Δεν πρόλαβε να χτυπήσει το πρώτο κουδούνι της νέας σχολικής χρονιάς και οι γονείς, οι μαθητές και οι δάσκαλοι της Λέσβου βρέθηκαν αντιμέτωποι με την ωμή πραγματικότητα, αφού  σε πολλές σχολικές μονάδες δεν λειτουργούν τα ολοήμερα τμήματα, καθώς δεν υπάρχει επάρκεια προσωπικού. Η κατάσταση αυτή έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία και διαμαρτυρίες, με τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Παναγιούδας να στέλνει ήδη εξαιρετικά κατεπείγον διάβημα στον Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου, Δημήτρη Βούλγαρη.

Στο συγκεκριμένο σχολείο, εκτός από την αναστολή του ολοήμερου, παραμένουν ακάλυπτες οι θέσεις Εικαστικών, Γαλλικών και Παράλληλης Στήριξης. Από τους 96 μαθητές, οι 48 είχαν δηλώσει συμμετοχή στο ολοήμερο πρόγραμμα και τώρα οι οικογένειές τους μένουν «ξεκρέμαστες». Οι γονείς κάνουν λόγο για απαράδεκτη ολιγωρία του Υπουργείου, αφού – όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι αρμόδιοι – οι πρώτες προσλήψεις αναπληρωτών δεν πρόκειται να γίνουν πριν τις 22 Σεπτεμβρίου.

Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την Παναγιούδα. Σύμφωνα με πληροφορίες, αντίστοιχες ελλείψεις υπάρχουν σε πολλά σχολεία της Λέσβου, ακόμη και σε μεγάλες σχολικές μονάδες της Μυτιλήνης. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα ολοήμερα τμήματα δεν λειτουργούν καθόλου, ενώ αλλού λειτουργούν μόνο για λίγες ώρες.

Ο προϊστάμενος της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, Δημήτρης Βούλγαρης, εξήγησε ότι τα κενά εντοπίζονται κυρίως σε ειδικότητες όπως θεατρική αγωγή, αγγλικά, φυσική αγωγή, εικαστικά κ.ά. και μάλιστα όπως είπε δεν αφορά το πρόβλημα μόνο τη Λέσβο αλλά πολλά σχολεία σε όλη την Ελλάδα.

Για τον λόγο αυτό οι δάσκαλοι της απογευματινής ζώνης μεταφέρονται στο πρωινό πρόγραμμα για να καλύψουν τις βασικές ανάγκες, αφήνοντας τα ολοήμερα χωρίς προσωπικό.

Κι ενώ οι οικογένειες παλεύουν καθημερινά με το άγχος πού θα αφήσουν τα παιδιά τους, το Υπουργείο Παιδείας παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Στο μήνυμά της για την έναρξη της σχολικής χρονιάς, η Υπουργός Σοφία Ζαχαράκη μίλησε για «σχολεία σύγχρονα, φιλικά, ανοιχτά και δίκαια», που καλλιεργούν αξίες, δημιουργικότητα και καινοτομία, επικαλούμενη μάλιστα τους διορισμούς και τις νέες τεχνολογικές παροχές.

Η πραγματικότητα, όμως, στα σχολεία της Λέσβου απέχει έτη φωτός από το «όραμα» που περιέγραψε η Υπουργός. Γιατί τι αξία έχουν οι διαδραστικοί πίνακες, τα κιτ ρομποτικής και τα μεγάλα λόγια για «αναβάθμιση της παιδείας», όταν οι μαθητές ξεκινούν τη χρονιά χωρίς ολοήμερο, χωρίς καθηγητές ειδικοτήτων, χωρίς στήριξη;

Η «αναβάθμιση της παιδείας» κρίνεται όχι στις δηλώσεις, αλλά στις σχολικές αυλές της Παναγιούδας, της Μυτιλήνης και όλης της Λέσβου – εκεί όπου οι γονείς και τα παιδιά μετρούν καθημερινά τα κενά που αφήνει η αδιαφορία του κράτους.