Βικιπαίδεια: Το απαρτχάιντ ήταν μια πολιτική των Λευκών που καθόριζε και επέβαλλε τη διάκριση των ανθρώπινων ομάδων μέσα σε ένα κράτος βάσει φυλετικών κριτηρίων σε καθορισμένες γεωγραφικές περιοχές. Ο σκοπός του απαρτχάιντ ήταν να σταματήσουν οι επαφές μεταξύ λευκών και μαύρων.

Κάποιοι από τους νόμους του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική ήταν οι παρακάτω:
--- Νόμος κατηγοριοποίησης του πληθυσμού ανάλογα με τη φυλή του
--- Νόμος ξεχωριστών κατοικιών που καθόριζε τις αστικές ζώνες κατοίκησης μέσα στην πόλη
--- Pass Laws, οι οποίοι υποχρέωναν τους Μαύρους άνω των 16 ετών να έχουν πάντοτε μαζί τους ένα έγγραφο πάσο/διαβατήριο που όριζε αν είχαν κυβερνητική άδεια να βρίσκονται σε συγκεκριμένη συνοικία
--- Νόμος για την εκπαίδευση που αφορούσε το σχολικό πρόγραμμα των Μαύρων
--- Απαγόρευση των απεργιών στους Μαύρους εργάτες και της παθητικής αντίστασης
--- Απαγόρευση λειτουργίας κομμουνιστικού κόμματος
--- Νόμος μετεγκατάστασης γηγενών πληθυσμών που επέτρεπε την εκδίωξη Μαύρων που ζούσαν σε περιοχές που είχαν αποδοθεί σε Λευκούς
--- Νόμος περί ιθαγένειας των Μαύρων που αφαιρούσε τη νοτιοαφρικανική ιθαγένεια από τους Μαύρους που ζούσαν στα Μπαντουστάν
--- Νόμος απαγόρευσης της επαγγελματικής κατάρτισης των Μαύρων

Το απαρτχάιντ, ως επίσημη πολιτική, εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στη Νότιο Αφρική από το Εθνικό Κόμμα το 1948 και καταργήθηκε στις 30 Ιουνίου 1991. Ο όρος απαρτχάιντ σήμερα χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει κάθε πολιτική διαχωρισμού σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου.

Το 2022, έναν χρόνο δηλαδή πριν από την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ και πριν το Ισραήλ, με το πρόσχημα της αυτοάμυνας, ξεκινήσει τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, η Διεθνής Αμνηστία δημοσίευσε μια αναλυτική έκθεση 182 σελίδων με τίτλο «Απαρτχάιντ του Ισραήλ: ένα βάναυσο σύστημα κυριαρχίας και ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».

Η έκθεση τεκμηριώνει πως «οι μαζικές κατασχέσεις παλαιστινιακής γης και περιουσίας, οι παράνομοι φόνοι, οι εξαναγκαστικές μετακινήσεις, οι δραστικοί περιορισμοί κίνησης και η άρνηση εθνικότητας και υπηκοότητας στις/στους Παλαιστίνιες/ους είναι όλα στοιχεία ενός συστήματος που συνιστά απαρτχάιντ σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Αυτό το σύστημα διακρίνεται από παραβιάσεις, τις οποίες η Διεθνής Αμνηστία κρίνει ότι συνιστούν απαρτχάιντ ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, όπως ορίζεται στο Καταστατικό της Ρώμης και στη Σύμβαση για το απαρτχάιντ», και καλεί το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να εξετάσει το έγκλημα του ισραηλινού απαρτχάιντ κατά των Παλαιστινίων.

Το 2014 – σαφώς προ του 2023 – η διεθνής, μη κερδοσκοπική και μη κυβερνητική οργάνωση Action Aid, σε έκθεσή της για το Παλαιστινιακό, αναφέρει: «Στο κατεχόμενο Παλαιστινιακό Έδαφος οι Παλαιστίνιοι δεν προστατεύονται από τον νόμο. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή βιώνουν συνεχώς καταπατήσεις των δικαιωμάτων τους. Οι ισραηλινές αρχές αγνοούν προκλητικά όλες τις διεθνείς συνθήκες, το διεθνές δίκαιο, τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Οι παραβιάσεις είναι τόσες που η λίστα είναι τεράστια. Ιδιαίτερα τα παιδιά και οι νέοι, που αποτελούν μεγάλο μέρος του πληθυσμού, μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον το οποίο συστηματικά προσπαθεί να τους κλέψει το μέλλον».

Στη συνέχεια, δε, περιγράφει αναλυτικά το πλήθος και το μέγεθος των παρανομιών που χρησιμοποιεί το κράτος του Ισραήλ για τις καταπατήσεις της γης και της περιουσίας των Παλαιστινίων, για τη δημιουργία εποικισμών, τις κατεδαφίσεις σπιτιών που προχωρεί για να εξαναγκάσουν τους Παλαιστινίους σε φυγή, τις αυθαίρετες συλλήψεις και φυλακίσεις, την ελλιπή εκπαίδευση που παρέχουν στα παιδιά των Παλαιστινίων, τους περιορισμούς κίνησης που επιβάλλουν σε ενήλικες και ανήλικους, την έλλειψη νερού στην οποία υποβάλλουν τον Παλαιστινιακό λαό. Και όλα αυτά το 2014.

Σήμερα, μετά τις με κάθε τρόπο και μέσο δολοφονίες των Παλαιστινίων, το κράτος απαρτχάιντ και τρομοκράτης του Ισραήλ βρήκε άλλον έναν τρόπο για να συνεχίσει τη γενοκτονία σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού. Η ισραηλινή Βουλή (Κνεσέτ), με ψήφους 62 υπέρ και 48 κατά, ψήφισε έναν απροκάλυπτα ρατσιστικό νόμο που επιβάλλει τη θανατική ποινή δι’ απαγχονισμού σε κατοίκους της Δυτικής Όχθης που θα καταδικάζονται για «τρομοκρατικές» πράξεις από στρατιωτικά δικαστήρια.

Ο νόμος καθιστά την εκτέλεση με απαγχονισμό την προεπιλεγμένη ποινή και απλοποιεί τις προϋποθέσεις για τη δολοφονία των Παλαιστινίων που αντιστέκονται στην ισραηλινή κατοχή. Ένα επιπλέον στοιχείο που επιβεβαιώνει πως η «μοναδική δημοκρατία της Μέσης Ανατολής», όπως λένε και οι ντουντούκες της Μοσάντ και στη χώρα μας, είναι κράτος απαρτχάιντ, είναι ότι ο νόμος εφαρμόζεται αποκλειστικά και μόνο στους Παλαιστινίους.

Σε ανάρτησή του στο Χ, το Παλαιστινιακό Υπουργείο Εξωτερικών τόνισε ότι «το Ισραήλ δεν έχει κυριαρχία επί της Παλαιστινιακής γης» και ότι ο νόμος επιχειρεί να νομιμοποιήσει «εξωδικαστικές δολοφονίες με νομοθετική κάλυψη».

Υ.Γ. Το σημερινό κείμενο είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στους ανά τον κόσμο, και βεβαίως και του τόπου μας, «αυτοαμυνάκηδες».