Την τραγική υποστελέχωση του Νοσοκομείου Λήμνου και την επιτακτική ανάγκη για μόνιμο ιατρικό προσωπικό ανέδειξε η βουλευτής του ΚΚΕ Μαρία Κομνηνάκα, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής στις 25 Ιουλίου, στο πλαίσιο συζήτησης Επίκαιρης Ερώτησης του Κόμματος.

Όπως υπογράμμισε, μόνο 25 από τις 40 οργανικές θέσεις γιατρών είναι σήμερα καλυμμένες, ενώ η κατάσταση προβλέπεται να επιδεινωθεί, καθώς 6 γιατροί έχουν αιτηθεί μετακίνηση. Ειδική αναφορά έκανε στις 3 κενές θέσεις χειρουργών, για τις οποίες η κυβέρνηση έχει προκηρύξει μόνον μία, επιχειρώντας να «μπαλώσει» τα κενά είτε με χειρουργό μέσω μπλοκ παροχής υπηρεσιών, είτε με τοποθέτηση ορθοπεδικού σε θέση γενικού χειρουργού – λύσεις που, όπως επεσήμανε, δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες του νοσοκομείου.

Απαντώντας, ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης επιχείρησε να παρουσιάσει μια ειδυλλιακή εικόνα, ισχυριζόμενος ότι το νοσοκομείο βρίσκεται σήμερα «στα καλύτερά του» σε σχέση με το 2019, επικαλούμενος αύξηση προσωπικού και προϋπολογισμού. Παραδέχτηκε όμως πως το υψηλό κόστος διαβίωσης λόγω τουρισμού λειτουργεί αποτρεπτικά για τους γιατρούς, χωρίς ωστόσο να προτείνει λύσεις.

Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του στο ότι υπάρχει «ταβάνι» στις υπηρεσίες που μπορεί να προσφέρει το κράτος, με βάση τη «λογική κόστους-οφέλους», προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Μ. Κομνηνάκα, η οποία κατηγόρησε την κυβέρνηση για αντιλαϊκή και επικίνδυνη πολιτική στον κρίσιμο τομέα της Υγείας.

Στη δευτερολογία της, η βουλευτής του ΚΚΕ τόνισε ότι η επίκληση στατιστικών δεν μπορεί να κρύψει τη σκληρή πραγματικότητα: ειδικότητες με έναν μόνο γιατρό, εξοντωτικές εφημερίες, και ασθενείς που καταφεύγουν στην Αθήνα για να βρουν φροντίδα. Υπενθύμισε, επίσης, πως οι ελλείψεις δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με «δειγματοληπτικές» προκηρύξεις και καθόλου με ημίμετρα και προσλήψεις ορισμένου χρόνου.

Ζήτησε από την κυβέρνηση άμεση κάλυψη όλων των κενών με μόνιμους γιατρούς αποκλειστικής απασχόλησης, και πραγματικά κίνητρα παραμονής και εργασίας στο νησί: αξιοπρεπείς μισθούς, στήριξη στη στέγαση, επιστημονική εξέλιξη και εργασιακή προστασία.

Η κατάσταση στο Νοσοκομείο Λήμνου, όπως αναδείχθηκε, δεν είναι απλώς δύσκολη – είναι επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία. Η ευθύνη για την κατάσταση αυτή βαραίνει διαχρονικά τις κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν την Υγεία ως «κόστος» και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα.