Το έγραψε σε στιχάκια η Ντέπη Χατζηκαμπάνη και λίγο μετά έγινε τραγούδι με τη μουσική του Δημήτρη Γαύρου:

Σουρουπώνει και βαριέμαι
σπίτι έπεσε σιωπή
Μαλακίες στην tv
τι να κάνω αναρωτιέμαι.
Σαν να πείνασα λιγάκι
μα είναι άδεια η κατσαρόλα
τα αφήνω πίσω όλα,
πάω για ένα τσιπουράκι.
Πάω στου Μπάμπη, στην πλατεία
έξω μπόρα, παγωνιά
κάθομαι σε μια γωνιά,
άδειο από πελατεία.
Οι θαμώνες μόνο εφτά
μια χουφτίτσα όλοι κι όλοι
πόσο άδεια απόψε η πόλη;
τι θα γίνει πιο μετά;
Βλέπω από την τζαμαρία
απέναντι μου έναν φάρο
έτσι μόνος κι εγώ νιώθω
και ανάβω ένα τσιγάρο.
Βρίσκομαι στην τρίτη τζούρα
έξω ρίχνει πια χαλάζι
ξάφνου ακούω μια βαβούρα
και τον Μπάμπη να φωνάζει:
''Γρήγορα βρε κερατά,
έξω από το μαγαζί μου
αν θα πέσει ρουφιανιά
θα γαμήσεις τη ζωή μου.''
Βγαίνω ο κακομοίρης έξω
τυλιγμένος στο παλτό
Μα το κρύο πως να αντέξω;
το τσιγάρο μου πετώ.
Αντε πάλι λοιπόν μέσα
άκαπνος για ώρες δύο
στων απέναντι το βλέμμα
το 1142.
Και σκεφτόμουνα κι εσένα
που με είχες παρατήσει
τόσα όχι μαζεμένα
πως κανείς να συνηθίσει;
Άναψα ένα τσιγαράκι
είχα ντέρτια και πονούσα
κάτω από το τραπεζάκι
έσκυβα και το ρουφούσα.
Μέσα σε τρία λέπτά
ένας μπάτσος είχε σκάσει
έτσι από το πουθενά
και μου λέει: ''την έχεις κάτσει.''
Οι ρουφιάνοι παρακεί
σήμα αμέσως είχαν στείλει
έτσι ο Μπάμπης και εγώ
πλέον δεν είμαστε δυο φίλοι.
Τώρα έχουμε οι φτωχοί
πρόστιμα και τιμωρία
κλέψε, βίασε όλα οκ
μα ο καπνός παρανομία