Έναν ακριβώς μήνα μετά την τυχαία εύρεση στη Χαραμίδα την Τετάρτη 13 Ιανουαρίου, του συσκευασμένου μέσα σε σακούλες σκουπιδιών στρατιωτικού όπλου ειδικής ακριβείας και ο πονοκέφαλος συνεχίζεται.
Τα ερωτήματα που εξετάζουν οι κάθε λογής διωκτικές αρχές στη Λέσβο και όχι μόνο είναι πολλά. Πρόκειται μήπως για μια ακόμα Ελληνική ιστορία καθημερινής προχειρότητας που φτάνει να αφορά ακόμα και πολεμικά όπλα; Ή μήπως είναι κάτι πολύ σοβαρό αφού πλέον με αδιάσειστα στοιχεία φαίνεται πως το πρόβλημα δεν είναι το όπλο που βρέθηκε, αλλά τα όπλα που κατείχε νόμιμα ο διαλυμένος από χρόνια σκοπευτικός σύλλογος και τα οποία κανείς δεν ξέρει που βρίσκονται. Ανάμεσα τους και άλλα πέντε στρατιωτικά όπλα τύπου Λι Ένφιλντ αλλά και ατομικά πιστόλια!

Η έρευνα...
Ο σειριακός αριθμός του όπλου που βρέθηκε στη Χαραμίδα έδειξε ότι ανήκει σε παρτίδα τέτοιου τύπου όπλων που κατασκευάσθηκε από την Ελληνική Βιομηχανία όπλων στην Αχαΐα το 1995. Τότε το όπλο αυτό παραδόθηκε σε σκοπευτικό σύλλογο της Μυτιλήνης μαζί με πέντε ακόμα παλιά στρατιωτικά όπλα τύπου Λι Ένφιλντ προκειμένου με άλλα όπλα που ο όμιλος αυτός είχε προμηθευτεί από την αγορά, να χρησιμοποιούνται για την εκπαίδευση των μελών του.

Η παράδοση έγινε σύμφωνα με διαταγή που εξέδωσε ο τότε Υπουργός Άμυνας Γεράσιμος Αρσένης και για περίπου πέντε χρόνια, ώσπου ο σύλλογος να διαλυθεί οι βολές περίπου 3000 φυσιγγίων που έγιναν σε πεδία βολής έγιναν με παραδόσεις αντίστοιχου αριθμού φυσιγγίων από τον Ελληνικό Στρατό.

Πλην όμως η Αστυνομία, μόνη αρμόδια να ελέγξει τον Όμιλο ο οποίος κατείχε τα όπλα, δεν κατέγραψε ποτέ όπως φαίνεται τις βολές και ουδέποτε ήλεγξε την ύπαρξη αυτή των όπλων τα οποία και ως φαίνεται.... εξαφανίστηκαν!

Η μέχρι τώρα έρευνα της περίεργης αυτής υπόθεσης λέει ότι τα όπλα αυτά ποτέ δεν επιστράφηκαν - παραδόθηκαν στον Ελληνικό Στρατό. Όπως ισχύει σε τέτοιες περιπτώσεις, η επιστροφή θα έπρεπε να γίνει με αντίστοιχη διαταγή που θα υποχρέωνε συγκεκριμένη στρατιωτική μονάδα να παραλάβει το όπλο G3A3 και τα πέντε Λι Ένφιλντ ενώ με την ίδια διαταγή θα ορίζονταν και που θα παραδίδονταν αυτά τα όπλα. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ απ’ ότι τουλάχιστον δείχνουν τα χαρτιά του Ελληνικού Στρατού. Μάλιστα οι πληροφορίες λένε ότι ο Ελληνικός Στρατός τα συγκεκριμένα όπλα τα έχει ακόμα και σήμερα «χρεωμένα» σε όσους τα παρέλαβαν προ 25ετίας!

Από την άλλη μεριά τίθενται σειρά ερωτημάτων στα οποία η Ελληνική Αστυνομία καλείται να απαντήσει. Ήλεγξε ποτέ όπως από το νόμο υποχρεούνται τους κατόχους των όπλων αυτών ή μήπως η Αστυνομική ιδιότητα κάποιων από τα μέλη του σκοπευτικού συλλόγου ήταν αρκετή για να πιστοποιεί τη νομιμότητα της χρήσης τους;

Εκτός από το όπλο G3A3 ειδικής ακριβείας που βρέθηκε όπως βρέθηκε, που είναι τα υπόλοιπα όπλα που ο Ελληνικός Στρατός παρέδωσε στο σκοπευτικό σύλλογο το 1996; Που είναι και τα υπόλοιπα όπλα κυρίως ατομικά πιστόλια που ο Σύλλογος είχε προμηθευτεί νόμιμα από την αγορά και τα οποία μόνο ένας σκοπευτικός σύλλογος θα μπορούσε να κατέχει και ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ; Για να μη θέσουμε και το αστείο ερώτημα (σε σχέση με τα σοβαρά άλλα ερωτήματα που μπαίνουν) για το πού είναι ως και το χρηματοκιβώτιο στο οποίο φυλάσσονταν τα όπλα στα γραφεία του συλλόγου στο Μακρύ Γιαλό;

Σύμφωνα με πληροφορίες η Σκοπευτική Ομοσπονδία διέγραψε από μέλος της το συγκεκριμένο σύλλογο ως ανενεργό αφού ουδέποτε από τη σύσταση του είχε υποβάλλει έκθεση βολών. Τότε οι βολές των χιλιάδων φυσιγγίων που λάμβαναν από τον Ελληνικό Στρατό που έγιναν αφού δεν δηλώθηκαν στην Ομοσπονδία; Που είναι οι αποδείξεις της πραγματοποίησης των βολών αυτών την πενταετία 1996 – 2001 που ο Σύλλογος λειτούργησε, από την υποχρεούμενη να παραβρίσκεται στις βολές Ελληνική Αστυνομία; Πού είναι τα αποδεικτικά ελέγχων των όπλων αυτών από την Αστυνομία; Και σχεδόν 20 χρόνια μετά τη διάλυση του Συλλόγου ουδείς από την Αστυνομία η οποία έχει ένα συγκεκριμένο αριθμό όπλων χρεωμένο σε ομάδα Μυτιληνιών, ενδιαφέρθηκε να ελέγξει έστω και τυπικά την ύπαρξη και τη χρήση των όπλων;

Η έρευνα που συνεχίζεται ας ελπίσουμε ότι θα... ολοκληρωθεί. Εκτός και αν έχουν βάση οι φόβοι που κάποιοι εκφράζουν για το τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την υπόθεση αυτή. Σε μια τέτοια περίπτωση η όλη υπόθεση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.