Γνωρίζουμε όλοι ότι ο αντιφασιστικός αγώνας δεν τελειώνει στις αίθουσες των δικαστηρίων. Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι διαρκής.

Όταν το 2012 η Χρυσή Αυγή  μπήκε στη Βουλή ως κόμμα ριζοσπαστικό, που τράφηκε από τις συνθήκες της οικονομικής κρίσης, κρυμμένο πίσω από τα αιτήματα των αγανακτισμένων πολιτών, έφτιαξε το πατριωτικό μέτωπο και έστρεψε τη δυσαρέσκεια και την κοινωνική οργή  κατά των αδύναμων κοινωνικών ομάδων και κατά των προσφύγων, δίνοντας συγχωροχάρτι στους υπαίτιους της οικονομικής κρίσης και προβάλλοντας νέα αιτήματα…

 Μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η Χ.Α άντεξε. Σε διαδοχικές εκλογές βουλευτικές και για την τοπική αυτοδιοίκηση έπαιρνε αξιοσημείωτα ποσοστά.  Η πτώση της άρχισε στις τελευταίες εκλογές για το ευρωκοινοβούλιο και ολοκληρώθηκε στις εθνικές εκλογές του Ιουλίου του 2019 οπότε έμεινε εκτός βουλής. Φορτωμένη με βαριές ποινικές κατηγορίες και με εσωτερικά προβλήματα, οι ψηφοφόροι της βρήκαν πρόθυμη αγκαλιά στη φιλόξενη ΝΔ.

Σήμερα οι περισσότεροι καταδικάζουν τη Χρυσή Αυγή, θεωρώντας του εαυτούς τους δήθεν Δημοκράτες. Στην πραγματικότητα όμως δεν καταδικάζουν  την ιδεολογία της Χρυσής Αυγής, αλλά τις ποινικά κολάσιμες από τον Π.Κ. πράξεις των μελών της.

Σήμερα η δράση της Χρυσής Αυγής συνεχίζεται καλυμμένα. Τα περιστατικά είναι καθημερινά σε όλη την Ελλάδα. Κανένας δημοκράτης δεν ανέχεται τα ρατσιστικά πογκρόμ (Καμένα Βούρλα, πλατεία Σαπφούς, Σκύδρα, Μανωλάδα). Κανένας δημοκράτης δεν ανέχεται την ακραία καταστολή, την ποινικοποίηση της αλληλεγγύης, τις επαναπροωθήσεις και τις αίολες κατηγορίες κατά εκείνων που τις καταγγέλλουν, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Η σκληρή δεξιά συνεχίζει τη δράση της Χρυσής Αυγής. Την ίδια στιγμή που δικάζεται η εγκληματική οργάνωση, την ίδια στιγμή ζητάει από την κοινωνία συναινέσεις για να συνεχίσει το έργο της.

Τούτος ο χειμώνας θα είναι δύσκολος. Θα κληθούμε να υπερασπιστούμε πολλά και πολλούς. Η Χρυσή Αυγή μπορεί να καταδικαστεί. Το δηλητήριο όμως που έσπειρε εξακολουθεί να μολύνει να δηλητηριάζει και να πληγώνει την κοινωνία και την Δημοκρατία.