Ο έλεγχος της ανθρώπινης σεξουαλικότητας από ιερείς, οι οποίοι διατείνονται ό,τι ως πνευματικοί πατέρες διακονούν την Εκκλησία, δεν είναι καινούργιος. Ευδοκιμεί χρόνια ανά τον χριστιανικό κόσμο, είτε αυτός είναι Ορθόδοξος, είτε Ρωμαιοκαθολικός, είτε Προτεσταντικός με τις πολλές τού τελευταίου παραφυάδες, κυρίως στις ΗΠΑ. Από τον τελευταίο μάλιστα εισπράξαμε τον πιετισμό, ο οποίος εξακολουθεί να ταλανίζει της Εκκλησία μας.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, κι εδώ στη Λέσβο, δεν είναι λίγες οι φορές που ο ετούτος ο έλεγχος της ανθρώπινης σεξουαλικότητας έρχεται στο προσκήνιο, σεχώρους κάποιων εκκλησιαστικών παράκεντρων,που με τους επιδέξιους ευσεβιστικούςχειρισμούςτους καταφέρνουν την σχεδόν ολική αφαίμαξη της ανθρώπινης ερωτικότητας, νέων κυρίως ζευγαριών - αγνοώντας; είναι καίριο ερώτημα αυτό - ότι αυτός ο έλεγχοςείναι εκτός ορίων διδασκαλίας της Εκκλησίας.

Ο μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος εμίλησε και στα τόσα πολλά που είπε για τη σεξουαλικότητα, προφανώς δεν θα μπορούσε να ξεχάσει και την ομοφυλοφιλία. Ο καλός συνάδελφος Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος καλά τα έγραψε (Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ»).Όσοι, έστω και ακροθιγώς, έχουν στοιχειώδη θεολογική γνώση και παιδεία δεν θα διαφωνήσουν μαζί του. Εκείνο, όμως, που μετά τον τεράστιο σάλο που προκάλεσαν οι απόψεις του μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεοφύτου,αξίζει κανείς να σημειώσει είναι το εξής: πρώτον, η ξεκάθαρη θέση του μητροπολίτη Κυρηνείας κ. Χρυσοστόμου (Ο κληρικός να μην ανακατεύεται στις κρεβατοκάμαρες άλλων), αλλά και η επίσης ξεκάθαρη τοποθέτηση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου (Αρχιεπίσκοπος Κύπρου «αδειάζει» τον Μητροπολίτη Μόρφου: Προσωπικές του απόψεις, δεν με εκφράζουν).

Αυτές οι δηλώσεις διασώζουν το κύρος της Εκκλησίας. Πολλά τα μπράβο και στους δύο ιεράρχες! Και δεύτερον, επειδή ο έρωτας όπως σωστά έχει γραφεί, αποτελεί το «συστατικό της δημιουργίας του κόσμου», που σημαίνει ό,τι πάντοτε ο άνθρωπος θα έχει εκείνο το αστείρευτο πάθος για τη ζωή, ζωή που δεν θα συντρίβεται σε παρανοήσεις χρόνων, επειδήένα κακέκτυπο ποιμαντικό έργο της Εκκλησίαςπάντα θα εξαντλείται κάτω από τη βαριά σκιά διάσωσης των τρυφερών ψυχών νέων κυρίως παιδιών, από την «αμαρτία» του έρωτα. Εδώ, ο ποιητικός λόγος ενάντια σε μια κλειστή και αλλοτριωμένη από τον πιετισμό «θεολογία», έχει νομίζω την αξία του:

«Εύα
στο ευγηρίας μου σαλόνι σε δώρισε
για εμψύχωση για παρερμηνείες ζωτικές
κάποια ισχυρή θέληση πλαστουργός.

Μου θυμίζει αμυδρή αμαρτία
που μου πρωτοχάρισε η μεγάλη
καλλιτέχνις συναίνεση του Θεού
- ανήκει τώρα στην πλούσια ιδιωτική
συλλογή της παλαιότητας.
Το διαπεραστικό κάλλος της
σε θανάσιμο μίσος το έθαψε
η σπυριάρα τιμωρία.

Θεόγυμνη είσαι. Ίσως γιατί χειμώνιασε
για τα καλά η συκή
ίσως και για να τρέψεις την αιδώ
προς τα βαθύτερα της σημασίας της φύλλα.

Λευκό το σώμα σου λες
και ποτέ δεν το είδε ο εναρκτήριος
ο καινοτόμος ήλιος της ανυπακοής

λευκό σαν των χεριών που σ’ έπλασαν
το όραμα ίσως να ξαναγεννηθείς
από πλευρά δική σου και όχι
από την τοκογλύφο πλευράν του Αδάμ
- σου πήρε όλη τη λιγοστή ανίδεη αρχή σου.

Μοιραίος δανεισμός•σαναθεράπευτηαρρώστια
μεταδόθηκε: κανένα θήλυ πλάσμα δεν επαρκούσε
μόνο του να ασκήσει μήτε ύπαρξη απλή
μήτε ανθισμένη εκπλήρωσή της
δίχως να συμβάλει άρρην πλευρά
δανεική βεβαίως
εξ ου και επιστρέφεται αργά
ή γρήγορα ο έρωτας.

Πλαγιαστή είσαι αναδιπλωμένη.
Ίσως να κρύβεσαι από το δάνειο
από την υποχρέωση αργά ή γρήγορα
να επιστραφεί αυτό που αισθανθήκαμε

ίσως κι από φόβο μη σε αναγνωρίσει
η διαδοσίας προϊστορία σου
και γίνει πάλι θηρίο ο διωγμός σου.

Μια καλλίγραμμη αγωνία των χεριών
ολότελα σκεπάζει τη μορφή σου
προφυλάσσοντάς την από την ομορφιά της
- είναι μάγισσα•τώραμεταμορφώνεται
σε άφθαρτη
και σε χαμένη κάποτε θα μεταμορφωθεί.

Άροτρα τα μαλλιά σου οργώνουν
ως κάτω τη μυστηριώδη των γοφών ευπάθεια.
Με επιβράβευση κυματιστά τη σπέρνουν.

Ανάσκελα σε γυρίζω μήπως μάθω
την αρχέγονη ηλικία του συμβολισμού σου.

Και εμψυχώνομαι βλέποντας ότι
μετά από τόσες γέννες αποκλήρωσης
σα σφριγηλό ωάριο μοιάζει η κοιλιά σου
έτοιμη να μας ξεγεννήσει από δικό της
έρωτα όχι επιστρεπτέον
καθέναν μας με την ατομική του
παραδείσια χλωρότητα.

Σε κοσμογονικό μαιευτήριο εξήφθη
το μικροσκοπικό μου μπουφεδάκι όπου
πάνω του πλαγιασμένη κοιλοπονάς.

Όπου να ‘ναι έρχεται η μαμή ξυράφι
μη φοβάσαι έχει ξεγεννήσει έξω στα χωράφια
στις αχυροκαλύβες στις εγκαταλείψεις
ένα σωρό γκαστρωμένες φαντασιώσεις.

Πως ήταν φτωχές δε διαφέρει παράδεισο
κι αυτές όπως εσύ κυοφορούσαν».

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ. (2009). «Εύα», στο: Ήχος απομακρύνσεων. Αθήνα: Ίκαρος, σσ. 31-33.

Υ.Γ. Το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ για τον εν λόγω ζήτημα, κατά τις τελευταίες ώρες εμπλουτίζεται. Ο Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Μόρφου αρχιμανδρίτης Φώτιος Ιωακείμ, με μακροσκελή επιστολή του απάντησε στον μητροπολίτη Κυρήνειας κ. Χρυσόστομο (Οφειλόμενη απάντηση στον Μητροπολίτης Κυρηνείας από τον Πρωτοσύγκελο της Μητροπόλεως Μόρφου). Και ο αρχηγός της Αστυνομίας Κύπρου κ. Κύπρος Μιχαηλίδης διέταξε ποινική έρευνα για τις δηλώσεις του μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεοφύτου (Ποινική έρευνα για τις δηλώσεις του Μητροπολίτη Μόρφου). Τι άλλο χρειάζεται για να στηθεί ακόμη μια φορά το σκηνικό του ρόλου της θρησκείας στον δημόσιο χώρο; Πράγματα όντως ζόρικα!