Ιερέας ενορίας της Μυτιλήνης δεν επέτρεψε στην Πρόεδρο του Ροταριανού Ομίλου Μυτιλήνης, «να βαφτίσει μια αλλόθρησκη Αλβανίδα, που κι ίδια επιθυμεί διακαώς να ασπαστεί το Χριστιανισμό» καταγγέλλει ο κ. Νίκος Κουζινόγλου, γνωστός στη κοινωνία της Μυτιλήνης για τη συμβολή του σε σειρά ανθρωπιστικών δράσεων μέσα από το Ροταριανό Όμιλο Μυτιλήνης που πολλά χρόνια συμμετέχει. 

Όπως αναφέρει στην καταγγελία του ο κ. Κουζινόγλου που κοινοποίησε στ τοπικά μέσα ενημέρωσης ή δουλειά χάλασε όταν η Πρόεδρος των Ροταριανών (σ.σ. αναφέρει και το όνομα της) επισκέπτεται τον παπά της ενορίας της. Εκείνος ανοίγει τα κιτάπια  του, και λέει:  «Δυστυχώς δε μπορείς γιατί είσαι ροταριανή». Την πρόεδρο μας την ήξερε από μικρό κοριτσάκι, αλλά δε φταίει εκείνος. Εντολές εκτελεί. Εντολές άνωθεν που λένε: «Ρόταρυ; Προθάλαμος της Μασονίας και δε ξέρω τι άλλο».

 «Καμιά σχέση» 

«Γιατί επιμένουν σ αυτό;» ρωτά ο κ. Κουζινόγλου. «Οι πάντες ξέρουν ότι δεν έχουμε καμιά σχέση. Οι συνεδριάσεις μας είναι ανοιχτές και φυσικά μπορεί όποιος θέλει να έρθει, να μας δε, να μας ακούσει και να κρίνει.  Το Ρόταρυ είναι ο πιο παλιός εθελοντικός  οργανισμός. Αποτελείται από επιχειρηματίες, επιστήμονες  και επαγγελματίες όλων των κλάδων, ενωμένων παγκόσμια (1.300.000 μέλη σε 250 χώρες), με σκοπό  ειρήνη και κατανόηση μεταξύ των λαών, την  πρόληψη και θεραπεία νόσων, νερό και υγιεινή, μητρική και παιδική υγεία, βασική μόρφωση και αλφαβητισμό και οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.  Με οικονομική υποστήριξη δυο δισεκατομμυρίων Ευρώ, και προσωπική εργασία ροταριανών, εμβολιάστηκαν  πάνω από δυο δισεκατομμύρια παιδιά και σώθηκαν απ την Πολιομυελίτιδα Αυτή η μάστιγα στις μέρες μας τείνει να εξαφανιστεί εντελώς» λέει ο κ. Κουζινόγλου που σημειώνει:

«Οι Έλληνες ροταριανοί είναι πιστοί, Χριστιανοί Ορθόδοξοι και πατριώτες. Κάθε συνεστίαση και οιαδήποτε συνέλευση ξεκινά με προσευχή. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. .κ. Βαρθολομαίος κατ επανάληψη μίλησε με τα καλύτερα λόγια για το Ρόταρυ και το έργο του. Ο όμιλος Μυτιλήνης ιδρύθηκε το 1945. Από τότε οι ροταριανοί, συναντιόμαστε  μια φορά την εβδομάδα για το σχεδιασμό δράσης και προσφοράς στην κοινότητα μας. Στους συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη, στους νέους (δίνουμε υποτροφίες) στο νοσοκομείο μας, στους μετανάστες, στα ειδικά σχολεία. κ.λ.π».

Και καταλήγει ο κ. Κουζινόγλου: «Γι αυτό αναρωτιέμαι, η εκκλησία που δε μας επιτρέπει να τελούμε γάμους και βαφτίσεις,  μας επιτρέπει και να τελούμε μνημόσυνα, κηδείες,  να μετέχουμε στη Θεια Λειτουργία, σε θρησκευτικές τελετές και άλλες εκδήλωσες;».