Σκληρή κριτική στην κυβερνητική διαχείριση της κρίσης που έχει προκαλέσει ο αφθώδης πυρετός στη Λέσβο ασκεί με δήλωσή της η βουλεύτρια του ΚΚΕ Μαρία Κομνηνάκα. Εστιάζοντας στην κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι κτηνοτρόφοι του νησιού, η ίδια κάνει λόγο για ανεπαρκή μέτρα στήριξης και απουσία συγκεκριμένων δεσμεύσεων από την πλευρά του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Στο κείμενο που ακολουθεί, η βουλεύτρια καταγράφει τις θέσεις της για τις επιπτώσεις της κρίσης στον πρωτογενή τομέα και διατυπώνει αιτήματα για άμεσες παρεμβάσεις.

Αναλυτικά αναφέρει: 

«Η κυβέρνηση μάλλον δεν έχει καταλάβει ότι οι βιοπαλαιστές κτηνοτρόφοι της Λέσβου δεν είναι σαν τα τρωκτικά που τάιζε τόσα χρόνια στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά άνθρωποι του μόχθου που ζουν από τα κοπάδια τους και που βλέπουν το βιος τους να θάβεται σε λάκκους ή να χάνεται από τις επιπτώσεις ενός παράλογου αποκλεισμού του νησιού.

Οι πρόσφατες εξαγγελίες του Υπουργείου στη συνάντηση με την Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων ήταν ένα κακόγουστο αστείο. Η κυβέρνηση, διά στόματος του Γενικού Γραμματέα του ΥΠΑΑΤ, απέφυγε να δώσει συγκεκριμένες δεσμεύσεις στα πιο θεμελιώδη ζητήματα. Γενικολογίες για την αποζημίωση της χαμένης παραγωγής στο γάλα. Απόλυτο σκοτάδι για τα αμνοερίφια του Πάσχα. Ένα απόλυτο “τίποτα” για το πώς θα ξαναγεμίσουν οι στάβλοι.

Η αναπλήρωση όλου του χαμένου εισοδήματος (για γάλα, σφάγια, ζωοτροφές και απολυμαντικά) πρέπει να γίνει ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. Όχι κατά το «ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι», όταν πια κανένας δεν θα μπορεί να εξασφαλίσει ούτε τα κοπάδια του, ούτε την επιβίωση της οικογένειάς του. Η στήριξη οφείλει να είναι καθολική για όσο διάστημα χρειαστεί, μέχρι την άρση των περιορισμών και την ανασύσταση των κοπαδιών, η οποία πρέπει να γίνει με αποκλειστική ευθύνη του κράτους.

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ οφείλει η κυβέρνηση να επιστρατεύσει κάθε διαθέσιμο επιστημονικό όπλο για τον έλεγχο της νόσου, με πρώτο τον εμβολιασμό. Η μέχρι τώρα άρνησή της αποδεικνύει ότι δεν κινείται με όρους επιστήμης αλλά αγοράς, υπηρετώντας τυφλά τα συμφέροντα των καρτέλ που λυμαίνονται τον κλάδο της φέτας. Αντί να θωρακίσει την παραγωγή, επιλέγει να προστατεύσει τα κέρδη μιας χούφτας μεγαλοσχημόνων, αφήνοντας τα κοπάδια και τη μοναδική φυλή προβάτων της Λέσβου στην τύχη τους. Αυτός ο αναντικατάστατος πλούτος του τόπου δεν πρέπει να θυσιαστεί».