Διάβαζα προχθές μια είδηση που περιέργως πως, πέρασε «στα ψιλά». Εδέησε λέει ο Δήμος Μυτιλήνης να βρει και να καταβάλει στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων το δυσθεώρητο ποσό των 25.000 ευρώ προκειμένου να αγορασθεί και να σωθεί η τελευταία προσφυγική κατοικία στη Σκάλα Λουτρών. Ο καλός Σύλλογος των Μικρασιατών της Σκάλας Λουτρών «το δελφίνι» αναλαμβάνει από δω και πέρα τη σωτηρία του μνημείου αν μη τι άλλο εξ ιδίων εσόδων, παρακαλιών και ζητιανιάς. Σε ετούτο τον τόπο παράδες υπάρχουν άφθονοι για νταμπα ντούμπα, κισκέκια και αλόγατα. Δαύτα είναι πολιτισμός και μόνο δαύτα. Κουκιά σπέρνουν ως γνωστόν κουκιά μαρτυράν. 

Α ξέχασα.... Πολιτισμός είναι και ο Κωνσταντίνος Αργυρός «που δίνει αυτό το καλοκαίρι την «Ελπίδα» και χαρίζει ένα επικό μουσικό ταξίδι μέσα από την περιοδεία του σε στάδια και μεγάλα θέατρα σε Ελλάδα και Κύπρο! Ανάμεσα τους και στο γήπεδο Μυτιλήνης. Ο καλλιτέχνης - φαινόμενο, με τις διαδοχικές no1 επιτυχίες που «μαγεύουν» τις καρδιές του κόσμου και κατακτούν πρωτιές στα digital streams, το ραδιοφωνικό airplay και το YouTube και τις αμέτρητες sold out εμφανίσεις, ταξιδεύει με το «Elpida Tour», μία μεγάλη, εντυπωσιακή και υψηλών προδιαγραφών παραγωγή της Panik Live, με την υποστήριξη της Coca-Cola.».

Πώς είπατε; Πολιτισμός υψηλών προδιαγραφών σε δημόσιους χώρους που πολύ θα θέλαμε να ξέρουμε πόσο τους νοικιάσαμε ως Δήμος Μυτιλήνης στους παραγωγούς. Για την ιστορία η προαναγγελία της παράστασης που είναι ενταγμένη στο «Λεσβιακό καλοκαίρι» ουχί του Δήμου Μυτιλήνης αλλά της αντιδημαρχίας πολιτισμού (άλλο μαγαζεέ(ι) είναι ετούτο) δεν περιλαμβάνει φορέα οργάνωσης όπως όλες οι άλλες ενταγμένες στο πρόγραμμα εκδηλώσεις, τα εισιτήρια δε έχουν μέχρι και 100 ευρώ το άτομο!

Την ίδια ώρα, ο ασύλληπτος πλούτος της προσφυγικής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Νέας Κοκκινιάς στην Αθήνα καταγράφεται από το Δήμο Νίκαιας-Ρέντη μέσω του Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος. «Αναμέναμε, λέει ο καθηγητής της αρχιτεκτονικής του Μετσόβειου Πολυτεχνείου, ότι θα βρούμε και θα καταγράψουμε περί τα 500 προσφυγικά κτίρια. Τελικά η συστηματική καταγραφή απέδωσε 1.285! Έγιναν χαρτογραφήσεις, απογραφικές καρτέλες για όλες τις κτιριακές μονάδες, με τα χαρακτηριστικά τους, την τυπολογία και την κατάσταση τους. Αυτή τη στιγμή ολοκληρώνεται η αρχιτεκτονική και στατική αποτύπωση ενός σημαντικού δείγματος εξ αυτών. Με το τέλος θα έχουμε πλέον ολόκληρη την απογραφή του προσφυγικού αποτυπώματος. Με αυτά τα υλικά στα χέρια μας μπορούμε να αρχίσουμε τη σοβαρή συζήτηση για το μέλλον όλου αυτού του ιστορικού αστικού τοπίου».

Τέτοια κάνουν οι εν Αθήναις «τρώγοντες βαλανίδια βάρβαροι» ενώ στη Μυτιλήνη οι προσφυγικοί συνοικισμοί εγκαταλείπονται, καταρρέουν, κατεδαφίζονται, δίνουν τη θέση τους σε μια πόλη αδιάφορη, χωρίς παρελθόν και άρα χωρίς μέλλον. Τα αρχιτεκτονήματα του Σαλβαρλή, οι λαϊκές προσφυγικές κατοικίες εξαφανίζονται και μαζί με αυτές κάθε ελπίδα σωτηρίας.

Τι μας μένουν; οι Αργυροί, τα κισκέκια, τα αλόγατα, οι βυζαντινές χορωδίες,  ο σχεδιασμός ενός αύριο άδειου και πολιτιστικά.

Αχ ωραία Μυτιλήνη, πώς κατάντησες κι εδώ που τα λέμε, τι κατάντια σου μέλει ακόμα...