Στην εκπομπή «Τα παιδία παίζει» στο ΝΗΣΙ 99 στα FM, η Ανθή Παζιάνου, η Μαρία Χατζηγεωργίου και ο Θράσος Αβραάμ έβαλαν στο ίδιο κάδρο τρία θέματα που αυτές τις μέρες συζητιούνται στη Λέσβο. Τα βιομηχανικά φωτοβολταϊκά στη Δυτική Λέσβο, η υπόθεση με τις πέργκολες στην παραλιακή ζώνη και, πιο βαθιά από όλα, η εικόνα των χωριών που παλεύουν να κρατήσουν ζωή.

Η Μαρία Χατζηγεωργίου μετέφερε την ατμόσφαιρα από τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Δυτικής Λέσβου για τα δυο σχεδιαζόμενα έργα, σε Ερεσό και Μανταμάδο. Όπως είπε, η συζήτηση κράτησε περίπου 1,5 ώρα και μόνο ήρεμη δεν ήταν, με ένταση, αιχμές και υπονοούμενα που είχαν στο στόχαστρο τον δήμαρχο Ταξιάρχη Βέρρο.

Στάθηκε στη βασική διευκρίνιση που συχνά χάνεται στη δημόσια κουβέντα, ότι η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου είναι γνωμοδοτική, άρα η τελική επιλογή μπορεί να προχωρήσει από το Υπουργείο ακόμη κι αν ο Δήμος διαφωνεί. Παρ’ όλα αυτά, το στίγμα που περιέγραψε ήταν καθαρό, καθώς όλες οι παρατάξεις, διοίκηση και αντιπολίτευση, κινήθηκαν αρνητικά, ενώ αρνητική ήταν και η υπηρεσιακή εισήγηση που παρουσίασε η Κάλια Μηλιορέλη, εξηγώντας τους λόγους απόρριψης.

Ο Θράσος Αβραάμ πήγε ένα βήμα παραπέρα, βάζοντας στο επίκεντρο το θέμα της ενημέρωσης και της ευθύνης. Υπογράμμισε ότι δεν μιλάμε για μια τυπική υπόθεση χρήσεων γης, αλλά για 1.510.880 τ.μ. συνολικής έκτασης, με 376.254 τ.μ. περίφραξης, περιγράφοντας το σχέδιο ως «θηριώδες» και «φαραωνικό». Στο ίδιο σημείο τόνισε ότι δυσκολεύεται να πιστέψει πως μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να μην είναι γνωστή πολιτικά, όταν, όπως ειπώθηκε στην εκπομπή, είχαν ζητηθεί ενημερώσεις για χρήσεις γης ήδη από τον 5/2025. Στη συζήτηση καταγράφηκε και το επεισόδιο με τις αναφορές στη σχέση του δημάρχου με την Υπηρεσία Δόμησης, με τον ίδιο να απαντά ότι τα υπηρεσιακά δεν αποτελούν πεδίο οικογενειακής ενημέρωσης ή “αναφοράς”.

Το βασικό βάρος της εκπομπής, όμως, έπεσε στα επιχειρήματα που αφορούν το περιβαλλοντικό και κοινωνικό αποτύπωμα. Όπως ειπώθηκε, η Ομοσπονδία Λεσβιακών Συλλόγων Αττικής έστειλε ανακοίνωση που περιγράφει κίνδυνο εκχέρσωσης και αποψίλωσης για να “στρωθεί” το πεδίο σε τόσο μεγάλη κλίμακα, με πιθανές συνέπειες σε θερμοκρασία, υγρασία, παραγωγικότητα και βιοποικιλότητα. Ειδική αναφορά έγινε στις συστοιχίες μπαταριών λιθίου, με τους παρουσιαστές να μεταφέρουν φόβους για πυρκαγιά ή έκρηξη και για το τι θα σήμαινε ένα τοξικό νέφος και η μεταφορά βαρέων μετάλλων στο έδαφος και στον υδροφόρο ορίζοντα. Στο ίδιο πλαίσιο τέθηκε και το ερώτημα για τα υγρά απόβλητα, αλλά και συνολικά για τη διαχείριση μη λειτουργικών συσσωρευτών και πάνελ που χαρακτηρίστηκαν ως πλήρως τοξικά απόβλητα, με προεκτάσεις ακόμη και για την αλιεία και τον τουρισμό.

Στην κουβέντα μπήκαν και αριθμητικά δεδομένα για την ενέργεια. Ακούστηκε ότι σχεδιάζεται ισχύς 30 MW για το φωτοβολταϊκό και 15 MW για τις μπαταρίες, ενώ επισημάνθηκε πως ως μη διασυνδεμένο νησί η Λέσβος “χωρά” συνολικά 14,4 MW φωτοβολταϊκών και σήμερα βρίσκεται στα 8,8 MW. Από εκεί και πέρα μεταφέρθηκε το επιχείρημα ότι για να “ανοίξει χώρος” θα πρέπει να προχωρήσουν ευρύτερες υποδομές και διασύνδεση, με τους παρουσιαστές να καταλήγουν στο πολιτικό συμπέρασμα που ακούγεται ολοένα και συχνότερα στην τοπική κοινωνία, ότι το νησί κινδυνεύει να αντιμετωπιστεί σαν μια μεγάλη “μπαταρία” παραγωγής και αποθήκευσης, πέρα από τις πραγματικές του ανάγκες.

Από τα φωτοβολταϊκά η εκπομπή πέρασε στις πέργκολες, ένα ζήτημα που, όπως ειπώθηκε, συνεχίζει να διχάζει εβδομάδες μετά τις απομακρύνσεις. Η Μαρία Χατζηγεωργίου περιέγραψε δυο αντίθετα “στρατόπεδα”, από όσους λένε ότι οι χώροι “ανάσαναν” και αποκαλύφθηκαν όψεις και κτίρια, μέχρι όσους μιλούν για πλήγμα στην εστίαση και στην εικόνα της πόλης.

Το ενδιαφέρον, όπως τόνισε, είναι το επόμενο βήμα, δηλαδή το τι θα επιτραπεί και πώς θα γίνει η προσαρμογή για να μη χαθεί η σεζόν, ειδικά με δεδομένο ότι η κίνηση, όπως ειπώθηκε, ξεκινά ήδη από τον 3/2026.

Στη συζήτηση μεταφέρθηκε και η τοποθέτηση του Χαράλαμπου Αθανασίου, με τον δήμαρχο Μυτιλήνης Παναγιώτη Χριστόφα να παρεμβαίνει λέγοντας ότι οι μελέτες έχουν γίνει και πως σε διάφορες περιοχές προβλέπονται διαφορετικές λύσεις, ενώ στην προκυμαία Μυτιλήνης η μελέτη προβλέπει μόνο ομπρέλες, καθώς προτάσεις για πρόσθετες κατασκευές απορρίφθηκαν από την Αρχιτεκτονική Επιτροπή λόγω αλλοίωσης της όψης των διατηρητέων κτιρίων. Ο Θράσος Αβραάμ πρόσθεσε ότι μεγάλο μέρος της συζήτησης “άναψε” από ελλιπή ενημέρωση γύρω από το ιστορικό των μελετών και των απορρίψεων, σημειώνοντας ότι χρειάζεται ψυχραιμία και λύσεις στη μέση, όχι ένα μόνιμο άσπρο ή μαύρο.

Στο κλείσιμο, η εκπομπή άνοιξε την εικόνα προς τα χωριά, μέσα από ρεπορτάζ σε Άντισσα και Άργενο.Η Ανθή Παζιάνου μίλησε για προσπάθειες όπως το Visit Antissa και δράσεις που αξιοποιούν τη γαστρονομία και τον πολιτισμό για να κρατηθεί ζωντανό το χωριό και τον χειμώνα, ακόμη και με στόχευση σε ψηφιακούς νομάδες.

Στην Άργενο, η συζήτηση πήρε πιο βαριά τροπή, με αφηγήσεις για μετακινήσεις προς γιατρό και Κέντρο Υγείας Καλλονής που γίνονται δύσκολες χωρίς επαρκείς συγκοινωνίες, για παιδιά που σηκώνονται από τις 6.30 για να φτάσουν στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο με λεωφορείο γραμμής, αλλά και για την αίσθηση ότι αντί να πηγαίνουμε μπροστά “πάμε χρόνια πίσω”. Εκεί κουμπώνει, όπως είπαν, και το δημογραφικό, όχι σαν θεωρία αλλά σαν αποτέλεσμα, όταν λείπουν σχολεία, υγεία, συγκοινωνίες και σταθερή στήριξη, ειδικά σε έναν τόπο που είναι παραμεθόριος και νησιωτικός και ζητά πολιτικές με ειδικό βάρος, όχι γενικόλογες υποσχέσεις.

Η μεγάλη εικόνα που άφησε η εκπομπή ήταν ότι η Λέσβος βρίσκεται ταυτόχρονα σε τρία μέτωπα. Στα μεγάλα έργα που δοκιμάζουν τα όρια της κοινωνικής συναίνεσης, στις αστικές παρεμβάσεις που επηρεάζουν άμεσα την οικονομία και την καθημερινότητα και στη σιωπηλή μάχη των χωριών να κρατήσουν υπηρεσίες και ανθρώπους. Και σε όλα αυτά, το μήνυμα που επανήλθε ήταν ένα, ότι χωρίς καθαρή ενημέρωση, πραγματικό διάλογο και δεσμεύσεις με συγκεκριμένα βήματα, το νησί κινδυνεύει να τρέχει πάντα πίσω από τις εξελίξεις, αντί να τις καθορίζει.