Νέα δεδομένα προκύπτουν στη διαχείριση των κρουσμάτων αφθώδους πυρετού στη Λέσβο, καθώς σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες ανασκευάστηκε τελικά η αρχική απόφαση για προσωρινή διακοπή των σφαγών ζώων, η οποία φερόταν να είχε αποφασιστεί λόγω της αδυναμίας εξεύρεσης κατάλληλων χώρων ταφής.

Παρότι αρχικά είχε διακινηθεί η πληροφορία πως η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, στην αρμοδιότητα της οποίας υπάγεται η Κτηνιατρική Υπηρεσία, θα προχωρούσε σε αναστολή των θανατώσεων μέχρι να βρεθεί λύση, τελικά αποφασίστηκε η διαδικασία να συνεχιστεί, αλλά με σαφώς πιο περιορισμένο ρυθμό.

Το βασικό πρόβλημα παραμένει η διαχείριση των νεκρών ζώων, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες η Περιφέρεια και η Κτηνιατρική Υπηρεσία έχουν ήδη αποστείλει έγγραφο προς τους δήμους του νησιού ζητώντας να υποδειχθούν κατάλληλοι χώροι γενικής ταφής. Μέχρι αυτή την ώρα, ωστόσο, δεν έχει δοθεί ουσιαστική λύση.

Η μοναδική πρόταση που έχει κατατεθεί μέχρι στιγμής προέρχεται από τον Δήμο Δυτικής Λέσβου, ο οποίος υπέδειξε συγκεκριμένο χώρο. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η συγκεκριμένη έκταση χαρακτηρίζεται ως δασική, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά νομικά και περιβαλλοντικά ζητήματα και δεν επιτρέπει την άμεση αξιοποίησή της.

Ταφές μόνο σε χωράφια ιδιοκτητών

Υπό τα δεδομένα αυτά, οι θανατώσεις ζώων θα συνεχίζονται μόνο στις περιπτώσεις όπου μπορεί να εφαρμοστεί το προβλεπόμενο πρωτόκολλο, δηλαδή όταν υπάρχει δυνατότητα ταφής των ζώων σε χωράφι που ανήκει στον ίδιο τον κτηνοτρόφο.

Ωστόσο ούτε αυτή η λύση μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις περιπτώσεις, καθώς υπάρχουν εκτροφές όπου τα διαθέσιμα χωράφια δεν πληρούν τις απαραίτητες προδιαγραφές. Σε αυτές τις περιπτώσεις είτε αναζητείται άλλο κατάλληλο αγροτεμάχιο του ίδιου ιδιοκτήτη είτε καθίσταται αναγκαία η δημιουργία ενός κεντρικού χώρου γενικών ταφών.

Περιορισμένη δυνατότητα καύσης

Παράλληλα, ένα μικρό μέρος των υπολειμμάτων μπορεί να οδηγείται για καύση στους κλιβάνους δύο ιδιωτικών επιχειρήσεων της Λέσβου.

Ωστόσο, η δυνατότητα αυτή είναι εξαιρετικά περιορισμένη σε σχέση με τον συνολικό όγκο των ζώων που οδηγούνται σε θανάτωση, γεγονός που δεν επιλύει συνολικά το πρόβλημα.

Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει για ακόμη μία φορά τα σοβαρά επιχειρησιακά κενά στη διαχείριση της κρίσης του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο, σε μια περίοδο όπου οι κτηνοτρόφοι παραμένουν σε αναβρασμό, οι πιέσεις προς τις υπηρεσίες αυξάνονται και η ανάγκη για άμεσες αποφάσεις γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική.