Πέμπτη, 28 του μήνα, έξι ώρα το πρωί.

Έχουμε ξυπνήσει και οι τέσσερις, και πίνουμε τον καφέ μας. Η ατμόσφαιρα, μέσα στο σπίτι ,χαλαρή. Έξω η ζέστη δεν έχει πιάσει ακόμα και η πρωϊνή δροσιά μας κάνει ακόμα πιο ευδιάθετους.
Ξαφνικά ακούγεται ο ήχος ενός ελικόπτερου που μόλις έχει σηκωθεί από το αεροδρόμιο, ο ήχος σιγά - σιγά δυναμώνει, και σε λίγο, το βλέπουμε να περνά με τον κουβά του πάνω από το σπίτι μας.
Παγωμάρα στην ομήγυρη και η χαλαρή ατμόσφαιρα πάει περίπατο. Δεν μιλά κανείς. Αμέσως μετά ακούγεται ο ήχος από ένα πυροσβεστικό αεροπλάνο που απογειώνεται, και μετά το βλέπουμε να περνά κι' αυτό, με πορεία προς την γνωστή κατεύθυνση...
(Α) - Γαμώ το, έκτη μέρα σήμερα...
(Β) - Μα καλά, τόση ανικανότητα;
(Α) - Όχι ανικανότητα, εγκληματικότητα. Ανικανότητα θα ήταν, αν αυτοί που πετούν κι' οι άλλοι στο έδαφος δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους. Όμως όλοι τους , μαζί με τους εθελοντές, από τα χαράματα μέχρι τα άλλα χαράματα δίνουν και τη ψυχή τους.
(Γ) - Είναι έγκλημα και οι δράστες γνωστοί.
(Δ)- Γιατί δεν τα ήξεραν; Δεν τα περίμεναν; Και πέρσι και πρόπερσι και αντιπρόπερσι τα ίδια έγιναν. Ποια ήταν τα μέτρα που πήραν; Κρέμες, ίσα - ίσα για τα μάτια του κόσμου. Έχουν αφήσει μια χούφτα ανθρώπους να σκοτώνονται και αυτοί, μετά, θα 'ρθουν για φωτογραφίες και για δηλώσεις.
(Β) -Τα αεροπλάνα , όμως, και τα ελικόπτερα πετούν συνέχεια.
(Α) -Ε, και; Πόσα αεροπλάνα πετούν; Τέσσερα, πέντε; Να πετάξουν δέκα, να πετάξουν όσα χρειάζονται. Και στη Δαδιά πετούν εννιά και η Δαδιά καίγεται για όγδοη μέρα. Κι' εκεί να πετάξουν δεκαπέντε, να πετάξουν είκοσι, να πετάξουν όσα χρειάζονται για να σταματήσει η καταστροφή.
(Β)- Ναι, αλλά δεν υπάρχουν.
(A)- Και βέβαια δεν υπάρχουν. Πως να υπάρξουν; Νοιάστηκαν για να υπάρξουν;
(Δ)- Από τον περασμένο Οκτώβρη, μετά τις περσινές πυρκαγιές, το ΚΚΕ είχε κάνει πρόταση στη Βουλή για προσλήψεις πυροσβεστών και για ενίσχυση της Πυροσβεστικής σε εξοπλισμό και υποδομές. Όμως , τότε , όλοι , ως συνήθως, το έγραψαν κανονικά... Τώρα τρεχάτε πουδαρέλια 'μ... Αλλά τι τους νοιάζει; Αυτοί τρέχουν;
(Β)- Και ο Γιάννης, πριν αρχίσουν οι φωτιές, είχε πάει στη Πυροσβεστική και στη Δασική Υπηρεσία και ανέδειξε το θέμα του μειωμένου προσωπικού.
Όμως να πούμε και το άλλο. Σήμερα καίγεται όλος ο κόσμος. Και Αμερική και Ευρώπη, παντού φωτιές.
(Δ)- Ε, βέβαια, γιατί παντού η αιτία είναι ίδια. Από τη μια η υπερθέρμανση του πλανήτη - άραγε ποια είναι η αιτία... -κι' από την άλλη η ''πράσινη ανάπτυξη''
Ψάξτε, βρείτε τι κρύβεται κάτω από το ''χαλί'', και θα βρείτε τις αιτίες και των πυρκαγιών και των πολέμων και όλων των δεινών που βασανίζουν την ανθρωπότητα
(Γ)- Είναι γνωστός ο αίτιος, είναι γνωστή κι' η αιτία. Όμως τι θα γίνει, θα περιμένουμε να 'ρθει η λαϊκή εξουσία, να 'ρθει ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός για να σταματήσουν οι πυρκαγιές; Εμ τότε δεν θα 'χει μείνει άκαφτο ούτε κολυμπηθρόξυλο.
(Α και Δ μαζί, ο ένας να διακόπτει αλλά και να συμπληρώνει τον άλλον) - Όχι δεν θα περιμένουμε να 'ρθει η λαϊκή εξουσία. Θα παλεύουμε γι' αυτήν και μαζί θα παλεύουμε και για τα δάση και για τις θάλασσες και για τον αέρα που αναπνέουμε.
- Όταν πριν από δυο χρόνια ο Χατζηδάκης έλεγε ότι ''τα καμένα μπορούν να αξιοποιηθούν και οικονομικά'' γιατί το έλεγε; Χάραζε γραμμή, έδειχνε τον δρόμο. Έδειχνε καθαρά τι τους νοιάζει και πόσο πολύ τους νοιάζει...
- Στην Εύβοια ήδη έχουν αρχίσει και τοποθετούν στα καμένα ανεμογεννήτριες.
- Κι' ύστερα περιμένουμε να κάνουν προσλήψεις προσωπικού για την Πυροσβεστική, να πάρουν πυροσβεστικά αεροπλάνα, να οργανώσουν την αντιπυρική προστασία, και όλα τα άλλα. Αν ήταν να αγοράσουν περιπολικά να δεις πως θα έτρεχαν...
-Τι, δεν έχουν λεφτά; Υποτίθεται ότι από την ΕΕ πήραν γι' αυτή τη δουλειά 92 εκατ. Αν δεν τους έφταναν να ζητούσαν κι΄ άλλα. Για να μοιράζουν λεφτά σε ' ''κολλητούς'' και τάχα μου ''επενδυτές'' έχουν, για να εξοπλίσουν την Πυροσβεστική δεν έχουν;

Η συζήτηση συνεχίστηκε ακόμα για πολύ, τόσο που στο τέλος, οι εργαζόμενοι της παρέας έτρεχαν για να προλάβουν τις δουλειές τους.
Το κακό είναι πως τώρα, Παρασκευή πρωί, που γράφω τούτες τις γραμμές, αν και το ρεπορτάζ λέει πως σβήστηκαν και τα τελευταία ''καντηλάκια'', πάνω από το κεφάλι μου περνά ένα ελικόπτερο με τον κουβά του και από το αεροδρόμιο ακούγεται ένα πυροσβεστικό που απογειώνεται...

Και κάτι τελευταίο. Η φωτιά μπορεί να έσβησε όμως ο κίνδυνος δεν πέρασε. Συνεχίζεται τώρα με άλλη μορφή. Με τη μορφή της εγκατάλειψης και του οικονομικού μαρασμού . Ακόμα, ελλοχεύει ο κίνδυνος της άναρχης και ευκαιριακής οικοδόμησης αλλά και της μόνιμης απογύμνωσης των καμένων περιοχών
Όλοι εμείς, λοιπόν, που αγαπήσαμε και αγαπάμε τα Βατερά θα πρέπει να βάλουμε πλάτη. Η πανέμορφη παραλία τους εξακολουθεί να είναι εκεί, και παρά το ότι έγινε, διάσπαρτες νησίδες πράσινου υπάρχουν παντού. Ας γίνει λοιπόν η παρουσία μας εκεί πολύ πιο συχνή απ' ότι συνηθίζαμε, και ΄χέρι - χέρι με τους ανθρώπους της Βρίσας και των Βατερών, να τα ξανακάνουμε και πάλι καταπράσινα, στολίδι του νησιού μας και όλου του Αιγαίου.

Σημ: Οι διάλογοι είναι πραγματικοί και πίσω από τα Α,Β.Γ,Δ. υπάρχουν συγκεκριμένα πρόσωπα Οι γνωρίζοντες μπορούν να καταλάβουν ποια.

*O Παναγιώτης Κλαδίτης είναι πρώην διευθυντής της ΔΕΥΑΜ