Τις επόμενες δεκαετίες τα ερωτήματα περί αναδοχής, υιοθεσίας, τεκνογονίας θα είναι ακόμα πιο περίπλοκα. Πολύ απλά γιατί οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι ραγδαίες. Θα γεννιούνται μωρά εκτός του γυναικείου σώματος με DNA από έναν "γονιό" ή και από κανέναν. Άνδρες θα μπορούν να τροποποιούν το σώμα τους ώστε να μπορούν να κυοφορήσουν.

Η επιστήμη θα μπορεί να παρεμβαίνει νόμιμα και να τροποποιεί πολλά χαρακτηριστικά του ατόμου πριν καν αυτό γεννηθεί. Ο ίδιος ο ορισμός του "ανθρώπου" θα αλλάξει καθώς το είδος μας θα μπορεί να παρεμβαίνει βαθύτερα από ποτέ και να αλλάζει την ίδια του τη βιολογική λειτουργία και υπόσταση. Συντελείται ήδη η ανάδυση του homo mechanicus, της συγχώνευσης ανθρώπου και μηχανής σε ένα νέο είδος. Κάτι δηλαδή που συμβαίνει καιρό αλλά δυσκολευόμαστε να το εντοπίσουμε γιατί πράγματα όπως η μεταφορά της μνήμης μας σε μικρές, φορητές, ηλεκτρονικές συσκευές όπως τα κινητά και της κοινωνικής μας δραστηριότητας στον κυβερνοχώρο μας φαίνεται δεδομένα.

Μιλάμε για το τι είναι "φυσιολογικό" αλλά ξεχνάμε πως τίποτα δεν μπορεί να είναι εκτός φύσης. Αν κάτι είναι εκτός φύσης απλά δε μπορεί να γίνει. Ξεχνάμε επίσης πως η Φύση, όσον αφορά τη ζωή έχει κανόνα το να δημιουργεί και έπειτα το να εξαλείφει. Με όποιον τρόπο μπορεί. Και υπάρχουν άπειροι τρόποι. Υπάρχουν πλάσματα που είναι ταυτόχρονα αρσενικά και θηλυκά, υπάρχουν είδη στα οποία μόνο το αρσενικό κυοφορεί, υπάρχουν πλάσματα χωρίς φύλο. Υπάρχουν μικροσκοπικοί οργανισμοί που είναι ένα απλό κύτταρο και άλλοι που είναι χιλιόμετρα σε εμβαδόν και έχουν το ίδιο DNA.

Yπάρχουν τα πάντα. Και ο άνθρωπος ως είδος που χειρίζεται τη γνώση, προορίζεται να δοκιμάσει τα πάντα και να εξελίξει τον εαυτό του με τρόπους εντελώς απροσδόκητους. Μιλάμε για την "ανθρώπινη φύση" μα ξεχνάμε πως η Φύση μας είναι να εξελισσόμαστε. Αν δεν το είχαμε κάνει, θα είχαμε ήδη εξαφανιστεί. Θα ψάχνουμε, θα πειραματιζόμαστε και θα αλλάζουμε και ο,τι μπορεί να (μας) γίνει, θα συμβεί. Κανείς δε μπορεί αυτό να το αναστρέψει. Νέα ερωτήματα θα τεθούν. Ηθικά, νομικά... Καθώς όλα αυτά συμβαίνουν και θα συμβούν το μεγάλο μέρος της κοινωνίας είναι βουτηγμένο στην αμάθεια.

Να το θέσω αλλιώς και πιο δίκαια : το κρατούν συγκεκριμένες δυνάμεις στην αμάθεια. Είναι οι δυνάμεις που από τη μια θα χρησιμοποιήσουν τη γνώση και την τεχνολογία αιχμής και από την άλλη θα κάνουν διαθέσιμη στον πολύ κόσμο τόση τεχνολογία και τόση γνώση ακριβώς όση είναι αναγκαία για να έχουν χρήσιμους υπηκόους. Η πρόσβαση στους πόρους θα ελέγχεται πάντα, όπως συμβαίνει με το είδος μας και με άλλα είδη, με τρόπο δρακόντειο και εκεί θα έχουν πρόσβαση λίγοι. Και δε μιλάμε για σκοτεινές και απρόσωπες δυνάμεις.

Η ιεραρχία της κοινωνίας είναι σχετικά απλή και οι σχέσεις εξουσίας διακλαδίζονται από μέσα στο σπιτικό έως στη δουλειά και από το πολιτικό σύστημα και την  οργανωμένη θρησκεία εως τις εμπορικές δυνάμεις που τελικά τρέχουν τον κόσμο. Αυτό το σύστημα διατηρεί τον εαυτό του με μεγάλη επιμονή και έτσι θα συνεχίσει. Για τους λίγους όλα θα επιτρέπονται για τους πολλούς τα περισσότερα θα απαγορεύονται. Το σύστημα αυτό την ίδια στιγμή που ευνοεί την τεχνολογική πρόοδο, έχει ανάγκη τον κοινωνικό μαρασμό και την εκμετάλλευση των πολλών.

Σε αυτά τα πλαίσια η συζήτηση μεταξύ των πολλών θα κάνει λούπες μέσα σε στεγανά, δε θα προοδεύει καθόλου. Πως να προοδεύσει όταν ο άλλος δεν έχει θεωρητικά εργαλεία, όταν δεν έχει αναπτυχθεί αναλογικά, όταν δέσμιος στο να βγάλει την καθημερινότητα δεν μπορεί κάτι άλλο, κάτι βαθύτερο; Και σε αυτή τη συζήτηση το μίσος, τα στερεότυπα, οι διχοτομήσεις θα γίνονται όλο και βαθύτερα. Και ένα κομμάτι του είδους μας θα εξελίσσεται πάντα εις βάρος του άλλου.

Είμαστε την ίδια στιγμή θαυμαστό και σιχαμένο είδος, σας λέω...Γράφω από βαρεμάρα, το παίζω προφήτης λιγάκι και μέσα μου απλά εύχομαι να βρούμε τον τρόπο να κάνουμε κάποια ουσιαστική διαφορά τους αιώνες που έρχονται. Και στο είδος μας η ελπίδα τελευταία πεθαίνει (βάλτε ένα κόμμα όπου θέλετε στην τελευταία πρόταση ή απλά αφήστε την έτσι).