπόθεση του Predator, τονίζοντας ότι πρόκειται για μια σημαντική δικαίωση των αγώνων του ΠΑΣΟΚ για το κράτος δικαίου.

Ο κ. Δουδωνής υπογράμμισε ότι η απόφαση αυτή συνιστά δικαίωση για όλους όσοι υπερασπίζονται τους θεσμούς και τη συνταγματική τάξη, αλλά και ειδικότερα για τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ–Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος έδωσε –όπως τόνισε– έναν επίμονο και συχνά μοναχικό αγώνα απέναντι σε ένα δυσμενές επικοινωνιακό περιβάλλον. Αναρωτήθηκε δε πώς γίνεται οι επίσης παρακολουθούμενοι υπουργοί να μη παρέστησαν στο δικαστήριο αλλά να σιωπούν και να κρύβονται, τονίζοντας ότι υπήρχε κυβερνητική και πρωθυπουργική ενορχήστρωση και κάλυψη στους ιδιώτες που καταδικάστηκαν για το Predator.

Αναλυτικά η ομιλία του Παναγιώτη Δουδωνή:

Κατ’ αρχάς, δεν γίνεται να μην ξεκινήσω από τη σημερινή απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου για τη δυσώδη υπόθεση του Predator, η οποία είναι μια δικαίωση για τους αγώνες για κράτος δικαίου μέσα σε ένα πολύ δύσκολο επικοινωνιακά περιβάλλον. Μια δικαίωση η οποία έρχεται για όλους όσοι νοιάζονται για το κράτος δικαίου στη χώρα, αλλά βέβαια και μια δικαίωση για τον μοναχικό αγώνα της παράταξής μας και ιδίως του Προέδρου μας, Νίκου Ανδρουλάκη, ο οποίος έδωσε μια μεγάλη μάχη. Και αυτή η μάχη φαίνεται ότι οδηγεί σε μια ακόμα νίκη. Μετά τη νίκη στην υπόθεση του Συμβουλίου της Επικρατείας —απόφαση με την οποία ακόμα δεν έχει συμμορφωθεί η κυβέρνηση— και αυτό είναι και το επόμενο στάδιο, γιατί αναμένουμε επί αυτού ακριβώς του ζητήματος την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Δικαίωση για τον Νίκο Ανδρουλάκη, δικαίωση για τους αγώνες του ΠΑΣΟΚ, δικαίωση για τους αγώνες όλων για κράτος δικαίου, που θα έπρεπε να ξεπερνάει κομματικές ταυτότητες, αλλά δυστυχώς δεν τις ξεπερνάει. Και ήταν ένας μοναχικός αγώνας αυτός. Δικαίωση λοιπόν, αλλά και απορία· απορία για όλα εκείνα τα επίσης θύματα του Predator, τα οποία αντί να βρίσκονται στο δικαστήριο ως θύματα, ως μάρτυρες, ως διώκτες αυτών οι οποίοι έθεσαν σε λειτουργία αυτόν τον τρομερό μηχανισμό που παραβιάζει κάθε είδους συνταγματικής τάξης, αντί να είναι, λοιπόν, εκεί και να διώκουν αυτούς οι οποίοι έθεσαν αυτόν τον μηχανισμό σε λειτουργία, οι υπουργοί, τα στελέχη της κυβέρνησης απουσίαζαν. Και όχι μόνο αυτό, αλλά στο απλό ερώτημα αν έλαβαν εκείνη την περίφημη επιστολή ότι παρακολουθούνται, ουδείς έχει τολμήσει να δώσει μια σαφή απάντηση. Διότι η απάντηση αυτή θα είναι θετική.

Άρα λοιπόν, ένας αγώνας φαίνεται πως ξεκινά να δικαιώνεται και στο επίπεδο της ποινικής δικαιοσύνης. Και βέβαια μια περαιτέρω έρευνα, καθώς η υπόθεση διαβιβάζεται στην Εισαγγελία με έρευνα για πολύ σκληρά αδικήματα, ακόμα και της κατασκοπίας.

Και δημιουργείται το εύλογο ερώτημα: για ποιο λόγο ένας ιδιώτης και πώς ένας ιδιώτης να κάνει αυτά, αν δεν υπάρχει κάποιου είδους άλλου είδους κάλυψη, κάποια κάλυψη κρατική; Για να το συνδέσουμε αυτό με το σε πόσες περιπτώσεις συνέπιπταν οι παρακολουθούμενοι από την ΕΥΠ και οι χρόνοι παρακολουθήσεώς τους με τους παρακολουθούμενους από το Predator. Αυτά δεν είναι ζητήματα πολυτελείας, αυτά είναι ζητήματα κράτους δικαίου. Και θα έπρεπε, ξαναλέω, να είμαστε όλοι στην ίδια πλευρά σε αυτό. Αλλά δυστυχώς, δυστυχώς η κυβέρνηση επιμένει να αλληλοκαλύπτεται σε μια πρακτική η οποία ανάγεται, όπως και η δράση σε σχέση με αυτό το παράνομο λογισμικό παρακολούθησης, στον ίδιο τον Πρωθυπουργό.