Τι πήγα και θυμήθηκα.... Φεβρουάριος του 2011 ήταν, που πάει να πει σαν ετούτες τις μέρες, 10 χρόνια ακριβώς πριν.

Η σκηνή ήταν εξόχως θεατρική… Στο απόλυτο σκοτάδι ενός ελαιώνα της Λεσβιακής υπαίθρου μια ομάδα περπατά καθοδηγούμενη στο βηματισμό από… τους προβολείς των τηλεοπτικών καμερών! Στο βάθος το φως ενός τσιμπλοφάναρου τους λέει πως μάλλον εκεί είναι ο προορισμός τους… Τα καταφέρνουν και φτάνουν χωρίς κανείς να σκουντουφλήσει! Αυτό κι αν θα ήταν είδηση. Ο Υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος και η συνοδεία του γίνονται δεκτοί από το Δήμαρχο Λέσβου Δημήτρη Βουνάτσο στο… «ταλαίπωρο μουσείο Θεοφίλου»!

Υπό το φως κάτι προβολέων της κακιάς ώρας ελέγχονται οι πίνακες του Θεοφίλου και.... η καταστροφή που είχαν υποστεί από τον κάθε άλλο παρά σοβαρό, για να μην πω από τον εγκληματικό για έργα τέχνης τρόπο έκθεσης τους.

Ο δημοσιογραφικός θόρυβος για την τύχη των έργων του φουστανελά ζωγράφου είχε φέρει στη Μυτιλήνη τον κατ’ εξοχής δημοσιοσχετίστα Υπουργό εκείνων των χρόνων. Και την επί των πάντων «υπαρχηγό» του, τη σημερινή Υπουργό πολιτισμού της κυβέρνησης Μητσοτάκη, την κ. Λίνα Μενδώνη.

Και επειδή ο κ. Γερουλάνος ήταν αρμόδιος και επί του πολιτισμού αλλά και επί του τουρισμού, της στα τυφλά επίσκεψης στο Μουσείο Θεοφίλου είχε προηγηθεί σύσκεψη στην Περιφέρεια με αντικείμενο, - τι άλλο; - το επί δεκαετίες ζητούμενο της τουριστικής ανάπτυξης.

Ξέρετε αυτή που χάσαμε εξαιτίας του.... προσφυγικού και του ΣΥΡΙΖΑ!!! (Συγχωρέστε με αναγνώστες, εδώ θα έπρεπε και τα δημοσιογραφικά κείμενα να έχουν τη δυνατότητα να έχουν ένα emotion με χάχανα!

Στη συνάντηση λοιπόν αυτή που ήταν εξόχως… διασκεδαστική για τους συμμετέχοντες, ο Υπουργός Τουρισμού και Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος δήλωσε έτοιμος να συμβάλει στην τουριστική ανάπτυξη του τόπου παραχωρώντας στους τοπικούς φορείς την ακτή του… «Ξενία» Μυτιλήνης, την ακτή της Μήθυμνας, το νησί του Αγίου Γεωργίου απέναντι από την Πέτρα και την πλάζ «Τσαμάκια».

Στη συνέντευξη τύπου που ακολούθησε, οι δημοσιογράφοι με τις ερωτήσεις έδειξαν στον Υπουργό ότι η πλαζ «Τσαμάκια» έχει παραχωρηθεί εδώ και χρόνια στο Δήμο, η ακτή «Ξενία» δεν υφίσταται αφού έχει μπαζωθεί και έχει γίνει δρόμος αλλά και πλέον ούτε η κολύμβηση δεν επιτρέπεται εκεί λόγω της ρήψης αστικών αποβλήτων στη θάλασσα και η ακτή της Μήθυμνας ήταν πάντα ελεύθερη για τους λουόμενους.

Όσο για το νησί του Αγίου Γεωργίου ότι παρεμβάσεις ήταν να γίνουν έχουν γίνει ήδη αφού μόνο ένα παρατηρητήριο πουλιών μπορούσε να γίνει. Παρ’ όλα αυτά ο υπουργός δεν επείσθη αλλά επέμενε ότι είναι έτοιμος να προχωρήσει στις προαναφερόμενες παραχωρήσεις.

Ήθελε δήλωσε να πραγματοποιήσει διαβούλευση με την Περιφέρεια και τους άλλους τοπικούς φορείς τις δυνατότητες αξιοποίησης τους. Μάταια ο τότε Περιφερειάρχης Νάσος Γιακαλής προσπαθούσε να μαζέψει όσο μπορούσε τα αμάζευτα λέγοντας ότι στην πρώτη θητεία του ως Δήμαρχος Μυτιλήνης είχε πετύχει να παραχωρηθεί η χρήση της πλαζ του ΕΟΤ στη Μυτιλήνη, στο Δήμο. Όμως η ιδιοκτησία της παραμένει πάντα στον ΕΟΤ και άλλα παρόμοια...

Τον θυμήθηκα το Γερουλάνο προχθές διαβάζοντας το δελτίο τύπου του Δημάρχου Μυτιλήνης Στρατή Κύτελη περί των έργων που η δημοτική αρχή πέτυχε μετά από διαπραγματεύσεις με την κ. Μπεάτε Γκμίντερ να γίνουν στην πόλη της Μυτιλήνης. Προφανώς σε αντιστάθμισμα του νέου ΚΥΤ στα Βάστρια καθότι τι άλλο να διαπραγματευτείς με την αρμόδια για το προσφυγικό – μεταναστευτικό ζήτημα Ευρωπαία;

Και βέβαια δεν βρέθηκε κανείς να πει του Δημάρχου «τι μας λες καλέ μας Δήμαρχε τώρα», σε ποια πλαζ, σε ποιο κολυμβητήριο και με ποια αρμοδιότητα στο Άγιο Θεράποντα θα τα κάνεις όλα ετούτα. Καθότι η δημοτική αρχή σε τέτοια καλεί δυο κάμερες και κανένα δημοσιογράφο. Μη τύχει και ρωτήσει και κανείς τίποτα και χαλάσει η μαγική εικόνα των.... έργων επί μακέτας.

Επιστρέφω εκεί απ’ όπου ξεκίνησα. Η επίσκεψη στο Μουσείο Θεοφίλου του κ. Γερουλάνου το 2011 ολοκληρώθηκε με γέλια, χαρές και ιστορίες για το πώς συνδέεται ο Θεόφιλος με το Ρώσο Αρχιστράτηγο στη Μαντζουρία στις μάχες κατά των Ιαπώνων Στρατηγό Κουροπάτκιν και τον περίφημο τίτλο κύριου άρθρου Αθηναϊκής εφημερίδας το 1904 «δεξιότερα Κουροπάτκιν».

Η αποχώρηση της κ. Γκμίντερ έγινε με γέλια και χαρές για τα έργα που θα γίνουν στη Μυτιλήνη. Μάλλον η κ. Γκμίντερ γέλασε περισσότερο ακόμα και ίσως να γελά ακόμα. Έδωσε 18 εκατομμύρια στη Δήμο που πολύ απλά δεν μπορούν να απορροφηθούν. Δηλαδή πολύ απλά δεν έδωσε τίποτα. Πήρε μόνο. 

Και θα προστεθούν και ετούτα τα έργα στα προ δεκαετίας έργα της ακτής του… «Ξενία» Μυτιλήνης, της ακτής της Μήθυμνας, στο νησί του Αγίου Γεωργίου απέναντι από την Πέτρα και στην πλάζ «Τσαμάκια». Να ‘χουν οι χρονογράφοι του μέλλοντος να γράφουν.

Όσον αφορά το τελευταίο έργο, αυτό στην πλαζ στα Τσαμάκια, μάλλον αποτελεί συνεχιζόμενο... έργο. Στη σκοτεινή και φωτιζόμενη από… τους προβολείς των τηλεοπτικών καμερών Μυτιλήνη. Όπου δεν βρίσκεται ένας να αναρωτηθεί «… ‘σκοτεινότερα’ Κουροπάτκιν»; Ακόμα σκοτεινότερα;