Ρίγανη, θυμάρι, φασκόμηλο, τσάι του βουνού, καυκαλήθρες  και άγρια σπαράγγια είναι ορισμένα από τα βρώσιμα χόρτα, τα βλαστάρια και τα αρωματικά φυτά που συναντά κανείς στους ελαιώνες της Λέσβου. Ορισμένοι ελαιοπαραγωγοί της Λέσβου αφήνουν τα φυτά αυτά να αναπτύσσονται ανάμεσα στις λιόδεντρα, δίπλα στις ξερολιθιές και τις αναβαθμίδες. Ο γεωπόνος Θεόδωρος Αγγελέλλης εξηγεί στην κάμερα του «Ν» πως οι ελιές έχουν την ιδιότητα να ενσωματώνουν τα αρώματα αυτά από αυτή την πλούσια βλάστηση στο λάδι που αναπτύσσεται στον καρπό τους. Κι έτσι παράγεται ένα ελαιόλαδο με πολύπλοκο και πλούσιο άρωμα που ξεχωρίζει.

Ρίγανη σε ανθοφορία

Ένα τέτοιο ελαιώνα που εκτίνεται σε πετρώδες έδαφος επισκεφθήκαμε στα Αλυφαντά της Λέσβου στις 20 Μάη του 2025. Ο κ. Αγγελέλλης σημείωσε πως είναι εξαιρετικά δύσκολη η προσπάθεια των ελαιοπαραγωγών της Λέσβου που καλλιεργούν τέτοιους ελαιώνες να αποκομίσουν εισόδημα ιδιαίτερα σε χρονιές όπως η φετινή που βροχοπτώσεις είναι εξαιρετικά περιορισμένες στο νησί.

Ανθισμένο θυμάρι

Η ανάπτυξη των αρωματικών βοτάνων σε τμήματα των ελαιώνων που δεν καλύπτονται από τα λιόδεντρα επιτρέπει την δημιουργία παράλληλων καλλιεργειών που μπορούν να δώσουν ένα μικρό συμπληρωματικό εισόδημα για τους ελαιοπαραγωγών.

Γλυκερίδα

Όσο για τα βρώσιμα άγρια χόρτα είναι από μόνα τους μια ιδιαίτερη ξεχωριστή κατηγορία προϊόντων που αναπτύσσονται στους ελαιώνες του νησιού και τα οποία δίνουν εξαιρετικά γευστικά πιάτα κατά τους χειμερινούς μήνες οπότε και γίνεται η συλλογή τους. Κι αν η καυκαλήθρα είναι το κορυφαίο χόρτο αυτής της κατηγορίας υπάρχουν και πολλά άλλα όπως είναι ζόχοι, λάπαθα, μυρώνια, αγριοράδικα, απικρισίδες, γλυκερίδες, σταφυλάκι του Χρηστού και τόσα άλλα.

Καυκαλήθρα

Τα χόρτα αυτά στην τοπική κουζίνα της Λέσβου γίνονται βραστά και καταναλώνονται ως σαλάτα με λάδι και λεμόνι. Άλλες φορές χρησιμοποιούνται σε ομελέτες και χορτόπιτες. Εξαιρετικά είναι και τα τσιγαριστά που συνδυάζονται με ψάρι και κρέας.

Δείτε το βίντεο: