Ένα παράξενο σύνδρομο του ύπνου χτυπά τα παιδιά πρόσφυγες στη Σουηδία. Μετά από τις χρονοβόρες διαδικασίες ασύλου και την κράτηση αορίστου χρόνου στα camps ( στρατόπεδα συγκεντρώσεως δηλαδή, ας τα πούμε με το όνομα τους) τα παιδιά αρνούνται να ζήσουν.

Πέφτουν σε έναν βαθύ ύπνο που αρνούνται να ξυπνήσουν. Είναι ασφαλή στη Σουηδία και όμως αρνούνται να ξυπνήσουν. Τρέφονται με ορούς και είναι σε ένα ιδιότυπο κώμα.

Δεν ξέρω αν η Επίτροπος που ήρθε σήμερα είναι ενήμερη για το φαινόμενο αυτό και επιμένει στη δημιουργία τερατώδους διαστάσεων δομών στα ακριτικά μας νησιά, όμως ναι συμβαίνει.

Τα ασυνόδευτα παιδιά των προσφύγων φτάνοντας στην πολυπόθητη "Ιθάκη" και αφού έχουν περάσει την κόλαση αρνούνται να ζήσουν.

Το νησί της Λέσβου, η Ιμερτή πρόκειται να θυσιαστεί για κάτι που ήδη δεν λειτουργεί.Δεν είναι ανθρωπισμός ο εγκλεισμός επ'αορίστου χρόνου. Οι δικές μας οι ζωές δεν είναι αόρατες. Τα ακριτικά νησιά δεν σηκώνουν γκρίζες ζώνες και μειονότητες απέναντι σε μια μιλιταριστική Τουρκία που συνεχώς απειλεί την εδαφική μας ακεραιότητα.Όλα τα άλλα που άκουσα ήταν ευχολόγια και ανέφικτα σχέδια επί χάρτου.

Ζούμε στην Λέσβο. Την Λέσβο της άγονης γραμμής, της ανθρωπιάς αλλά όχι της κοροϊδίας. Αρκετά!

Καιρός η Ευρώπη να αναλάβει το βάρος που της αναλογεί. Δεν θέλουμε χρήματα, δεν θέλουμε ισοδύναμα μέτρα, δεν θέλουμε καθρεφτάκια εμείς οι ιθαγενείς.

Ο λαός μίλησε και όποιος τον αγνοεί θα βρεθεί στο περιθώριο της Ιστορίας.
Η Τουρκία του Ερντογάν απειλεί όποιος αγνοεί τα σημάδια διαπράττει έγκλημα.
Η Λέσβος. Η δική μας Λέσβος, της ζωής, της αλληλεγγύης (πότε δολοφονήθηκε αυτή η λέξη;) της σημαίας που παραμένει 365 μέρες στο μπαλκόνι,
ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ.