Η αλήθεια είναι ότι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν πέσει οι μάσκες. Τα προηγούμενα χρόνια, για να άκουγες την άποψη κάποιου έπρεπε είτε να ξεκινήσεις μια συζήτηση στο καφενείο, ενώ στο διπλανό τραπέζι χτυπούσαν τα πούλια στο τάβλι, είτε να «άναβε» ο καβγάς σε καμιά οικογενειακή – φιλική μάζωξη στο σπίτι, μετά το τρίτο – τέταρτο κρασί. Άντε και με κανέναν «επιστήμονα» ταξιτζή στο δρόμο. Σήμερα, αρκεί μια περατζάδα στα σχόλια κάποιας δημοσίευσης, για να αντιληφθείς το «μεγαλείο» του καθενός. Ή την απύθμενη βλακεία του.

Στα Χανιά και τη Σούδα δεν θέλουν -λέει- να γίνουν Λέσβος. Ετοιμάζουν συγκέντρωση στις 4 του Μάη, στο λιμάνι της Σούδας, καλώντας όλους τους Κρητικούς να αντιδράσουν στο ενδεχόμενο προσέγγισης πλοίου με πρόσφυγες και μετανάστες. Και ωμά, ξεδιάντροπα, χρησιμοποιούν τη Λέσβο ως αντί-παράδειγμα. Λες και οι Λέσβιοι αποφάσισαν να μείνουν στο νησί τους 22.000 κατατρεγμένοι. Η αφίσα αντικατοπτρίζει και το επίπεδο των διοργανωτών της συγκέντρωσης. Τα σχόλια, από κάτω, το λιγότερο εμετικά.

Αφορμή αποτέλεσε η δήλωση του αναπληρωτή υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, Γιώργου Κουμουτσάκου, πως με τη συμμετοχή της χώρας μας στην επιχείρηση «Ειρήνη», όσοι πρόσφυγες και μετανάστες περισυλλέγονται στη θαλάσσια περιοχή της Λιβύης, θα μεταφέρονται μεταξύ άλλων και στο λιμάνι της Σούδας, στα Χανιά.

Τη στιγμή που τα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου φωνάζουν για αποσυμφόρηση, μετρώντας σχεδόν δεκαπλάσιους αιτούντες άσυλο από όσους πρακτικά μπορούν να φιλοξενήσουν στις δομές που έχουν δημιουργηθεί, η «άλλη Ελλάδα» τα δείχνει με το δάχτυλο. Και με περίσσια «λεβεντιά», απομονώνει την κάθε Λέσβο που είχε την ατυχία (ή την τύχη) να απέχει κάποια λίγα χιλιόμετρα από τα τουρκικά παράλια, υψώνοντας τείχη. Είναι η ίδια «λεβεντιά» που συναντά κανείς και στο νησί μας, από ακραίες φωνές που παρότι «προδομένες» από εκείνους που στήριξαν στις πρόσφατες εκλογές, επιμένουν να τα βάζουν με τους αδύναμους, αλλά όχι με αυτούς που τους κορόιδεψαν. Θέλει κότσια, εξάλλου, να παραδεχθείς ότι εξαπατήθηκες…

Πριν από σχεδόν 10 μήνες στη Λέσβο υπήρχαν 7.500 αιτούντες άσυλο. Από τον περασμένο Ιούλιο, ο αριθμός αυτός άγγιξε και τις 22.000. Την ίδια ώρα τα κυβερνητικά στελέχη καμαρώνουν ότι η αποσυμφόρηση συνεχίζεται. Τα μαθηματικά, βέβαια, δεν βγαίνουν. Απεναντίας, εκείνοι έχουν το θράσος να βγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα και να ψεύδονται με στατιστικές, παραπληροφορώντας ασύστολα. Ο Μαρκ Τουέιν είχε πει κάποτε πως «υπάρχουν αθώα ψέματα, υπάρχουν μεγάλα ψέματα, υπάρχουν και οι στατιστικές». Ε, λοιπόν οι τελευταίες είναι και οι πιο επικίνδυνες. Γιατί φέρουν τον μανδύα της επιστημοσύνης. Είναι δηλαδή μασκαρεμένες αλήθειες. Και μασκαράδες όσοι τις αναπαράγουν για να αποπροσανατολίσουν την κουβέντα. Σαν κάτι υπουργούς που ωραιοποιούν καταστάσεις, αλλά αδυνατούν να πείσουν για το σχέδιό τους. Αλλά και σαν αυτούς τους «λεβέντες» Κρητικούς, που εμπνεύστηκαν τη συγκεκριμένη αφίσα.

Η πικρή αλήθεια είναι μία. Δεν διάλεξε κανένα νησί να μετατραπεί σε αποθήκη ψυχών. Συνέβη. Κάποιοι όμως επέλεξαν τα νησιά, για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς τους. Συνειδητά. Και το Βόρειο Αιγαίο βόλεψε αυτούς τους κάποιους, ιδανικά. Η περιφέρεια με τους μικρότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε όλη την Ευρώπη. Μια Λέσβος, που πανηγυρίζει κάθε χρόνο τουριστικά για 500 διεθνείς πτήσεις. Τη στιγμή που άλλα νησιά, παραδίπλα, υποδέχονται 500 τέτοιες πτήσεις το μήνα.

Φοβάται, λοιπόν, η λεβεντογέννα Κρήτη, μη γίνει Λέσβος. Μη νοιάζεστε εκεί στα Χανιά και τη Σούδα. Δεν πρόκειται. Είναι πολλά αυτά που μας διαφοροποιούν. Ευτυχώς ή δυστυχώς. Να ξέρετε όμως, ότι τελευταία μοιάζουμε και σε κάτι. Ώρες-ώρες, ξεχειλίζουμε μισανθρωπιά. Κι εδώ κι εκεί…