H Ελλάδα αποτελεί τη χώρα που γεννήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αλλά και εκείνη όπου ξεκίνησαν τη σύγχρονη διαδρομή τους το 1896. Η παράδοση της Ελλάδας, πάντως, στους αγώνες ταχύτητας δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα καλή, ακόμα κι αν η αναβίωση των Αγώνων γιορτάστηκε με το χρυσό μετάλλιο του Σπύρου Λούη στο αγώνισμα του Μαραθωνίου.

Έπρεπε να φτάσει το 1992 για να κατακτήσει η Βούλα Πατουλίδου το χρυσό μετάλλιο στα 110μ. εμπόδια στη Βαρκελώνη, ελέω πτώσης της Γκέιλ Ντίβερς, αλλά στις 28 Σεπτεμβρίου 2000 στο Σίδνεϊ ήταν ο Κώστας Κεντέρης αυτός που επανέφερε τη «γαλανόλευκη» στον χάρτη των διακρίσεων, όπως σχολίαζε ανέκαθεν ο συνάδελφος Βαγγέλης Παπαντώνης που πάντα παρακολουθούσε τον Κεντέρη, αλλά και τις Μυτιληνιές επιτυχίες στον στίβο.

Από το χρυσό αρχείο του οπερατέρ, πανταχού παρόντος, Γιώργου Παπαδόπουλου βρήκαμε τη μεγάλη υποδοχή που έκανε η Λέσβος στον χρυσό Ολυμπιονίκη, Κώστα Κεντέρη μπροστά από το παλαιό Δημαρχείο Μυτιλήνης, με Δήμαρχο τότε τον Νάσο Γιακαλή, υπουργό Αιγαίου τον Νίκο Σηφουνάκη και Νομάρχη τον Δημήτρη Βουνάτσο.

Ήταν το πρώτο χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες για Έλληνα αθλητή από το 1912 στη Στοκχόλμη, όπου ήταν πρώτος ο Κώστας Τσικλητήρας στο μήκος άνευ φοράς. Κατέκτησε το πρώτο μεταπολεμικό μετάλλιο στον στίβο, ύστερα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη, όπου ήταν χάλκινος ο Γιώργος Ρουμπάνης στο επί κοντώ.

Ο αθλητής από την Μυτιλήνη είχε γράψει ιστορία. Ο Κώστας Κεντέρης ήταν ο πρώτος λευκός αθλητής που κατάφερε να κερδίσει την κούρσα των 200 μέτρων έπειτα από 20 χρόνια.

Την ίδια χρονιά στο Σίδνεϊ, η δική «μας», Κλέλια Πανταζή έγινε χάλκινη ολυμπιονίκης στη ρυθμική γυμναστική.