Την περασμένη εβδομάδα έμαθα ότι συνελήφθη άλλος ένας φίλος μου. Ο Σουλεϊμάν Γεντσέλ, στενός μου φίλος από τη Σμύρνη, συνελήφθη και κλείστηκε στη φυλακή.

Τι θα μπορούσε να έχει κάνει ο Σουλεϊμάν; Τρομοκράτης δεν είναι, ούτε κακοποιός. Ο Σουλειμάν είναι ένας άνθρωπος που σε όλη του τη ζωή αγωνίστηκε για την ειρήνη, τη φιλία στην περιοχή, την ενότητα και την αλληλεγγύη, για τη δημοσιογραφία και την ελευθεροτυπία. Δεν θα το έγραφα τούτο το σημείωμα αν τα όσα αναφέρω δεν τα ήξερα από πρώτο χέρι.
Γνωρίζω ότι η πένα του Σουλεϊμάν είναι αιχμηρή σε θέματα που θεωρεί «άδικα». Αλλά δεν απειλεί κανέναν. Δεν μπορεί. Κι έχει παρά τα όσα τραβά μια ρομαντική διάθεση απέναντι στη δικαιοσύνη. Στην οποία πιστεύει.
Δεν είναι μόνο κατά της σημερινής κυβέρνησης. Είναι κάποιος που εναντιώθηκε και στις προηγούμενες κυβερνήσεις. Δεν τον ενδιαφέρει αν το αντικείμενο της έρευνας του είναι υπουργός, βουλευτής, δήμαρχος. Επιδιώκει, ερευνά και γράφει για τις αδικίες στην κοινωνία. Κι ο Σουλεϊμάν είναι πάντα μόνος σε αυτό που κάνει. Το ξέρει ότι τον αγώνα του τον δίνει μοναχός του. Είναι μοναχός του κι απέναντι σε όσα του συμβαίνουν εξαιτίας του αγώνα του. Απειλές, ύβρεις, ξυλοδαρμοί... Δεν τα παρατάει όμως ποτέ και συνεχίζει τον αγώνα του.
Ο Σουλεϊμάν είναι ένας δημοσιογράφος που επικρίνει την αξιωματική αντιπολίτευση και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Είναι όμως γνωστός και για τις αντικυβερνητικές του. Αυτή είναι η κοσμοθεωρία του. Αυτό πιστεύει ότι πρέπει να κάνει. Αποκαλύπτει γενναία και επιμένει κάθε φορά να κάνει αυτό που πιστεύει. Το Σουλεϊμάν τον γνώρισα το 1996 στη διάρκεια της κρίσης των Ιμίων. Πρωταγωνιστή στην προσπάθεια να φέρει κοντά Τούρκους και Έλληνες δημοσιογράφους. Ο Σουλεϊμάν ήταν ένας από τους πρώτους δημοσιογράφους που στάθηκε κόντρα στα εθνικιστικά κινήματα που γεννήθηκαν από την κρίση στα Ίμια, μια κρίση που έφερε την Τουρκία και την Ελλάδα στο χείλος του πολέμου. Δίπλα του ήταν ο Στρατής Μπαλάσκας, Έλληνας δημοσιογράφος από τη Λέσβο.
Οι δύο τους μαζί μα άλλους συντρόφους τους δημιούργησαν ένα αληθινό αντιπολεμικό κίνημα. Είχαν το θάρρος να οργανώσουν συναντήσεις που έφερναν κοντά Τούρκους και Έλληνες δημοσιογράφους, που μέχρι τότε δεν ήθελαν να μιλάν, ούτε καν να βλέπονται.
Συγκέντρωσαν τους δημάρχους και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου, έκαναν μερικούς από αυτούς φίλους αληθινούς και έδωσαν τη δυνατότητα στους κατοίκους της περιοχής να ανταλλάσουν επισκέψεις, να γνωριστούν.
Έτσι ρομαντικός όπως πριν 28 χρόνια, είναι ακόμα ο Σουλεϊμάν.
Τον είδα τελευταία φορά στη Σμύρνη πριν από τις περσινές εκλογές του Μαΐου. Μου είπε για την τελευταία του δικαστική περιπέτεια. Για την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμισης που σχηματίστηκε εναντίον του και η οποία ξεκίνησε το 2013 και έκλεισε το 2017. Όμως ήταν ακόμα προσεκτικός. «Οτιδήποτε μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή», είπε. Είχε όμως και παράπονο. Έλεγε πως δεν ασχολήθηκε κανείς για τα όσα είχε καταγγείλει εναντίον όσων τον χτύπησαν πραγματικά, τον απείλησαν και τον εξύβρισαν.
Και αυτό που φοβόταν συνέβη. Παρά τα 11 χρόνια που πέρασαν, μάθαμε ότι ο Σουλεϊμάν συνελήφθη και φυλακίστηκε για αυτήν τη υπόθεση.
Και για να λέμε και του στραβού το δίκιο ο στενός φίλος του Σουλεϊμάν, ο Έλληνας δημοσιογράφος Στρατής Μπαλάσκας οπότε δικάζεται σε υποθέσεις που έχουν προκαλέσει Έλληνες εθνικιστές για τα αντιεθνικιστικά του άρθρα, δικαιώνεται.
Κι όλα αυτά ενώ ο Σουλεϊμάν πάλευε με ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και έχασε τη σύζυγό του, τη Γιεσίμ την οποία όλοι αγαπούσαμε πολύ, τον περασμένο Δεκέμβριο.
Δεν κατάφερα να πάω στην κηδεία της, υποσχέθηκα να έρθω στη Σμύρνη τουλάχιστον για να επισκεφτώ τον τάφο της. Σχεδίαζα να πάω στη Σμύρνη τον Απρίλιο και να δω και τον Σουλεϊμάν.
Τι συνέβη λοιπόν; Δύο μήνες πριν από τη λήξη της ποινής με αναστολή που είχε επιβληθεί στο Σουλεϊμάν, η οποία επρόκειτο να λήξει τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους με την κατηγορία της εξύβρισης, προστέθηκε ποινή φυλάκισης ενός έτους, δυο μηνών και 17 ημερών. Κάπως έτσι κλείστηκε στη φυλακή για ποινές που σωρεύτηκαν σε μια υπόθεση εξύβρισης.
Αλλά ο Σουλεϊμάν είναι γενναίος, και έχει τη δύναμη να το ξεπεράσει.
Στο μήνυμά του προς όσους του έδειξαν αλληλεγγύη δείχνει ότι διατηρεί το θάρρος, τη γενναιότητα και τη μαχητικότητα του λέγοντας ότι «είναι καλά στην υγεία του, ο θάλαμος που βρίσκεται είναι άνετος και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. ευχαριστεί όλους όσους τον στήριξαν και επιθυμεί να τους δει το συντομότερο δυνατό».
Το γεγονός ότι η υπόθεση του Σουλεϊμάν, η οποία χρονολογείται πριν από 10 χρόνια, εκδικάστηκε 10 χρόνια αργότερα και η ποινή του συνδυάστηκε με νέα ποινή και εγκρίθηκε, θυμίζει τον Τζαν Αταλάϊ, ο οποίος στερήθηκε την έδρα του στο κοινοβούλιο στην υπόθεση Γκεζί το 2013. Και τον Οσμάν Καβάλα, ο οποίος επίσης καταδικάστηκε για τα γεγονότα του πάρκου Γκεζί και ρίχτηκε ξανά στη φυλακή για άλλη υπόθεση τη στιγμή που αποφυλακίστηκε και ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς, του οποίου οι υποθέσεις έχουν εξιχνιαστεί.
Υπομονή Σουλεϊμάν. Όπως θα έλεγες κι εσύ, σίγουρα θα αποδοθεί δικαιοσύνη.

* Ο Στέλιος Μπερμπεράκης είναι δημοσιογράφος ανταποκριτής στην Ελλάδα ΜΜΕ της Τουρκίας. Το άρθρο που δημοσιεύουμε είναι μετάφραση από τα Τουρκικά και δημοσιεύτηκε στην τουρκική ειδησεογραφική ιστοσελίδα Τ24. Η απόδοση στα Ελληνικά έγινε από το Στρατή Μπαλάσκα.