Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών το 2024, η Μαρία Χατζηγεωργίου και η Ανθή Παζιάνου συζήτησαν για όσα συχνά αποσιωπούνται στο ρ/σ του «Ν» στους 99 στα fm.
Για τη βία που δεν έχει τη μορφή τέρατος, που δεν ζει σε μακρινούς σκοτεινούς δρόμους, αλλά μπορεί να είναι μέσα στο σπίτι, δίπλα μας, πίσω από πρόσωπα οικεία. Δεν είναι τυχαίο που το σύνθημα λέει: «Ο δολοφόνος έχει το κλειδί του σπιτιού σου.» ή ότι διεθνείς έρευνες δείχνουν ότι το πιο επικίνδυνο μέρος για μία γυναίκα είναι το σπίτι της.

Η βία δεν αφορά μια ακραία εικόνα ενός «ξένου». Ο κακοποιητής είναι συχνά ο σύντροφος, ο σύζυγος, ο άνθρωπος που λες «δικός μου». Πόσες φορές έχουμε ακούσει: «Μα πώς μια μορφωμένη γυναίκα μένει σε τέτοια κατάσταση;» ή «Είναι ευκατάστατη, γιατί δεν φεύγει;». Η απάντηση είναι απλή: η βία δεν κάνει διακρίσεις. Δεν εξαρτάται από το επίπεδο μόρφωσης ή την οικονομική άνεση. Η παραμονή σε μια κακοποιητική σχέση συνδέεται με τη δυναμική που χτίζεται ανάμεσα στον κακοποιητή και το θύμα – μια δυναμική ελέγχου, φόβου, εξάρτησης.
Αγάπη σημαίνει σεβασμός. Σημαίνει φροντίδα. Δεν πονάει. Δεν υποτιμά. Δεν συνθλίβει.
Κι όμως, η κοινωνία συνεχίζει να καλλιεργεί μύθους. «Μα είναι όμορφος, γιατί να βιάσει;» ή «Έχει τόσες επιτυχίες, δεν του λείπει τίποτα.» Η βία δεν έχει να κάνει με την εμφάνιση, ούτε με την έλλειψη επιλογών. Έχει να κάνει με την ανάγκη για κυριαρχία. Ο βιασμός δεν είναι έκφραση ερωτικής επιθυμίας. Είναι η επιβολή της εξουσίας πάνω στο σώμα και την ψυχή του άλλου.
Από την άλλη επισημάνθηκε ότι δεν πρέπει να βλέπουμε τη γυναίκα που έχει υποστεί βία ως παθητικό θύμα. Κάθε γυναίκα που βρίσκει το θάρρος να φύγει, να μιλήσει, να διεκδικήσει τη ζωή της, είναι πρωταγωνίστρια. Είναι μια επιζώσα έμφυλης βίας, μια γυναίκα που είναι σίγουρα δυνατή και που μπορεί να ζει καλύτερα.
Η δύναμή της δεν εξαντλείται στην απόφαση να φύγει. Είναι στην επιμονή της να αναζητήσει ξανά τη ζωή, να βρει τη φωνή της, να εμπνεύσει και άλλες γυναίκες να διεκδικήσουν την ελευθερία τους.
«Σήμερα, δεν αρκεί να θυμόμαστε το πρόβλημα της βίας. Πρέπει να στηρίξουμε τις γυναίκες, όχι με οίκτο, αλλά με σεβασμό στη δύναμή τους. Να σταματήσουμε να κρίνουμε και να μάθουμε να ακούμε. Να αμφισβητήσουμε τους μύθους που δικαιολογούν τη βία ή αποδυναμώνουν τη σημασία της» ανέφεραν οι δημοσιογράφοι του «Ν».