Έναν από τους πρώτους νόμους που άλλαξε το ΠΑΣΟΚ, όταν έγινε κυβέρνηση, ήταν ο νόμος για τους συνεταιρισμούς. Στόχος του ήταν ο έλεγχος του συνεταιριστικού κινήματος με την εγγραφή νέων μελών και την καθιέρωση παραταξιακών ψηφοδελτίων στις εκλογές ανάδειξης διοικητικών οργάνων.

Εκατόν ογδόντα δύο χιλιάδες νέα μέλη γράφτηκαν τότε στους συνεταιρισμούς χωρίς πολλά να πιστεύουν στις αρχές, στις αξίες και στην ιδεολογία του συνεταιριστικού κινήματος και χωρίς διάθεση να αναλάβουν τις νομικές και ηθικές υποχρεώσεις τους στην τήρηση του καταστατικού και των συλλογικών αποφάσεων.

Η εγγραφή τους είχε μοναδικό σκοπό και στόχο να ψηφίσουν κομματικούς υποψήφιους στις εκλογές. Αυτή στάθηκε μια από τις κύριες αιτίες της απαξίωσης και του εκφυλισμού του συνεταιριστικού κινήματος γιατί χάθηκαν οι αρχές και οι αξίες πάνω στις οποίες είχε χτιστεί το συνεταιριστικό κίνημα. Αρχές, όπως, η συνεργασία, η αλληλεγγύη, η ειλικρίνεια, η εντιμότητα, η δημοκρατία, η ισότητα, η κοινωνική ευθύνη και η μέριμνα για ολόκληρη την κοινότητα, εντός της οποίας δραστηριοποιείται ο συνεταιρισμός.

Έτσι ήταν επόμενο να απαξιωθεί το συνεταιριστικό κίνημα πρώτα στα μάτια των αγροτών και μετά της υπόλοιπης κοινωνίας.

Κάτι ανάλογο γίνεται και με την εκλογή του Προέδρου του Σύριζα από την βάση. Ο κάθε συμπολίτης μας μπορεί να εγγραφεί μέλος και να ψηφίσει τον υποψήφιο πρόεδρο που επιθυμεί. Και μετά τι; Πόσα από αυτά τα μέλη που εγγράφονται για να ψηφίσουν εμπνέονται από τις αρχές και τις αξίες του κόμματος στο οποίο θα εγγραφούν και κατά πόσο είναι διατεθειμένοι να ενταχθούν στην κομματική ζωή και δράση του κόμματος;

Τα 110.000 νέα μέλη που ψήφισαν για Πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα στις προηγούμενες εκλογές ούτε εντάχθηκαν όλα στο κόμμα, ούτε πρόσφεραν τα αναμενόμενα.

Το ίδιο έγινε και με την διεύρυνσητου κόμματος με νέα μέλη που πολλά από αυτά ήταν συγγενείς ή φίλοι κομματικών στελεχών και ο μόνος λόγος εγγραφής τους ήταν η διαμόρφωση των κομματικών συσχετισμών μέσα στο κόμμα που πολλές φορές εξυπηρετούσαν όχι πολιτικές αλλά προσωπικέςιδιοτέλειες.

Έτσι δημιουργήθηκαν μεγάλες κομματικές λίστες, αλλά ελάχιστα κομματικά μέλη που δούλευαν για το κόμμα. Απόδειξη ότι μέχρι το 2019 ο τοπικός Σύριζα των 300 μελών μπορούσε να υποστηρίξει με σχετική επάρκεια τις κινηματικές του δράσεις και να κατεβάσει αυτοδιοικητικά σχήματα στους Δήμους του νησιού μας και στην Περιφέρεια.

Αντιθέτως ο Σύριζα των 1200 μελών έχασε την επαφή του με την κοινωνία, έχασε την βουλευτική του έδρακαι δεν μπόρεσε όχι μόνο να κατεβάσει κάποια αυτοδιοικητική παράταξη, αλλά διέλυσε κι αυτές που είχε. Το γεγονός αυτό δείχνει τον λάθος τρόπο με τον οποίο ο Σύριζα προσπάθησε να ριζωθεί στην κοινωνία, τον κακό τρόπο λειτουργίας του, αλλά και την κακή πολιτική στρατηγική του στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές.

Τα πολλά μέλη είναι βεβαίως ζητούμενο αλλά πρέπει να εντάσσονται στην κομματική λειτουργία, να συνδέουν τον Σύριζα με την κοινωνία και όχι να αποτελούν απλά ονόματα σε κάποια λίστα για την διαμόρφωση κομματικών συσχετισμών.

Η εκλογή νέου Προέδρου προσφέρει την ευκαιρία να ανασυγκροτηθεί ο Σύριζα με στόχο να ξαναγίνει κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς με αριστερή ταυτότητα και ιδεολογία.

Ένα κόμμα που να είναι ζωντανός πολιτικός οργανισμός και όχι εκλογικός οργανισμός. Που θα συνδυάζει την αποτελεσματική παρουσία στη Βουλή με τη δημιουργική και ενεργό συμμετοχή στο κοινωνικό γίγνεσθαι και στα κοινωνικά κινήματα.Που να παράγει πολιτική και ταυτόχρονα να παλεύει για τις ιδέες του. Ένα κόμμα αριστερό που να μπορεί όμως με το πρόγραμμά του να απευθύνεται σε ολόκληρη την κοινωνία και η πολυσυλλεκτικότητά του δεν θα ακυρώνει την πολιτική του ταυτότητα.

Ένα κόμμα με ξεκάθαρες κοινωνικές και ταξικές αναφορές, με πρόγραμμα που θα βάζει στόχους και προτεραιότητες, στην κορυφή των οποίων θα βρίσκονται η προστασία και η υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους, του κόσμου της εργασίας, η προστασία και η διεύρυνση των ανθρώπινων και δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Ένα κόμμα που θα λειτουργεί με δημοκρατικό και συλλογικό τρόπο που θα δημιουργεί κοινωνικές και αντι-νεοφιλελεύθερες συνεργασίες, θα είναι ανοιχτό στην κοινωνία, θα ζει και θα ανασαίνει μέσα στα κοινωνικά κινήματα. Τέλος ένα κόμμα που θα λαμβάνει υπόψη του στον πολιτικό σχεδιασμό του τις παγκόσμιες γεωπολιτικές συνθήκες, την κλιματική κρίση, τις αλλαγές που φέρνουν οι σύγχρονες τεχνολογίες όπως η βιοτεχνολογία και η τεχνητή νοημοσύνη.

Ο Σύριζα πρέπει να γίνει ένα κόμμα χωρίς προσωπικές στρατηγικές, χωρίς αρχηγισμούς, χωρίς αποφάσεις που θα μένουν κενό γράμμα, χωρίς φαινόμενα παραγοντισμού και αλαζονείας, χωρίς ανάθεση αλλά με συμμετοχή, χωρίς μέλη και στελέχη διαφορετικών ταχυτήτων και που οι αποφάσεις της βάσης θα φτάνουν πάντα στην κορυφή του.

Όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα που έχουν σχέση με τον τρόπο οργάνωσης και πιο αποτελεσματικής δημοκρατικής και συμμετοχικής λειτουργίας του κόμματος θεωρώ ότι τα εγγυάται η εκλογή του Ευκλείδη Τσακαλώτου ως Προέδρου του Σύριζα. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος με τις θέσεις και τις απόψεις του, αλλά κυρίως, με την στάση του, που εκφράζει,όλα αυτά τα χρόνια στο γενικότερο χώρο της Αριστεράς θεωρώ ότι είναι ο κατάλληλος για να ανασυγκροτήσει συλλογικά τον Σύριζα, να τον συνδέσει με την κοινωνία και τα κινήματα αυτής και να τον ξανακάνει κόμμα εξουσίας.