Η Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λέσβου συμμετέχει στο συλλαλητήριο που καλεί το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο την Πέμπτη 4 Νοεμβρίου στις 6 το απόγευμα στην πλατεία Σαπφούς. Και καλεί μέλη και συναδέλφους/ισσες μας να λάβουν μέρος με την ακόλουθη ανακοίνωση:

«Τα τελευταία χρόνια, μέσα από μια σειρά αντεργατικούς νόμους έχουν μειωθεί και καθηλωθεί οι μισθοί των εργαζομένων. Τελευταίο παράδειγμα, ο νόμος για τις υπερωρίες που ψηφίστηκε τον περασμένο Ιούνη. Ο νόμος αυτός έρχεται, να δώσει συνέχεια και να απογειώσει τις αντεργατικές ανατροπές όλων των προηγούμενων χρόνων, που έχουν επιβληθεί και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Εκτός των άλλων βάζει μία σειρά από εμπόδια στην συλλογική δράση των Σωματείων και στο δικαίωμα της Απεργίας. Καταργεί το 8ώρο. Επιβάλει τη μετατροπή των συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας σε συμβάσεις έργου – αυτοαπασχόλησης (όπως επιχειρήθηκε να συμβεί με τους διανομείς της E- FOOD) καταργώντας εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Έρχεται δηλαδή να ανατρέψει θεμελιακές κατακτήσεις της εργατικής τάξης και της πάλης των συνδικάτων.

Ήδη καθημερινά βιώνουμε τις συνέπειες από την πολιτική τους: Πόσοι από μας έχουμε έρθει αντιμέτωποι με την σταθερή πτώση του μέσου μισθού μας, με τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου που σε χώρους εργασίας όπως το προσφυγικό υπάρχουν και συμβάσεις για 15 μέρες; Οι απολύσεις γίναν καθημερινό φαινόμενο, ενώ σε πολλές περιπτώσεις συνάδελφοι ειδοποιούνται και την ίδια μέρα ότι χάνουν την δουλεία τους! Παράλληλα η εντατικοποίηση καλά κρατεί. Η απληρωσιά έχει γίνει πλέον κανονικότητα και ολοένα επεκτείνεται αντί να περιορίζεται με χαρακτηριστικό τελευταίο παράδειγμα τους καθαριστές στα σχολεία.

Όλα αυτά γίνονται τη στιγμή που η ακρίβεια σπάει κόκαλα και οι λαϊκές οικογένειες δυσκολεύονται με τον πενιχρό μισθό να τα φέρουν βόλτα, να πληρώσουν τους λογαριασμούς σε ηλεκτρικό και νερό, να προμηθευτούν τα απαραίτητα, μιας και τα προϊόντα λαϊκής κατανάλωσης είναι πανάκριβα.

Ταυτόχρονα η περίοδος της πανδημίας απέδειξε ότι η υγεία και η ασφάλεια των εργαζομένων κοστίζει και έτσι μπαίνει σε δεύτερη μοίρα: Πολλά τα παραδείγματα τα οποία ανέδειξε και πάλεψε το σωματείο μας, όπου συνάδελφοί μας αναγκαζότανε να δουλεύουν με ελάχιστα μέτρα προστασίας με κίνδυνο για αυτούς και την οικογένειά τους.

Η μεγάλη μάχη που δώσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα ενάντια στο νόμο Χατζηδάκη, οι μικροί και οι μεγάλοι αγώνες σε κάθε χώρο δουλείας, όλο το προηγούμενο διάστημα( supermarket, ΔΕΥΑΛ, προσφυγικό κ.τ.λ), απέδειξαν ότι έχουμε την δύναμη να τα καταφέρουμε αλλά και την αξία της οργανωμένης πάλης και της μαζικής συμμετοχής των εργαζομένων στα συνδικάτα. Οι αγώνες των υγειονομικών και όλου του λαού για την υπεράσπιση της υγείας και της ζωής μας, των μαθητών και των φοιτητών ενάντια στους αντιεκπαιδευτικούς νόμους, αποτελούν μεγάλη παρακαταθήκη για τη συνέχεια της δράσης μας.»