× Στο Νησί
SOCIAL MEDIA

Λογοτεχνία και πραγματικότητα

Γράφει ο ΞΕΝΟΦΩΝ Ε.ΜΑΥΡΑΓΑΝΗΣ

Από το NEWSROOM Δημοσίευση 28/11/2020

Λογοτεχνία και πραγματικότητα
' χρόνος ανάγνωσης

Η «επιστροφή στις ρίζες» είναι ένα διήγημά μου (Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΒΡΟΧΙΑ εκδόσεις ΝΗΣΙΔΕΣ Θεσσαλονίκης) που αναφέρεται σε σ’ ένα νέο κορίτσι, απ’ αυτά που στην Ελλάδα τα αποκαλούμε «Ρωσοπόντια» και όπου να πάνε είναι ξένα, που προσπαθεί να σπουδάσει ιατρική στη Θεσσαλονίκη, αναζητώντας τρόπους βιοπορισμού, οπουδήποτε είναι εφικτό. Ζητούσε δουλειά. «Και βρήκε.

Σε μια κλινική που δεν φημιζόταν για την, υψηλής στάθμης, προσφορά υπηρεσιών υγείας, αλλά για την σχετικά εύκολη και πάντως ευκολότερη από τα άλλα παρόμοια ιδρύματα, χορήγηση πιστοποιητικών ασθενείας, σε ανθρώπους που ήθελαν δικαστήρια ή άλλες δύσκολες καταστάσεις με τις αρχές.
Η συνταγή ήταν απλή, αλλ’ αποτελεσματική.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ο πελάτης, γιατί αυτό ακριβώς ήταν, έκανε εισαγωγή στην κλινική , δυο τρεις μέρες πριν απ’ την επώδυνη συνάντησή του με το δικαστήριο ή ό, τι άλλο, ο δικηγόρος του ή εν πάση περιπτώσει ο άνθρωπός του, έπαιρνε το σχετικό πιστοποιητικό, που βεβαίωνε πως η κατάσταση της υγείας του δεν του επέτρεπε να μετακινηθεί και η δίκη αναβαλλόταν.

Με όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά το πιστοποιητικό. Βεβαιωμένο από τον Ιατρικό Σύλλογο για το γνήσιο των υπογραφών των θεραπόντων ιατρών, με περιγραφή της ασθένειας, που συνήθως ήταν κολικός του νεφρού, προκάρδιο άλγος, αναπνευστικά προβλήματα, όπως συχνές άπνοιες, ισχιαλγία και άλλες τέτοιες περιπτώσεις που δεν μπορούσαν να ελεγχθούν εύκολα, ανεξάρτητα από το αν οι δικαστές διέταζαν πραγματογνωμοσύνη για την πιστοποίηση της αλήθειας».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Φορώντας την μπλούζα της νοσηλεύτριας, άκουγε το κορίτσι τις οδηγίες της προϊσταμένης για την δουλειά που αναλάμβανε. «Βασικά για τίποτα συγκεκριμένο, αφού η κλινική στέγαζε ή φιλοξενούσε υγιείς και όχι ασθενείς. Που κυκλοφορούσαν στους διαδρόμους, κάπνιζαν στο μικρό σαλονάκι, έτρωγαν φαγητό που τους έφερναν διάφορα delivery ή το σπίτι τους ή συζητούσαν με τους δικηγόρους τους, που ήταν άλλωστε και οι μοναδικοί επισκέπτες στο τριήμερο ή τετραήμερο το πολύ, που διαρκούσε η «νοσηλεία» τους».

Αυτό το διήγημα θυμήθηκε ο φίλος δημοσιογράφος –συγγραφέας Απόστολος Λυκεσάς , (Συχνά η λογοτεχνία προβλέπει ή περιγράφει καταστάσεις εκτός προβλεπτών ορίων) όταν σχολίαζε την επίταξη δύο ιδιωτικών κλινικών της Θεσσαλονίκης, από τον Ρ/Σ «στο κόκκινο» της και αφού διάβασε αυτό το απόσπασμα, έδωσε τον λόγο στον γιατρό Νίκο Δημόφιλο, πρώην συνεργάτη της κλινικής Σαραφιανού, μια από τις επιταχθείσες, που αποκάλυψε πως εκτός από μηνύσεις και αγωγές για οικονομικές απαιτήσεις του που εκκρεμούν, υπάρχουν και διοικητικές αποφάσεις με επιβολή προστίμων για απαράδεκτες ελλείψεις επιστημονικών προδιαγραφών, από την αρμόδια υπηρεσία της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, και τις οποίες δεν μπορεί να μη γνώριζε το Υπουργείο υγείας.

Μίλησε ακόμα γα συνθήκες εργασίας πρωτόγονες, για έλλειψη καθαριότητας και των επιβεβλημένων συνθηκών υγιεινής και βεβαίως για παράβαση όλων των διατάξεων του εργατικού δικαίου.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Και οι δύο κλινικές, χωρίς βεβαίως να γίνεται σύγκριση μεταξύ τους, όσον αφορά τον εξοπλισμό, τις υποδομές και το δεν έχουν την δυνατότητα νοσηλείας και μάλιστα εξειδικευμένης, είναι υπερχρεωμένες και ως προς το Δημόσιο και ως προς τους ιδιώτες, την ίδια στιγμή που στην κατακαϋμένη την «συμπρωτεύουσα» υπάρχουν ιδιωτικές κλινικές, πλήρως επιστημονικώς και τεχνολογικώς εξοπλισμένες, που θα μπορούσαν να παράσχουν υπηρεσίες εφάμιλλες των νοσοκομειακών . Που δεν επιτάχθηκαν.

Γι αυτό και μέχρι σήμερα, οι επιταχθείσες σχεδόν δεν χρησιμοποιούνται, τουλάχιστον η κλινική Σαραφιανού, που σημειώσατε, είναι και εκλεγμένος πρόεδρος των κλινικαρχών Ελλάδος !!!

Παραμένει λοιπόν το ερώτημα για ποιον λόγο το υπουργείο Υγείας, αποφάσισε να επιτάξει , ΜΕ ΠΛΗΡΩΜΗ μάλιστα, αυτές τις κλινικές, που σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, δεν απαντούν στις υπάρχουσες επιτακτικές ανάγκες. Για λόγους, που δεν γνωρίζει, ούτε μπορεί να υποπτευθεί ο απλός πολίτης, εξακολουθώντας να ενημερώνεται από τα μπουκωμένα ΜΜΕ, που δεν αναλύουν τα γεγονότα και κυρίως δεν λένε τις ειδήσεις όπως είναι, στηρίζοντας την «ενημέρωση» που παρέχουν στα συνεχώς και αφειδώς παρεχόμενα από την κυβέρνηση στοιχεία.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Γι αυτό και οι πολύ καλά μαγειρεμένες δημοσκοπήσεις, καταλήγουν να δίνουν στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, θηριώδη ποσοστά, για εκλογές που δεν πρόκειται, τουλάχιστον άμεσα να διεξαχθούν.

Υ.Γ. Ρεπορτάζ με το ίδιο ακριβώς θέμα, είχε ο ίδιος δημοσιογράφος στην Εφ.Συν, την Πέμπτη 16.11. 2020, προσθέτοντας δίνοντας στην δημοσιότητα και όλα τα στοιχεία που καθιστούν την κλινική Σαραφιανού ακατάλληλη, για τον σκοπό που επιτάχθηκε.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Η ιστορία του Στράτου...

Γράφει ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΠΙΩΤΑΣ
Η ιστορία του Στράτου...
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Κορίτσι έξι χρόνων μόνο χωρίς γονείς, έξω από την Ασφάλεια

Οι πρώτες μέρες της χούντας στη Μυτιλήνη μέσα από τις αναμνήσεις - Γράφει η ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ*
Κορίτσι έξι χρόνων μόνο χωρίς γονείς, έξω από την Ασφάλεια
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Το εμπορικό πλεόνασμα πάνω από την κοινωνική επιβίωση

Γράφει η ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΙΝΤΖΙΡΤΖΗ, Κοινωνική Ανθρωπολόγος και Ιστορικός
Το εμπορικό πλεόνασμα πάνω από την κοινωνική επιβίωση
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Ψωνίζοντας… ό,τι βρω

Γράφει η ΜΑΡΙΝΑ ΠΟΛΛΑΤΟΥ
Ψωνίζοντας… ό,τι βρω
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Να πληρώσουν τη ζημιά που προξένησαν στο νησί

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ν. ΠΑΤΣΗΣ, κάτοικος Δυτικής Λέσβου
Να πληρώσουν τη ζημιά που προξένησαν στο νησί
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Κραυγή απόγνωσης από Αγρα Λέσβου

Γράφει ο ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΙΝΤΖΙΡΤΖΗΣ, Πρόεδρος της Κοινότητας Άγρας
Κραυγή απόγνωσης από Αγρα Λέσβου
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Που το πάνε;

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΛΑΔΙΤΗΣ
Που το πάνε;
ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ

Κρίση στην κτηνοτροφία στη Λέσβο… SOS

Γράφει ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΑΚΑΣ
Κρίση στην κτηνοτροφία στη Λέσβο… SOS
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΓΡΟΤΕΣ

Όταν το Υπουργείο «κοιμάται» και η Λέσβος καταρρέει

Χωρίς επαρκείς κτηνιάτρους, χωρίς ουσιαστική στήριξη, χωρίς καμία σοβαρή πολιτική διαχείρισης των επιπτώσεων από τον αφθώδη πυρετό
Όταν το Υπουργείο «κοιμάται» και η Λέσβος καταρρέει
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Μήτσου Ν. Τσιάμη, Δοξαστικά στον Αργύρη Εφταλιώτη, Αθήνα 1974

Παρουσίαση : Δημήτρης Πατίλας
Μήτσου Ν. Τσιάμη, Δοξαστικά στον Αργύρη Εφταλιώτη, Αθήνα 1974