Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η παραλία της Περιβόλας στη Νυφίδα Πολιχνίτου προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Εκεί όπου μέχρι πριν από λίγα χρόνια υψώνονταν τρία μεγάλα αλμυρίκια που προσέφεραν σκιά και αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι του παραθαλάσσιου τοπίου, σήμερα έχουν απομείνει μόνο οι κορμοί τους.

Με αφορμή καταγγελία πολίτη στο «Ν», αναδεικνύεται μια υπόθεση που δεν αφορά μόνο την κοπή, αλλά και τη στάση των αρμόδιων υπηρεσιών που έχουν την ευθύνη προστασίας του δημόσιου χώρου και του φυσικού περιβάλλοντος.

Τα δέντρα κόπηκαν σταδιακά

Σύμφωνα με την καταγγελία, τα αλμυρίκια κόπηκαν σταδιακά τα τελευταία δυο χρόνια. Τα δυο πρώτα απομακρύνθηκαν πέρυσι, ενώ το τρίτο κόπηκε φέτος, παρότι είχε αρχίσει να αναβλαστάνει. Ο καταγγέλλων εκφράζει μάλιστα την υποψία ότι ενδέχεται να έγινε προσπάθεια να αποτραπεί η νέα ανάπτυξη του δέντρου, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν στοιχεία που να τεκμηριώνουν τον συγκεκριμένο ισχυρισμό.

Το κρίσιμο στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι τα δέντρα βρίσκονταν σε δημόσιο κοινόχρηστο χώρο, εντός της ζώνης του αιγιαλού. Πρόκειται δηλαδή για χώρο που δεν αποτελεί ιδιωτική περιουσία και στον οποίο οποιαδήποτε παρέμβαση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως προσωπική υπόθεση κάποιου ιδιώτη.

Τα ερωτήματα προς τις αρμόδιες υπηρεσίες

Από το σημείο αυτό και μετά τα ερωτήματα στρέφονται αναπόφευκτα προς τις αρμόδιες υπηρεσίες.Υπήρξε άδεια για την κοπή των αλμυρικιών;Αν ναι, ποια υπηρεσία την εξέδωσε και με ποια αιτιολογία;Αν όχι, ενημερώθηκαν οι αρμόδιες αρχές για την κοπή των δέντρων;Πραγματοποιήθηκε αυτοψία από τον Δήμο Μυτιλήνης ή από τη Διεύθυνση Δασών Λέσβου;Καταγράφηκε η απώλεια των δέντρων και διερευνήθηκε αν υπήρξε παράβαση της νομοθεσίας;

Και το σημαντικότερο, εφόσον πρόκειται για κοινόχρηστο παραλιακό χώρο, ποιος έχει την ευθύνη να διασφαλίζει ότι δεν καταστρέφονται στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος χωρίς έλεγχο και χωρίς συνέπειες;

Ένα ζήτημα που ξεπερνά τη Νυφίδα

Η υπόθεση αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα. Στη Λέσβο υπάρχουν δεκάδες παραλιακές περιοχές όπου τα αλμυρίκια αποτελούν βασικό στοιχείο του τοπίου, προστατεύοντας τις ακτές από τη διάβρωση και προσφέροντας πολύτιμη σκιά κατά τους θερινούς μήνες. Η ανεξέλεγκτη κοπή τους δεν αποτελεί μόνο αισθητική υποβάθμιση, αλλά και περιβαλλοντικό ζήτημα.

Ο πολίτης που απευθύνθηκε στο «Ν» ζητά να δοθούν απαντήσεις και να υπάρξει αποκατάσταση του χώρου. Το ερώτημα όμως που μένει ανοιχτό είναι αν οι υπηρεσίες που έχουν την ευθύνη προστασίας του αιγιαλού και του φυσικού περιβάλλοντος γνώριζαν τι συνέβαινε στην Περιβόλα της Νυφίδας και, αν το γνώριζαν, ποιες ενέργειες έκαναν για να το αποτρέψουν.

Ποιος θα δώσει τις απαντήσεις;

Γιατί όταν 3 μεγάλα δέντρα εξαφανίζονται από έναν δημόσιο παραλιακό χώρο, το ζήτημα δεν είναι μόνο ποιος κράτησε το αλυσοπρίονο. Είναι και ποιος όφειλε να ελέγξει την κατάσταση και δεν το έκανε.