Ήταν 13 Απριλίου του 2005 όταν δημοσιεύθηκε ο Ισολογισμός της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λέσβου Λήμνου για το 2004. Εκείνη την εποχή η Τράπεζα συνήθιζε κάθε χρόνο να κάνει μια μικρή έκδοση που συνόδευε την δημοσίευση του ισολογισμού στην έκδοση περιλαμβάνονταν στοιχεία για την οικονομική και κοινωνική συμβολή της Τράπεζας στην οικονομική ανάπτυξη της Λέσβου και του νομού ευρύτερα μιας και κάλυπτε και την Λήμνο.

 

Στην κατάσταση των αποτελεσμάτων χρήσεως του 2004 καταγράφονταν προβλέψεις επισφαλών απαιτήσεων ύψους 1.070.000 ευρώ. Λίγο πιο κάτω στο πιστοποιητικό ελέγχου του ορκωτού ελεγκτή Ιωάννη Π. Μανδρίδη διαβάζουμε την τρίτη σημείωση: «Παρά το γεγονός ότι η Τράπεζα κατά την παρούσα χρήση εξάντλησε το δικαίωμα που της παρέχετε από το φορολογικό νόμο για την διενέργεια της σχετική πρόβλεψης, κατά την εκτίμηση μας η σχηματισμένη κατά την 31 - 12 - 2004 πρόβλεψη για επισφαλείς απαιτήσεις υπολείπεται της απαιτούμενης κατά ποσό της τάξης των 900.000 ευρώ». Δηλαδή οι πραγματικές ζημιές από απαιτήσεις που δεν μπορούσαν να εισπραχθούν ανέρχονταν στα 1,97 εκατ. ευρώ. Στην πραγματικότητα, όπως έδειξαν οι ισολογισμοί των επόμενων ετών. Οι επισφαλείς απαιτήσεις ήταν πολύ περισσότερες και κάθε χρόνο η Τράπεζα προχωρούσε στην πραγματοποίηση μεγάλων προβλέψεων προκειμένου να απορροφήσει τις ζημιές που είχαν δημιουργηθεί στην περίοδο 2003 - 2005.

 

Τα καθαρά κέρδη προ φόρου της Συνεταιριστικής Τράπεζας, σύμφωνα με τον δημοσιευμένο Ισολογισμό, ήταν 302.655 ευρώ. Όμως σύμφωνα με την αναφορά του ορκωτού ελεγκτή, στην πραγματικότητα η χρήση του 2004 έπρεπε να εμφανίζει ζημίες ύψους 600.000 ευρώ.

 

Στην γενική συνέλευση που έγινε την άνοιξη του 2005 αποφασίσθηκε η διανομή μερίσματος, παρά τις έντονες αντιδράσεις που υπήρξαν. Το μέρισμα που δόθηκε ανέρχονταν στο συνολικό ποσό των 180.000 ευρώ.

 

Το κατατεθειμένο συνεταιριστικό κεφάλαιο το 2004 είχε διαμορφωθεί στα 4,928 εκατ. ευρώ. Οι επισφαλείς απαιτήσεις των 1,970 εκατ. ευρώ του 2004, αντιστοιχούσαν στο 40% του κατατεθειμένου συνεταιριστικού κεφαλαίου. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα που επιτεύχθηκε μέσα σε μόνο μια χρονιά καταστροφικής διαχείρισης των κεφαλαίων της Τράπεζας.