Ταξιδεύοντας πολύ συχνά (περισσότερο από δέκα φορές το χρόνο) μεταξύ Λέσβου και Θεσσαλονίκης, φροντίζω να εκδίδω μόνος , μέσω του προσωπικού μου υπολογιστή, τα εισιτήριά μου, αεροπορικά αναγκαστικά, αφού εδώ και δέκα περίπου χρόνια ακτοπλοϊκή συγκοινωνία Θεσσαλονίκης-Μυτιλήνης δεν υπάρχει.

Το ίδιο κάνω και με την κράτηση θέσης, μέσα στις προθεσμίες, που οι κανονισμοί ορίζουν.

Χθες εν όψει του αυριανού ταξιδιού μου, επιχειρώντας την διαδικασία αυτή διαπίστωσα ότι αν ήθελα να καθίσω στις πρώτες θέσεις του αεροπλάνου, όπως και στις θέσεις που γειτνιάζουν με τις εξόδους κινδύνου και εν πάση περιπτώσει αναζητώντας θέση μέχρι και την 17η σειρά, θα έπρεπε να πληρώσω από 5 έως 8 ευρώ, πλέον της αξίας του εισιτηρίου μου, γιατί λέει η σχετική διευκρίνιση θα έχω ευρύτερο χώρο «εκμετάλλευσης».

Διερωτήθηκα από πότε ισχύει αυτή η διαταγή της Ολυμπιακής και της Aegean, που υποτίθεται ότι είναι διαφορετικές εταιρείες, αλλά συνεργάζονται, δηλαδή έχουν κοινό ταμείο, χωρίς να μπορέσω να το διευκρινίσω, αφού στο προηγούμενο ταξίδι μου -18 Νοεμβρίου- δεν είχα διαπιστώσει κάτι τέτοιο, γιατί για καμιά θέση δεν μου είχε ζητηθεί επί πλέον ποσό.

Έχοντας την υπόνοια ότι αυτό το επί πλέον κόστος- δεν θέλω να το πω χαράτσι- επινοήθηκε μετά την θέση σε ισχύ του «μεταφορικού ισοδύναμου», προφανώς για να απομυζήσει κάτι από την ωφέλεια που θα έχουν εξ΄ αυτού , οι νησιώτες ταξιδιώτες.

Μη γνωρίζοντας τι συμβαίνει στις άλλες αεροπορικές γραμμές, και με άλλες αεροπορικές εταιρίες, φρόντισα να επικοινωνήσω με το κοινό τηλεφωνικό κέντρο των δύο εταιριών, ζητώντας εξηγήσεις για το μέτρο αυτό, που αναμφισβήτητα αποτελεί έμμεση και υποδόρια αύξηση του εισιτηρίου, που δεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως και δεν προκαλεί άμεση αντίδραση.

Από τον αρμόδιο, προφανώς υπάλληλο, του κοινού τηλεφωνικού κέντρου (8011120000), επιχειρήθηκε να μου επεξηγηθεί ότι είναι ένα μέτρο που ισχύει εδώ και πολύν καιρό- προσωπικά μέχρι χθες δεν το είχα αντιληφθεί, ούτε είχα δει και καμιά σχετική ανακοίνωση-και ότι με το μέτρο αυτό δίνεται η δυνατότητα στον κάθε επιβάτη να επιλέξει την θέση που επιθυμεί.

Όταν του παρατήρησα ότι στους έχοντες δίνεται αυτή η δυνατότητα, ενώ οι μη έχοντες την στερούνται, μου απάντησε «αυτή είναι η γνώμη σας». Και μου θύμισε την εποχή, που στα καράβια με τα οποία ταξιδεύαμε ως φοιτητές τρίτη θέση, δηλαδή κατάστρωμα, δεν μας επιτρέπονταν να κυκλοφορήσουμε στους εσωτερικούς χώρους του πλοίου, ούτε να φάμε στα εστιατόριά του.

Ευτυχώς σήμερα οι απόλυτα ταξικοί αυτοί περιορισμοί έχουν καταργηθεί, επιτρέποντας σ΄ όλους τους επιβάτες να κυκλοφορούν σ’ όλο το πλοίο, ακόμα και να κοιμούνται ακόμα και στα σαλόνια του, χρησιμοποιώντας τους υπνόσακούς τους.
Και εν τάξει εγώ, μπορεί να μην το κατάλαβα ή να μην αντιλήφθηκα έγκαιρα, αυτήν την μέθοδο είσπραξης μεγαλύτερων ναύλων.

Οι καταναλωτικές οργανώσεις, τα επιμελητήρια, οι ανεξάρτητες αρχές προστασίας των πολιτών, των καταναλωτών δεν είδαν τίποτα;

Κανείς δεν κατάλαβε την υποδόρια αυτή μέθοδο είσπραξης όλο και περισσότερων ευρώ, από έναν κόσμο καθημαγμένο δέκα χρόνια τώρα από την οικονομική κρίση, από ανθρώπους, που δεν έχουν άλλο τρόπο μετακίνησής και είναι αναγκασμένοι ως μολυσμένοι και απόβλητοι να χρησιμοποιούν μόνο τις θέσεις εκείνες που του επιβάλει ανάλγητα και ετσιθελικά η σύγχρονη καπιταλιστική αντίληψη, επειδή απλά και μόνο θέλει να κερδίζει ολονέν και περισσότερα χρήματα, περιορίζοντας τα δικαιώματά του.

Δεν θα υπάρξει κανείς να παραξενευτεί για το μέτρο και να διαμαρτυρηθεί;