Ο Στράτος είναι φίλος.

Όχι από παλιά, ούτε …παλιόφιλος.

Ο Στράτος είναι ένας καθημερινός άνθρωπος.

Ένας άνθρωπος σημερινός. Ένας άνθρωπος που προσπαθεί να αρπάξει τις ευκαιρίες της ζωής.

Με τον Στράτο δεν γνωριζόμασταν από παλιά. Γνωριστήκαμε από μια συγκυρία της μοίρας, από αυτές που λες ο διάολος έβαλε  το χέρι του.

Ο Στράτος είμαι εγώ… είσαι εσύ… είναι ο Γιάννης, ο Μανώλης, ο Γιώργος…

Ο Στράτος είναι ένας καθημερινός άνθρωπος της βιοπάλης. Έξυπνος και διορατικός, άρπαξε την ευκαιρία που λέγαμε πιο πριν και την έκανε δυνατότητα και μέσο να ζήσει την οικογένειά του.

Ο Στράτος έστησε τη δική του επιχείρηση. Μέσα από αυτήν ζούσε την οικογένειά του πάντα νόμιμος και πάντα συνεπής. Στη δουλειά του και στις υποχρεώσεις του.

Ο Στράτος δεν έκανε κόλπα, όπως άλλοι,στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ό,τι δήλωνε, υπήρχε. Κι ό,τι έπαιρνε το άξιζε.  Και έζησα παλιότερα την αγωνία του να είναι σωστά όλα αυτά που δήλωνε.

Ο Στράτος  πάσχιζε για τα παιδιά του. Πασχίζει για τα παιδιά του. Καθημερινή του έννοια …. Γι αυτά μιλάει συνέχεια…Ο ένας φοιτητής κι ο άλλος μαθητής.

Ο Στράτος δεν είναι ο πιο εύκολος άνθρωπος… Έχει πολλές έννοιες στο κεφάλι του και σπάνια θα τον δεις να χαμογελά. Όμως ποτέ δεν θα μας επισκεφθεί χωρίς να κρατάει στο χέρι του κάτι… έτσι για το καλό!

Μια μονάδα με πρόβατα και λίγα μοσχάρια είχε ο Στράτος, και έτυχε να βρεθεί μέσα στο πρόβλημα, που ταλανίζει το νησί μας αυτήν την εποχή, στην περιοχή που λέγεται ο «πυρήνας» του αφθώδη πυρετού. Στα βόρεια του νησιού.

Προχθές τον συνάντησα. Μετά από πολλές μέρες. Καθίσαμε να πιούμε ένα καφέ. Τσάι πήρε εκείνος. Οι καφέδες πολλοί αυτές τις μέρες… Κι οι έννοιες πολύ περισσότερες.

Τον ρώτησα πολλά. Για τα πρόβατα, για τα μοσχάρια, για τον πυρετό και το μέλλον της επιχείρησης. Για το δικό του μέλλον.

Απαντούσε απλά. Σαν κάτι φυσιολογικό. Σαν κάθε μέρα.

Τον ρώτησα πόσα ζώα έχασε.

Γύρω στα 500 μου απάντησε.

Είχες και μοσχαράκια;

Ναι μου λέει. 6 μικρά.  Ενός μηνός. Κουκλιά ήτανε.

Εκεί έσπασε η φωνή.  Δάκρυσε…

Αυτός είναι ο Στράτος. Ο Γιάννης, ο Μανώλης, ο Γιώργος…Ένας κτηνοτρόφος της Λέσβου. Όπως τόσοι άλλοι. Που έχασαν ή πρόκειται να χάσουν τα ζώα τους. Την περιουσία τους. Την ψυχή τους!

Μυτιλήνη 19Απριλίου 2026

Υ.Γ. Αλήθεια, πόσοι από αυτούς, που διατάζουν  τις σφαγές των ζώων, έχουν κοιτάξει ένα από αυτά στα μάτια… Πόσοι τα έχουν δει να γεννιούνται και να μεγαλώνουν με τη φροντίδα και την αγάπη αυτών των ανθρώπων… Πόσοι απ’ αυτούς έχουν νοιώσει να φεύγει η ψυχή τους με το θάνατο ενός ζώου…