Τον περασμένο μήνα συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από τον καταστροφικό σεισμό της Βρίσας. Μεταξύ των άλλων ζημιών υπάρχουν και αυτές που έγιναν στα σχολεία. Από την πρώτη ώρα αυτό που απασχόλησε την εκπαιδευτική κοινότητα ήταν πώς θα συνεχιστούν οι Πανελλαδικές εξετάσεις και δεν θα μετατεθούν για τον Σεπτέμβριο και τι θα γίνει με τις ζημιές των σχολείων. Για τις εξετάσεις, όσοι είχαν σχέση με αυτές, γνωρίζουν την αντιμετώπιση και την πολύ θετική υποστήριξη στους υποψήφιους της Λέσβου. Με την πριμοδότηση που τους έδωσε το Υπουργείο Παιδείας πέρασαν σχεδόν όλοι σε κάποια σχολή, αρκετοί σε κάποιες από τις ονομαζόμενες καλές σχολές και κυρίως σε σχολές που επιθυμούσαν.

Κι έμεινε η επισκευή των σεισμόπληκτων σχολείων, καθώς και η ανέγερση νέου κτηρίου για το Δημοτικό και το Νηπιαγωγείο της Βρίσας. Να διευκρινίσουμε ότι την αρμοδιότητα και την ευθύνη της στέγασης την έχουν αποκλειστικά οι Δήμοι.         Όμως ο Δήμος Λέσβου θα είχε (και είχε) πάρα πολλές υποχρεώσεις, ευθύνες και θέματα να αντιμετωπίσει. Γνωρίζοντας τις δυσκολίες, λίγες μέρες μετά τον σεισμό, απευθύνθηκα, ως Διευθυντής Εκπαίδευσης της περιοχής, στο γραφείο του υπουργού ζητώντας να αναλάβει το υπουργείο Παιδείας την τοποθέτηση λυόμενων αιθουσών για την προσωρινή στέγαση των δύο σχολείων. Αυτή η πρόταση υιοθετήθηκε αμέσως και άρχισε η διαδικασία για την τοποθέτηση των λυόμενων αιθουσών. Βρήκαν την αντίστοιχη νομοθεσία (Προσφυγή στη διαδικασία του άρθρου 32 του Ν.4412/2016), που επιτρέπει να γίνει η προμήθεια των λυόμενων αιθουσών, καθώς και όλου του απαραίτητου εξοπλισμού. Ζητήθηκε από τον Δήμο Λέσβου να καταθέσει, ως φορέας υπεύθυνος για τη στέγαση, αίτηση για την προσωρινή στέγαση του σχολείου Βρίσας και όλα πήραν τον δρόμο τους.

Έτσι εν μέσω καλοκαιριού και δεκαπενταύγουστου έγιναν μελέτες, προκηρύξεις, δημόσιες συμβάσεις, συγκροτήθηκαν επιτροπές, παρακολούθησης και παραλαβής. Χρειάστηκε μερικά άτομα να δουλέψουν καλά και συστηματικά. Πρέπει να αναφέρουμε τους δύο υπαλλήλους του Υπουργείου, τους Έφη Φλώρου  και Βασίλη Παύλου, οι οποίοι εργάστηκαν νυχθημερόν για να γίνουν όλα τα παραπάνω. Στις 14 Αυγούστου, παραμονή της Παναγίας, απόγευμα, ήταν στο κτίριο του υπουργείου και ολοκλήρωσαν τροποποιήσεις σχεδίων και ότι άλλο γραφειοκρατικό για να προχωρήσουν οι συμβάσεις, οι εργασίες και η προμήθεια του υλικού. Να διευκρινίσουμε ότι οι λυόμενες αίθουσες που αγοράστηκαν και τοποθετήθηκαν στη Βρίσα δεν ήταν έτοιμες, από τις πολλές που βρίσκουμε στο εμπόριο. Αλλά σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν για το συγκεκριμένο χώρο και για χρήση από αυτά τα δύο σχολεία. Ο εξοπλισμός περιλάμβανε ότι είναι απαραίτητο για να λειτουργήσει ένα σχολείο. Εκτός της βασικής υποδομής, έγινε προμήθεια διαδραστικών συστημάτων, Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, έγχρωμων εκτυπωτών, βιντεοκαμερών και φωτογραφικών μηχανών, βιβλιοθηκών, συσκευών για τη λειτουργία του ολοήμερου (ψυγείου, κουζινάκι, πάγκοι φαγητού), ως και βιβλιοδετικής συσκευής και πλαστικοποιητή, καθώς και αίθουσας πληροφορικής με τον απαραίτητο εξοπλισμό.

Η έναρξη λειτουργίας των σχολείων καθυστέρησε περίπου ένα μήνα κυρίως λόγω του ειδικού αντισεισμικού τοιχίου που έγινε, καθότι το σχολειό βρίσκεται στην περιοχή του σεισμικού ρήγματος.

Την ίδια περίοδο, στις 19 Ιουνίου 1017, τα Κολλέγια Αθηνών και Ψυχικού ενημέρωσαν ότι θα «αναλάβουν τα έξοδα ανακατασκευής του κτιρίου και εξασφάλισης υλικοτεχνικής υποδομής για την επαναλειτουργία του σχολείου της Βρίσας Λέσβου». Και κάναμε χαρά μεγάλη όλοι, εντός και εκτός της εκπαίδευσης. Έτσι φορείς του νησιού εξέφρασαν τις ευχαριστίες τους. Έγραφε, μεταξύ των άλλων, το έγγραφο της Περιφέρειας Β. Αιγαίου: «εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας και τις ευχαριστίες μας στα Κολλέγια Αθηνών και Ψυχικού για την άμεση και ευγενική προσφορά τους». Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα, τότε που ήμουν διευθυντής, με ένα εκ των διευθυντών τον ρώτησα: «δεν έχετε τα χρήματα που απαιτούνται» και η απάντηση ήταν ότι θα τα συγκεντρώσουν και μέσω κάποιου εράνου.

Έκτοτε, τέσσερα χρόνια μετά, το θέμα ανέγερση νέου κτιρίου σχολείου Βρίσας είναι στάσιμο, εκτός κι αν προχώρησε κάτι και δεν έγινε δημοσίως γνωστό. Ακόμα, ούτε τα μπάζα από το γκρεμισμένο σχολείο δεν απομακρύνθηκαν! Γιατί δεν ασχολήθηκαν με το σχολείο της Βρίσας μερικοί άνθρωποι, σε κάθε θέση ευθύνης. Δεν το πήραν ζεστά, όπως λέμε.

Σημείωση: Υπάρχει κι η ιστορία των άλλων σεισμόπληκτων σχολείων για επόμενο σημείωμα. Καθώς κι η στέγαση του Μουσικού στο κτήριο του ΟΑΕΔ.