× Στο Νησί
SOCIAL MEDIA

Η ιστορία μιας ραπτομηχανής της Μικρασιατικής προσφυγιάς

Γράφει η ΣΤΕΛΛΑ ΣΚΟΥΦΟΓΛΟΥ

Δημοσίευση 5/4/2024

Η ιστορία μιας ραπτομηχανής της Μικρασιατικής προσφυγιάς
' χρόνος ανάγνωσης

Όταν το 1922, οι Έλληνες της Προύσας ειδοποιήθηκαν ότι έσπασε το μέτωπο και ο στρατός του Κεμάλ προελαύνει, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν άρον - άρον τα σπίτια τους και τη ζωή τους και παίρνοντας βιαστικά ότι μπορούσαν από τα πολύ απαραίτητα υπάρχοντα τους, πήραν το δρόμο της προσφυγιάς.

Ο Εμμανουήλ Τερζούδης και η γυναίκα του Χαρίκλεια, με ένα δίχρονο παιδί στο χέρι, (τη μητέρα μου) και ένα αγέννητο στην κοιλιά, ξεκίνησαν το μεγάλο ταξίδι προς το άγνωστο κουβαλώντας μαζί τους την αβάσταχτη οδύνη για την ζωή που άφηναν πίσω και ελάχιστα πράγματα, όσα μπορούσαν να σηκώσουν, για να επιβιώσουν, στο άγνωστο, όπου κατευθυνόταν. Σ αυτά τα λίγα πράγματα συμπεριλαμβανόταν αυτή η ραπτομηχανή χειρός, τυλιγμένη σε κάποια απαραίτητα ρούχα και όλα μαζί τυλιγμένα μέσα σε ένα στρώμα, που κουβαλούσε ο παππούς στην πλάτη του σε όλο το ταξίδι.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η Οδύσσεια τους κατέληξε στο νομό Σερρών, σε ένα μικρό χωριό, την Αγκίστα, που ήταν και σταθμός τρένου.Ο παππούς, που ήταν ποτοποιός στο επάγγελμα, δεν δικαιούταν αγροτικό κλήρο για να βιοποριστεί και τον πρώτο καιρό έκανε ότι μπορούσε ευκαιριακά, περιμένοντας την όποια αποζημίωση για να μπορέσει να ζήσει την οικογένεια. Όταν τελικά την πήρε, άνοιξε ένα καφενείο κοντά στο σταθμό και με αυτό βιοπορίστηκαν.

Τον πρώτο αυτό δύσκολο καιρό, αυτή η ραπτομηχανή ήταν ο βασικός τροφοδότης του σπιτιού, αφού η γιαγιά μου έγινε η ράφτρα του χωριού για να εξασφαλίζει τα απαραίτητα, με τη μέθοδο της ανταλλακτικής οικονομίας!
Με τα χρόνια, η οικογένεια μεγάλωσε, ήρθαν κι άλλα παιδιά, και κάποια στιγμή έφυγαν από την Αγκίστα και εγκαταστάθηκαν στα Νέα Μουδανιά της Χαλκιδικής.

Όταν ήρθε η σειρά της πρώτης τους κόρης, (της μητέρας μου, της Ιλιάδας) να παντρευτεί και να ξενιτευτεί κι αυτή, ερχόμενη στη Μυτιλήνη, η ραπτομηχανή ήρθε μαζί της, σαν προίκα, αλλά και σαν πολύτιμη ανάμνηση, χρήσιμη ως το τέλος!...

*Σημείωση: Η ραπτομηχανή αυτή δωρίστηκε από την κ. Στέλλα Σκούφογλου στον Σύλλογο Μικρασιατών Σκάλας Λουτρών «Το Δελφίνι» και φιλοξενείται στο «Μουσείο Προσφυγικής Μνήμης 1922» της Σκάλας Λουτρών μαζί με άλλα κειμήλια.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Η ιστορία του Στράτου...

Γράφει ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΠΙΩΤΑΣ
Η ιστορία του Στράτου...
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Κορίτσι έξι χρόνων μόνο χωρίς γονείς, έξω από την Ασφάλεια

Οι πρώτες μέρες της χούντας στη Μυτιλήνη μέσα από τις αναμνήσεις - Γράφει η ΝΟΡΑ ΡΑΛΛΗ*
Κορίτσι έξι χρόνων μόνο χωρίς γονείς, έξω από την Ασφάλεια
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Το εμπορικό πλεόνασμα πάνω από την κοινωνική επιβίωση

Γράφει η ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΙΝΤΖΙΡΤΖΗ, Κοινωνική Ανθρωπολόγος και Ιστορικός
Το εμπορικό πλεόνασμα πάνω από την κοινωνική επιβίωση
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Ψωνίζοντας… ό,τι βρω

Γράφει η ΜΑΡΙΝΑ ΠΟΛΛΑΤΟΥ
Ψωνίζοντας… ό,τι βρω
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Να πληρώσουν τη ζημιά που προξένησαν στο νησί

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ν. ΠΑΤΣΗΣ, κάτοικος Δυτικής Λέσβου
Να πληρώσουν τη ζημιά που προξένησαν στο νησί
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Κραυγή απόγνωσης από Αγρα Λέσβου

Γράφει ο ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΙΝΤΖΙΡΤΖΗΣ, Πρόεδρος της Κοινότητας Άγρας
Κραυγή απόγνωσης από Αγρα Λέσβου
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Που το πάνε;

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΛΑΔΙΤΗΣ
Που το πάνε;
ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ

Κρίση στην κτηνοτροφία στη Λέσβο… SOS

Γράφει ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΑΚΑΣ
Κρίση στην κτηνοτροφία στη Λέσβο… SOS
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΓΡΟΤΕΣ

Όταν το Υπουργείο «κοιμάται» και η Λέσβος καταρρέει

Χωρίς επαρκείς κτηνιάτρους, χωρίς ουσιαστική στήριξη, χωρίς καμία σοβαρή πολιτική διαχείρισης των επιπτώσεων από τον αφθώδη πυρετό
Όταν το Υπουργείο «κοιμάται» και η Λέσβος καταρρέει
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Μήτσου Ν. Τσιάμη, Δοξαστικά στον Αργύρη Εφταλιώτη, Αθήνα 1974

Παρουσίαση : Δημήτρης Πατίλας
Μήτσου Ν. Τσιάμη, Δοξαστικά στον Αργύρη Εφταλιώτη, Αθήνα 1974